vnuſquiſqꝫ quālibet laudabilit̓ viuens ceditin qͥbuſdā carnali ꝯcupīe ⁊ ſi nō ad facinorūimmanitatē ⁊ gurgite flagicioꝝ atqꝫ impietatis abominatōem. ad aliqua tn̄ pct̄a vl̓ rata vel tanto ebriora quāto minora. hoc ergoexcepto quis tādē facile reꝑitur. qui eoſde mip̄os ꝓpter quorū horrēdaꝫ ſuꝑbia luxuriāqꝫet auariciā atqꝫ execrabiles iniqͥtates ⁊ īpietates. deus ſicut minādo p̄dixit ꝯterit terraſſic habeat vt habēdi ſūt. ſic cum eis viuat. utcum talibꝰ eſt viuēdū; Plerūqꝫ em̄ ab eis docendis ammonēdis aliqn̄ ⁊ obiurgandis etcorripiēdis male diſſimulat̉. vel laboris pigꝫvel cum os eoꝝ verecūdamur offēdere. velcum inimicicias deuitamꝰ ne impediāt ⁊ nōceant in iſtis tꝑalibꝰ rebus. ſiue quas adipiſci adhuc appetit noſtra cupiditas ſiue quaſamittere formidat infirmitas. ita vt quauisbonis maloꝝ vita diſpliceat. ⁊ ideo cū eis nōincidāt in illā danatōem que pꝰ hac vitā talibus p̄parat̉. tn̄ quia ꝓpterea peccatis eorūdānabilibꝰ ꝑcunt dum eos in ſuis licet leuibus et venialibꝰ metuūt iure cū eis tꝑaliterflagellant̉. quāuis ineternū mīme punianturiure iſtā vitā qn̄ diuinitꝰ affligūtur cum eis.amarā ſentiūt. cꝰ amādo dulcedinē peccantibus eis amari eſſe noſuerūt. Nam ſi ꝓptereaquiſqꝫ obiurgādis ⁊ corripiedis male agētibus parcit. qꝛ oꝑtuniꝰ tēpus inqͥrit vel eiſdēipſis metuit ne deteriores ex hoc efficianturvel ad bonā vitā et piam erudiēdos impediant alios infirmos et p̄mat atqꝫ auertat a fide. non videt̉ eſſe cupiditatis occaſio. ſed cōfilium caritatis. Illud eſt culpabile. quod qͥdiſſimilit̓ viuūt ⁊ a maloꝝ factis abhorrent.parcūt tam̄ peccatis alienis q̄ dedocere autobiurgare deberet. dum eoꝝ offenſionem cauent ne ſibi noceāt in his rebꝰ qͥbꝫ licite boniatqꝫ innocētes vtunt̉. ſed cupidius ꝙͣ oportebat eos qui in hoc mūdo ꝑegrinant̉. et ſpemſuꝑne patrie p̄ſe gerūt. Non ſolū qͥppe infirmiores vitam ducētes ꝯiugale. filios habentes vel habere querentes. domos ac familiaspoſſidētes. quos apoſtolus in ecc̄ijs alloquitur docēs ⁊ monens queadmodū viuere debeāt. et vxores cū maritis ⁊ mariti cū vxoribus. et filij cum ꝑntibꝰ. ⁊ ꝑntes cum filijs. etſerui cum dn̄is. et dn̄i cum ſeruis multatꝑalia multa terrena libent̓ adipiſcūtur et moleſte amittunt̉ ꝓpt̓ que non audent offende̓ homines quoꝝ ſibi vita ꝯtaminatiſſima ⁊ ꝯſceleratiſſima diſplicet. verū etiā hij qͥ ſuꝑioremvite gradū tenēt. nec ꝯiugalibꝰ vinculis irretiti ſunt. victuꝑuo ac tegimento vtunturplerūqꝫ ſue fame ac ſaluti dum infidias atqꝫimpetus maloꝝ timet. ab eorū rep̄hēſione ſeſe abſtinent̓. Et quāuis nō intm̄ eos metuāt.vt ad ſimilia ꝑpetͣnda qͥbuſlibet eoꝝ erroribus atqꝫ improbitatibꝰ cedāt. ea ip̄a tamēque cum eis nō ꝑpetrāt nolūt plerūqꝫ corripere cum fortaſſe poſſint aliquos corripiedocorrigere. ne ſi nō potuerint ſua ſalus ac fama in ꝑiculum exiciūqꝫ ꝑueniat. nec ꝯſideratōne quā ſuā famā ac ſalutē vidētes neceſſariam vtilitati erudiēdoꝝ hoīm ſꝫ eā potiꝰ infirmitate qua delectat lingua blādies ⁊ humanus dies. et reformidat̉ vulgi iudiciuꝫ. etcarnis excruciatio vel ꝑemptio. hoc eſt ꝓpt̓quedaꝫ cupiditatis vincula nō ꝓpter officiacaritatis Non mihi itaqꝫ vid̓r hec ꝑua eē cāquare cum maliſflagellant̉ ⁊ boni. quādo deoplacet ꝑditos mores etiātꝑaliū penarum afflictōne punire. Flagellant̉ em̄ ſimul non qꝛſimul agūt malā vitam ſed qꝛ ſimuſamāt teporale vitam. nō quidē equalit̓ ſꝫ tamē ſiml̓qua boni ꝯtenere deberet. vt illi correpti atqꝫ correcti ꝯſequerent̉ eterna. Ad quā ꝯſeq̄ndam ſi nollēt eſſe ſocij. ferrent̉ et diligereturinimici. qꝛ donec viuūt ſemꝑ incertū eſt vtꝝvolūtate ſint in meliꝰ mutaturi. Qua in re n̄vtiqꝫ parē ſed longe grauiorē habēt cauſaꝫquibus ꝑ ꝓphetā d̓r. Ille quidē in ſuo peccato moriet̉. ſanguinē aūt eiꝰ de manu ſpecullatoris requiraꝫ. Ad hoc em̄ ſpeculatores hͨeſt populoꝝ p̄poſiti ꝯſtituti ſunt in eccleſijs.vt non parcāt obiurgādo peccata. Nec id̓otamē ab huiuſcemodi culpa penitus alienuſeſt. qui licet p̄poſitus nō ſit in eis tn̄ qͥbus vite huius neceſſitate ꝯiungitur multa monenda vel arguenda nouit ⁊ negligent̓ deuitaseoꝝ offenſiones ꝓpter illa q̓bus in hac vitanon vt debuit vtitur. ſꝫ pluſꝙͣ d̓buit delectatur. Deinde habent aliā cām boni quare temporalibꝰ affligātur malis qualē habuit iobvt ſibi ipſi humanꝰ animus ſit ꝓbatus et cognitus. quāta virtute pietatis gratis deumdiligat. Quibꝰ recte ꝯſideratis atqꝫ perſpectis attende vtrū aliquid mali acciderit fidelibus et pijs ꝙ eis nō in bonū verte̓tur. nͥ forte putandū eſt apoſtolica illā vacare ſnīam.vbi ait. Scimꝰ em̄. qꝛ diligētibꝰ deū oīa coloperātur in bonū.¶ Ca. x.Miſerūt oīa que habebāt. Nunqͥd fidem. Nunqͥd pietate. Nunqͥd interioris hoīs bona qui eſt an̄ deuꝫ diuesHee ſunt opes xp̄ianorū. quibꝰ opulentꝰ dicebat apoſtolus. Eſt aūt qͥſtus magnus pietas cū ſufficientia. Nihil em̄ intulimꝰ ī huncmundū ſed nec auferre quid poſſumꝰ. hn̄tesaūt victū ⁊ tegimentū. his ꝯtenti ſumꝰ. Nāqui volūt diuites fieri incidūt intēptatōem⁊ laqueū ⁊ deſideria ml̓ta ⁊ noxia. q̄ mergūt