pietatis indicia p̄teriſſent. Egregiꝰ romaninoīs marcus marcellus qͥ ſiracuſas orbē ornatiſſimā cepit refert̉ eam pͥus fleuiſſe ruiturā.et an̄ eius ſanguinē. ſuas illi lacrimas effudiſſe. Geſſit ⁊ cura pudicicie etiā in hoſte ſeruāde. Nam priꝰ ꝙͣ opidū victor iuſſiſſet inuadiꝯſtituit edicto. ne quis corpꝰ libeꝝ violaretEuerſa eſt tn̄ ciuitas more belloꝝ nec vſpiaꝫlegit̉ ab imꝑatore tam caſto atqꝫ clemēti fuiſſe p̄ceptū. vt qͥſquis ad illud vel illud templum fugiſſꝫ abiret illeſus. Quod vtiqꝫ nullomō p̄teriret̉. qn̄ nec eius fletꝰ nec qd̓ edixe̓atꝓpudicicia minime vioſanda potuit taceriFabius tarentine vrbis euerſor a ſimulacrorum dep̄datōe abſtinuiſſe laudat̉. Nam cumei ſcriba ſug̓geſſiſſet qͥd de ſignis deoꝝ q̄ ml̓ta capta fuerāt fieri iuberet ꝯtinentia ſua etiam iocādo ꝯdiuit. Queſiuit em̄ cuiuſmodi eſſent. Et cum ei nō ſolū multa grādia verumetiā renunciarent̉ armata. relinquamꝰ inqͥttarentinis deos iratos. Cum igit̉ nec illiꝰ tletum. nec huius riſū. nec illiꝰ caſtā miſcd̓iam.nec huiꝰ facetā ꝯtinētiā romanoꝝ rerum geſtarum ſcp̓tores tacere potuerūt qn̄ p̄termitteretur ſi aliqͥbus hoībus in honorē cuiuſpiādeoꝝ ſuoꝝ ſic peꝑciſſent. ut in quoquā tēplocedem vel captiuitatem fieri ꝓhiberent.Capitulū ſeptimum.Vic qͥd ergo vaſtatōnis. trucidationis. dep̄datōnis. ꝯcrematōnis. afflictionis in iſta recētiſſima romana clade ꝯmiſſum eſt. fecit hoc ꝯſuetudo belloꝝ ꝙ aūt nouomore factū eſt ꝙ inuſitata rerum facie immanitas barbara tam mutis apparuit. ut ampliſſime baſilice implende populo cui ꝑceret̉ eligerent̉ ⁊ decernerent̉ vbi nemo feriret̉. vnd̓nemo raꝑet̉. quo liberādi multi a miſerātibꝰhoſtibꝰ duceretur. vnde captiuādi vlli nec acrudelibꝰ hoſtibꝰ abduceretur. hoc xp̄i noīhoc xp̄i ano tꝑe tribuēdū. quiſqͥs nō videt cecus qͥſquis videt nec laudat ingratꝰ. quiſqͥslaudati reluctat̉ inſanꝰ eſt. Abſit vt prudesqͥſquā hoc feritati imputet barbaroꝝ. Truculētiſſimas ⁊ ſeuiſſimas mētes ille terruit illle frenauit ille mirabilit̓ tꝑauit. qui philoſo. pph̓phando antedixit. viſitabo in virgā iniqͥtates eoꝝ. ⁊ ī flagellis peccata eoꝝ. miſcd̓iaꝫaūt meam non diſꝑgā ab eis ¶ Ca. viij.Icet aliq̓s. cur ergo iſta diuina miſericordia etiā ad impios ingratoſqꝫ ꝑuenit. Cur putamꝰ niſi qꝛ eā illep̄buit qui quottidie facit oriri ſolē ſuū ſuperbonos ⁊ malos ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ iniuſtos.Quāuis em̄ quidā eoꝝ cogitantes iſta. penitedo ab impietate ſe corrigāt. qͥdā vero ſicutapl̓s dicit diuitias bonitatis ⁊ longaminitatis dei ꝯtēnētes. ẜm duriciā cordis ſui et corimpenitēs theſauriſent ſibi irā in die ire ⁊ reuelatōnis iuſti iudicij dei. qui reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa ſua. Tame pacīa dei ad pnīam inuitat malos ſicut flagellū dei ad penitētiamerudit bonos. Itēqꝫ miſericordia dei fouendos amplectit̉ bonos. ſicut ſeueritas dei puniendos corripit malos. Placuit qͥppe dine ꝓuidētie p̄parare in poſterū hona iuſtis qͥbusnon fruerent̉ iniuſti. ⁊ mala impijs qͥbꝰ nō excruciabunt̉ boni. Iſta vero tꝑalia bona ⁊ mala vtriſqꝫ voluit eē coīa. vt nec bona cupidiuſappetant̉ que mali qͦꝫ habe̓ cernunt̉. nec mala turpit̓ euitētur. qͥbus ⁊ boni pſerūqꝫ afficiuntur. Intereſt aūt plurimū qualis ſit vſusvel eaꝝ rerum q̄ ꝓſꝑe. vel earū q̄ dicunt̉ adi̓ſe. Nam bonis tꝑalibꝰ nec bonꝰ extollit̉. necmalis frangit̉. Malus aūt iō huiuſcēmodi infelicitate punit̉. quia felicitate corrumpiturOſtēdit tn̄ deus ſepe etiā in his diſtribuendis euidētius oꝑatōne ſuā. Nam ſi nunc oēpct̄m manifeſta plectēt pena. nihil vltimo iudicio ſeruari putaret̉. Rurſus ſi nulluꝫ pct̄mnūc puniret aꝑte diuinitas nulla eē dina ꝓuidētia crede̓tur Similit̓ in rebus ſcd̓is. ſi noneas deus qͥbuſdā petētibꝰ euidētiſſima largitate ꝯcede̓t. non ad eū iſta ꝑtine̓ dice̓musItēqꝫ ſi oībus eas petētibꝰ daret. nō niſi ꝓpter talia p̄miaẜuiēdum illi eē arbitraremur.Nec pios nos face̓t talis ſeruitꝰ. ſꝫ potiꝰ cupidos ⁊ auaros. Hec cū ita ſint. qͥcunqꝫ boni et mali parit̓ afflicti ſunt. nō iō ipſi diſtincti non ſunt. qꝛ diſtinctū n̄ eſt ꝙ vtriqꝫ ꝑpeſſiſunt. Manet em̄ diſſimilitudo paſſorū etiā inſimilitudine paſſionū. ⁊ licꝫ ſub eodē torm̄tonon idē eſt virtus ⁊ viciū. Naꝫ ſicut ſub vnoigne aurū rutilat palea fumat ⁊ ſub eadē tribula ſtipule ꝯminuunt̉. frumēta purgantur.nec iō cum oleo amurca ꝯfundit̉. qꝛ eodē p̄lipondere expͥmit̉. ita vna eadēqꝫ vis irruensbonos ꝓbat. purificat. eliquat. malos damnat. vaſtat. exterminat. Vn̄ in eadē afflictione. mali deum deteſtant̉ atqꝫ blaſphemāt boni aūt p̄cantur ⁊ laudāt. Tantū inte reſt. nōqualia ſꝫ qualis quiſqꝫ patiatur. Nā pari motu exagitatū exalat horribilit̓ cenū. ⁊ ſuauit̉fragrat vngͣuetū¶ Ca. nonum.Vid igitur in illa rerū vaſtitate xp̄iani paſſi ſunt. ꝙ nō eis magis fidelit̓iſta ꝯſiderātibꝰ ad ꝓfectum valeretPrimo ꝙ ip̄a pct̄a qͥbus deus indignatꝰ impleuit tatis calamitatibꝰ mūdū humilit̓ cogitātes quāuis longe abſint a facinoroẜ flagicioſis atqꝫ impijs tn̄ nō vſqꝫ adeoſe a delictis deputat alienos. vt nec tꝑalia ꝓ eis mala ꝑpeti ſe iudicēt dignos. Excepto enim ꝙ