apud virgiliū quē ꝓptere a ꝑuuli legūt vt videlicet poeta magnus oīmqꝫ p̄clariſſimꝰ atqꝫ optimꝰ teneris ebibitꝰ animiſ nō facile obliuione poſſit aboleri ẜm illud oracij. qͦ ſemeleſt imbuta reces ẜuabit odorē teſta diu. apd̓hūc ergo virgiliuꝫ nēpe iuno inducit̉ infeſtatroianis. eolo vetoꝝ regi aduerſus eos ſrritando dice̓. Gens inimica mihi tirrenū nauigat equor. iliū in italiā portas victoſqꝫ penates. Itane iſtis penatibꝫ victis romā ne virceretur. prudētes ꝯmedare debuerūt. Sꝫ hͨiuno dicebat velut irata mulier. qd̓ loq̄returignorās. Quid eneas ip̄e pius totiēs appellatus. Nonne ita narrat. Pantus otreides. atcis p̄hebiqꝫ ſacerdos. Sacra manu victoſqꝫdeos paruūqꝫ nepotē ip̄e tͣhit. curſuqꝫ amesad limina tendit Nonne deos ip̄os qͦs victoſnon dubitat dice̓ ſibi potiꝰ quā ſe illis ꝑhibetꝯmendatos. Cum ei d̓r ſacra ſuoſqꝫ tibi ꝯmedat troia penātes. Si igit̉ virgiliꝰ tales deos et victos dicit. et vt vel victi quoquo mōeuaderēt hoī ꝯmendatos que demētia eſt exiſtimare his tutoribꝰ romā ſapient̓ fuiſſe commiſſam. ⁊ niſi eos ami ſiſſꝫ nō potuiſſe vaſtari.Immo vero victos deos tanꝙͣ p̄ſides ac defenſores colere quid eſt aliud ꝙͣ tene̓ non numina bona. ſed oīa mala. Quāta em̄ ſapiētiuſcredit̉ romā ad iſtā clade non fuiſſe venturāniſi pͥus illi periſſent ſed illos potiꝰ olim fuiſſeꝑituros niſi eos quātū potuiſſet roma ſe ruaſſet. Nam quis nō cū aduerterit videat quanta ſit vanitate p̄ſumptū non poſſe vinci ſb̓ defenſoribꝰ victis ⁊ ideo ꝑiſſe qꝛ cuſtodes ꝑdidit deos. cum vel ſola eſſe potuerit ca ꝑeūdicuſtodes habere voluiſſe ꝑituroſ. Nonitaqꝫcum de his victis illa ꝯſcriberent̉ atqꝫ caneretur poetas libeat metiri. ſꝫ cordatos homīeſcogebat veritas ꝯfiteri. Verū iſta oꝑtuniusalio loco diligent̓ copioſeqꝫ tractanda ſuntNunc ꝙ inſtituerā de ingratis hoībꝰ dicereparūper explicē vt poſſuꝫ qꝛ ea mala queſuoꝝ moꝝ ꝑuerſitate merito patiuntur blaphemantes xp̄o imputāt. Quod aūt illis etiam talibꝰ ꝓpter xp̄m parcit̉ nec dignant̉ attendere. ⁊ eas linguas adu̓ſus eiꝰ nomēd̓mētia ſacrilege ꝓteruitatis exercēt qͥbꝰ līguisvſurparūt mendacit̓ ip̄m nomē vt viue̓nt. vl̓quas linguas in locis ei ſacratis metuēdo p̄ſſerunt. vt illic tuti atqꝫ muniti vbi ꝓpter euꝫilleſi ab hoſtibꝰ fuerūt inde in eū maledictis.hoſtilibꝰ ꝓſilirent¶ Ca. xij.Pſa vt dixi troia mater populi romani ſacratis locis deoꝝ ſuoꝝ munire non potuit ciues ſuos ab ignibusferroqꝫ grecoꝝ eoſdem ip̄os deos colentiuꝫquin etiā iunonis aſilo cuſtodes lecti fenix etdirus vlixes p̄dam aſſeruabant huc vndiqꝫtroiagaza. Incenſis ereptaaditis menſeqꝫdeoruꝫ cratereſqꝫ auro ſolidi captiuaqꝫ velſtis ꝯgerit̉ pueri et pauide longo ordine matres ſtant circū. Electus eſt vicꝫ locus tantedee ſacratꝰ non vn̄ captiuos nō liceret ducēſed vbi captiuos liberet īcludere. Comparanunc aſilū illud nō cuiuſlibet dei gregalis ul̓de turba plrbis. ſed iouis ipſiꝰ ſororis et ꝯiugis et regine oīm deoꝝ cum memorijs nr̄oꝝapoſtoloꝝ. Illuc incenſis tēplis et dijs. erepta ſpolia portabant̉ non donāda victis ſꝫ diuidenda victoribus. huc aūt et ꝙ alibi ad ealoca ꝑtinere ꝯꝑtum eſt. cum honore et obſequio religioſiſſimo reportatū eſt. Ibi amiſſahic ſeruata libertas. ibi clauſa h̓ interdc̄a ca̓ptiuitas ibi poſſidēdi adn̄antibus hoſtibuspͥmebant̉. hūc liberādi a miſerātibꝰ hoſtibuſducebant̉. poſtremo illud iunonis templū fibi elegerat auariciā et ſuꝑbia leuiū grecoꝝiſtas xp̄i baſilicas miſcd̓ia et humilitas etiaꝫimmaniū barbaroꝝ. Niſi forte greci quideꝫin illa ſua victoria templis deorū coīm pepercerunt. atqꝫ illo ꝯfugiētes miſeros victoſqꝫtroianos ferire vel captiuare nō auſi ſūt Sꝫvirgilius poetarū more illa mentitꝰ eſt. Immo vero hoſtiū more ciuitates euertentiū il¶ Capitulū. v.le deſcripſitVeni more etiā catho ſicut ſcribit ſaluſtius nobilitate veritatis hiſtoricus ſnīa ſua qua de ꝯiuratis in ſenatuhabuit ꝯmemoraē̓ nō p̄termittit. rapi virgines pueros diuelli libe̓os a ꝑentū ꝯplexū. matres familiarū pati que victoribꝰ cōlibuiſſetfana atqꝫ domos ſpoliari cedem et incendiafieri poſtremo armis cadaue̓ibꝰ. cruore atqꝫluctu oīa repleri. Hic ſi fana tacuiſſet. deorūſedibꝰ ſolere hoſtes parcere putaremꝰ ⁊ nōhec ab alienigenis hoſtibꝰ. ſed a chatelma ⁊ſocijs eius nobiliſſimis ſenatoribꝰ et romanisciuibꝰ romana tēpla metuebāt. Sꝫ hij vicꝫꝑditi et patrie parricide¶ Ca. vj.Vid ergo ꝑ multas gētes q̄ inter ſebella geſſerūt et nuſꝙͣ victis in deoꝝſuoꝝ ſedibꝰ peꝑcerūt nr̄ ſermo diſcurrat Romanos ip̄os videamꝰ. ip̄os inquārecolamus reſpiciamuſqꝫ romanos de quoꝝp̄cipua laude dictū eſt. P arce̓ ſubiectis ⁊ debellare ſuꝑbos. et ꝙ accepta iniuria ignoſcere quā ꝑſequi malebāt. Qn̄ tot tātaſqꝫ vrbeſvt late dn̄arent̉. expugnatas captaſqꝫ euerterunt. legat̉ nobis que templa accipere ſolebant. ut ad ea quiſqͥs ꝯfugiſſet liberaret̉. Anilli faciebāt et ſcriptores earūdē rerū geſtarum iſta reticebāt. Itane qͥ ea que laudarētmaxime inqͥrebant iſta p̄clariſſima ẜm ipſos
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten