Aurelij auguſtini īpponenſis ep̄i doctoris eximij de ciuitate dei. ꝯtra paganos liber pͥmusincipit.num.LLorioſiſſimā ciuitatemdei. ſiue in hoc tēpoꝝurſu cū inter impiosegrinat̉ ex fide viuesue ī illa ſtabilitate ſedis eterne qua nunc exſpectat ꝑ pacīam quoaduſqꝫ iuſticia ꝯuertatur in iudiciū. deinceps adeptura ꝑ excellentiam. victoriā vltima et pace ꝑfecta hoc oꝑea te inſtituto. et mea ꝓmiſſione debito. defedere aduerſus eos qui ꝯditori eiꝰ deos ſuosp̄ferunt. fili cariſſime marcelline ſuſcepi. Magnum opꝰ et arduū ſed deꝰ adiutor noſter eNam ſcio quibꝰ viribꝫ opus ſit vt ꝑſuadeat̉ſuꝑbis quata ſit virtus hūilitatis. qua fit vtomnia terrena cacumina tꝑali mobilitate nutantia nō humano vſurpata faſtu. ſed diuinagratia donata celſitudo trāſcēdat. Rex em̄ ⁊ꝯditor ciuitatis huiꝰ de qualoqͥ inſtituimusin ſcp̓tur a ppl̓i ſui. ſentētia dine legis aꝑuit.qua dictū eſt deus ſuꝑbis r̓ſiſtit. huilibꝰ aūtdat grām. Hoc vero qd̓ dei eſt. ſuꝑbe qͦꝫ aīeſpūs inflatus affectat. amatqꝫ ſibi in laudibꝫdici ꝑcere ſubiectis. et debellare ſuꝑbos. Vn̄etiā d̓ terrena ciuitate que cū dn̄ari appetit.et ſi populi ſeruiāt ip̄a ei dn̄andi libido dn̄at̉.nō eſt p̄tereundū ſiletio. qͥcqͥd dicere ſuſcepti huius oꝑis ratio poſtulat et facultas dat̉.Ex hac nanqꝫ exiſtūt inimici adu̓ſus quos defendēda dei ciuitas eſt. Quoꝝ tn̄ multi correcto impietatis errore ciues mea fiūt ſatisidonei. multi vero in eātātis exardeſcūt ignibus odioꝝ tamqꝫ manifeſtis bn̄ficijs redeptoris eius ingrati ſūt. vt hodie ꝯtͣ eū linguasnon mouerēt niſi ferrū hoſtili fugiētes in ſacͣtis eiꝰ locis vitam de qua ſuꝑbiūt inueniretAn nō et illi romani xp̄i nomini infeſti ſuntquibꝰ ꝓpter xp̄m barbari peꝑcerūt. Teſtantur hec martiꝝ loca ⁊ baſilice apl̓oꝝ. q̄ in vaſtatōne vrbis ad ſe ꝯfugiētes ſuos alienoſqꝫreceꝑunt. Hucuſqꝫ ſeuiebat inimicꝰ ibi accipiebat limitē trucidatoris furor. illo ducebātur a miſerātibꝰ hoſtibꝫ qͥbus etiā extra ip̄aloca peꝑcerāt. ne in eos incurrerēt qͥ ſimileꝫmiſcd̓iam nō habebāt. Qui tamē etiā ipſi alibi truces atqꝫ hoſtili more ſeuientes. poſteaquā ad loca illa veniebāt vbi fuerat interdictum ꝙ alibi belli iurelicuiſſꝫ. tota feriēdi refrenabat̉ immanitas ⁊ captiuādi cupiditasfrāgebat̉. Sic euaſerūt multi qͥ nūc xp̄ianistꝑibꝰ detrahūt. ⁊ mala q̄ illa ciuitas ꝑtulitxp̄o imputāt. Gona vero que in eos vt viue-rent ꝓpter xp̄i honorē facta ſūt nō imputātxp̄o noſtro ſꝫ fato ſuo. cū potiuſdeberet ſi qͥdrecte ſaꝑent illa q̄ ab hoſtibꝰ aſꝑa et dura ꝑpeſſi ſunt illi diuine ꝓuidētie tribuere. q̄ ſolꝫcorruptos hoīm inores bellis emēdare atqꝫꝯterere. itēqꝫ vitā mortaliū iuſta atqꝫ laudabilē talibꝰ afflictōnibꝰ exerce̓. ꝓbataqꝫ ul̓ inmeliora trāſferre. vel in his adhuc terris ꝓpt̓vſus alios detine̓. Illud vero ꝯſiderādū quodeis vbicūqꝫ ꝓpter xp̄i nomē vel ī locis. xp̄i nōmini dicatiſſimis ⁊ ampliſſimis. ac ꝓ largiorēmiſcd̓ia ad capacitate multitudīs electis p̄ter belloꝝ more truculēti barbari peꝑcerūthoc tribue̓ tꝑibꝰ xp̄ianis. hinc deo age̓ gratias. hinc ad eius nom̄ veracit̓ curre̓. vt effugiant penas ignis eterni. qd̓ nomē multi eorum mēdacit̉ vſurparūt vt effugeret penaspn̄tis exitij. Nam quos vides petulant ⁊ procaciter inſultare ſeruis xp̄i ſunt inhis pl̓imiqui illū interitū cladēqꝫ nō euaſiſſent niſi ſeruos xp̄i ſe eē finxiſſent. Et nūc ingrata ſuperbia atqꝫ impijſſima inſania eiuſ noī reſiſtuntcorde ꝑuerſo vt ſempiternis tenebris puniātur. ad qd̓ nomē ore ul̓ ſub dolo ꝯfugerūt. vtali luce fruerent̉.¶ Capitulum. ij.Bt bella geſta ꝯſcp̓ta ſunt. vel anteꝯditam roma ul̓ ab eis exortu ⁊ imperio legāt ⁊ ꝓferāt ſic ab alienigenisaliquā capta eē ciuitatē vt hoſtes qͥ ceꝑantparce̓nt eis quos ad deorū ſuoꝝ tēpla cōfugiſſe ꝯpererat. aut alique duce barbaꝝ p̄cepiſſe vt irrupto opido nullus feriret̉ qͥ in illovl̓ illo tēplo fuiſſꝫ inuētꝰ. Nōne viditeneasp̓amū ꝑ aras fedantē ſanguine quos ip̄e ſacrau̓at ignes. Nonne diomedes et vlixes ceſis ſūme cuſtodibꝰ arcis corripue̓ ſacram effigiem. manibuſqꝫ cruētis virgineas auſidiueꝯtinge̓ vittas. Nec tn̄ qd̓ ſequit̉ veꝝ ē. ex illo flue̓ ac r̄tro ſublapſa referri ſpes dānaumPoſtea qͥppe vicerūt poſtea troiā ferro ignibuſqꝫ deleuerūt poſtea ꝯfugiēte ad ara priamum obtrūcauer̄t. Nec iō troiaperijt quiamineruā ꝑdib. Quid em̄ pͥus. ip̄a minerua perdiderat vt ꝑſtetur. An forte cuſtodes ſuos:Hoc ſane veꝝ e. Illis qͥppe ītereptis potuitauferri. Neqꝫ em̄ hoīes a ſimulacro ſꝫ ſimulacrum a cuſtodibꝰ ẜuabat̉. Quomō gͦ colebatur vt patriā cuſtodiret ⁊ ciues. q̄ ſuos n̄ valuit cuſtodire cuſtodes¶ Ca. iij.Cce qualibꝰ dijs vrbē romani ẜuandam ſe ꝯmēdaſſe gaud̓bāt nimiū miſerabilē errorem. Et nobis ſuccēſentcū de dijs eoꝝ talia dicimꝰ cū nec ſuccēſentauctoribꝰ ſuis. quos vt ediſſerēt mercedē dederunt. doctoreſqꝫ ip̄os inſuꝑ ⁊ ſalario publico ⁊ honoribꝰ digniſſimos habuerūt. Nēpe
Druckschrift
De civitate dei : [Mit Kommentar von Thomas Waleys und Nicolaus Trivet]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten