Druckschrift 
1 (1911) Von Justinian bis zur Mitte des zehnten Jahrhunderts : mit Index
Entstehung
Seite
496
Einzelbild herunterladen
 

496

Geschichte der lateinischen Literatur des Mittelalters. Erster Teil.

heißt; er kümmert sich nicht mehr um das Geschick von Orpheus und Eurydiceund will nichts mehr von Dido und Aeneas wissen, sondern wendet sichfortan zur Besingung des heiligen Gallus, 1 ) über den Ermenrich nun selbsteiniges schreiben will.

Hier würde sich nun der Sache nach ganz passend die metrische VitaS. Galli anschließen (PL. 2, 428 ff.). Da sie aber an Gozbert und nicht anGrimald gerichtet ist und ihr Verfasser Prol. 9 f. mitteilt, daß er das großeGedicht schon vor sechzehn Jahren geschrieben habe, so ist kaum anErmenrich als an den Dichter zu denken, obwohl die vielfachen griechischenWorte und die Möglichkeit der Benutzung des Lucretius als Zeugen fürdie Autorschaft Ermenrichs sprechen könnten. — In späterer Zeit wurdeErmenrich Bischof von Passau, doch es ist nicht bekannt, daß er sich alssolcher noch literarischer Beschäftigung hingegeben hat; er starb am26. Dezember 874.

Zeugnisse. Aufenthalt und Stellung und Aufforderung wegen der Vita Soli ergebensich aus dem Brief Ermenrichs an Gundram (MG. SS. 15,153, 31) Dilectissimo in ChristoGrundhrammo eximii ministerü diacono Ermanricus corilevita tuus; 154, 18 Quod me tnmfacere (nämlich das Leben Svalos darzustellen) velle . . . profiteor, si venerabilem abbatemdomnum Rabanum tuum patruum Ucentiam scribendi petieris vel potius . . . ipse dignareturtanti viri signa annotare, vel si hoc . . . fieri nequeat, Ruadolfo in omni arte ex eins doctrimperitissimo . . . identidem iubeat; sowie aus Gundrams Antwort p. 154, 34 Idcirco et te po-posci . . . quatenus Soli beati monachi vitam et gesta conscribas; p. 155, 4 domnique abbatispatrui mei Ucentiam defero et Ruadolfi oratoris tui preces annuntio teque ipse afflagito ..,ut... et in corrigendis et augendis Ruadolfum adesse deposcas ad eius personam prologumscarpsinans. Das adonische Gedicht Oratio et metrum bipedaW) Erminrichi ad Ruadolfump. 155, 10 ff.; hier 16 ff. En Ruadolfe Doctor amande Te peto scribens Corrigas unca Verlabenignus. Darauf folgt der Brief an Rudolf, aus dessen Aufschrift Omni in arte celeberrimodomno Ruadolfo meo didascxdo Ermanricus ultimus . . . levita sich ergibt, daß ErmenrichRudolfs Schüler war; desgleichen aus den Worten p. 155, 39 Ex quo . . . bonitatem ac doc-trinam tuam merui aliquantulum iuveniori tempore licet ut infans ... Bitte an Rudolf p. 156,11Idcirco et paternitatem tuam deposco ut ubiemnque in sensu vel ratione tibi videar titubarepaterno stilo emendes. Am Schluß der Vita 3 ) stellt ein Gedicht von fünf Strophen zu vierVersen, deren drei erste Asklepiadeen und deren vierter ein jambischer Dimeter ist, alsogebildet nach Boethius de cons. phil. 3 metr. 8. Quellen der Vita: Siehe den Brief Gundramsp. 154, 38 Nam et nudtos actus eius agnovimus tarn insignes ... 40 Quae non solum ex ortmeo didicisti sed et a superstitibus quibicsdam qui eius verba et opera hausere ... exaudisti.In dem Werk begegnen viel griechische Worte, z. B. p. 155,43 scopos tua; p. 163,11 Sfodraund 26 in uranis.

Haupthss.: Sangall. 571 s.IX. Monac. 18897 s.X, 22245 s. XII. Kritische Ausgabe vonHolder-Egger, MG. SS. 15, 151—163. —Vgl. B oss er t, Württemb. Vierteljahrshefte XII(1889); Dümmler, Forsch, z. deutsch. Gesch. 13, 475—479.

Die Zeit der Vita Hariolfi ergibt sich aus der Widmung an Bischof

Gozbald von Würzburg (842—855). Die Widmung (ed. Geifel p. 8, 2 ff.)

Ermenricus hitins cgnobii presbiter et monachus didasculo sno*) Gozbaldo epi-

scopo devocionem in domino devotus. Donini Hariolfi propinqui vestri pietate

letatus dialogum in quo carptim declarantur miracula sua cum quodam §taU

') Nicht wie Silen über den Dichter Gal-lus (Verg. Ecl. 6, 64). Vgl. hierzu v. Winter-feld. Neue Jahrb. f. d. class. Altertum 5, 346(1900).

3 ) Vgl. Columban ad Fedol. (MG. Ep. 3,186,11) Accipe quaeso Nunc bipedali Conditaversu Carmimdorum Munera parva und Al-cuin. Cann. 54 (PL. 1, 266) Nunc bipedali Car-mine laudes ... canemus.

3 ) Die Worte im Prolog p. 157, 3 Et dum

usque hodie Maronis ac Homeri inutilesfabulae a christianis viris lectitantur kon-trastieren etwas mit p. 154, 6 intulisti illudSocraticum ,Apis' inquiens ,quod nequit viri-bus conatur ingenio' (ähnlich Ad Grimald.p. 567,18 f.) und mehr noch mit einem nichtgeringen Teile des Briefes an Grimald.

4 ) Also wie in dem Briefe an Rudolf,s. oben.