Druckschrift 
1 (1911) Von Justinian bis zur Mitte des zehnten Jahrhunderts : mit Index
Entstehung
Seite
334
Einzelbild herunterladen
 

334

Geschichte der lateinischen Literatur des Mittelalters. Erster Teil.

Sorbonne 1338, s. Delisle, Le cab. 3,35 N. 30,2 (= Paris. 15630 s.XIII) und 4(mit denen von Johannes Sarracenus*) und Jobannes Maximus).

Erhalten sind diese Expositiones im Vatic. 652 s. XI, Monac. 380 s. XII, Brug. 1 s. XIVbis XV, Lips. 188 und Paris. 15630 s. XIII, Vatic. 177 s. XIV, Vindob. 136 s. XIV. Die Frag,mente des Johanneskommentars im Laudun. 2 ) 81 s. IX sind von hohem Wert, sie zeigen,daß Johannes die philologische Kritik nur als Vorarbeit für die höhere Kritik gelten ließ.Die Homilie gab aus einer Hs. von Alencon zuerst heraus Ravaisson, Rapports etc. 334ff.,s. Floss bei Migne 122, 283.

Die Ambigua des Maximus. Zum Auftrag und zum Titel des Werkess. die Widmung an Karl Ep. 6, 161, 38 Hoc opus Maximi monachi atqueabbatis, quocl sanctissimo et beatissimo archiepiscopo Kyzici Iohanne postulantede quorundam in sermonibus beatissimi Gregorii theologl ambiguorum hoc estintellectu difftcüium explanationibus composuit, de Graeco in Latinum vobisiubentibus edidi. Weiteres Persönliche: p. 162, 2 Difficilliinum prorsas ...servulo vestro, inbecili valde etiam in Latinis, quanto magis in Graecis*)laborem iniunxistis. Schlußbemerkung: p. 162, 44 quia nemo aliud in hocopere rede mihi debet tribuere, nisi solummodo sgmpliciter transtulisse. i ) DieErklärung in Carm. 8, 2, 3 p. 549 Ast mihi sat fuerit, si planos carpere sensusPossem tardilocus pragmata sola sequens . . . Verborum bombi fallere saepesolent . . . Sed si perspicuos sensus vix voce loquaris, Sis quoque contentus,nam meliora tenes; zuletzt der für die Zeit singulare Gedanke Si melioratenes, quaenam tibi cura tenere. Quae sunt inferius? Semper in alta pete.Der Gedanke in Carm. 8, 3, 3 Ac primo motus verum rationibus altis, Mundumsensibilem deserat atque neget Nee non et sensus ipsos qui saepe retardant...Deliciis fragilis vitae mundoque fugaci Et carrtis cura qui vacat, lsta legaterinnert an brahmanisches oder buddhistisches Vorbild; Aufforderung Vs. 13Artibus imbuius, quas novit mentis acumen, Fidus procedat, nam sua stat patria.

Wahrscheinlich wird das Werk in einem Kataloge s. IX — X 6 ) aus Frankreich (Gorze?)erwähnt (B. 21, 31 Scoliamm Maximi); es findet sich heute nur im Paris. Arsenal 237 s. IXund Paris. Mazarin. 561 (aus Gorze = B. 21, 31?). Erste Ausgabe: Th. Gale, Io. Erig. de divis.nat. libri V app.

De divisione naturae. Zur Abfassungszeit s. Huber S. 108 undTraube PL. 3, 521 n. 2. Zu Wulfad (s. Traube p. 519 n. 4) Migne 122, 1022 Ahoc opus primo omnium deo . . . subinde dilectissimo tibi frater in ChristoWulf ade et in studiis sapientiae cooperatori et examinandum offero et corrigendumcommitto; eine Biblia Vulfadi besaß man in einer französischen Bibliotheks. IX — X (B. 21, 31). Abfassung nach der Übersetzung der Ambigua s. dedivis. 5, 5 (Migne 122, 870 C) und 5, 38 col. 998 B. Die älteste Bekanntschaftmit dem Werke zeigt Gerbert de corp. et sang, dorn., wo (Pez, Thesaur.aneed. 1, 2. 140) eine Stelle aus 4, 4 ohne Namensnennung angeführt wird.Später erwähnt Honorius Augustodunensis de Script, eccles. 3, 12 (ed. Miraeus

') Vgl. V.Rose, Dielat.Meermannhss. d.kgl. Bibl. zu Berlin S.68 u. Traube p.525 n.4.

2 ) Daß man in Laon noch mehr von Jo-hannes Scottus besaß, ergibt die Notiz, daßman s. XIII aus dem Vinzenzkloster zu Laonnach Corbie das Werk Peri phision für dieEntleihung eines andern Werkes des Johannesgegeben habe; aus Paris. 12964 mitgeteilt vonDelisle. Le cab. 2, 125.

3 ) Vgl. Ep. 6, 159, 3 f.

4 ) Benutzt wird Maximus auch De divis.nat. 1,9 (Migne 122, 449 A) Maximum mo-nachum divinum philosophum in expositiOMGregorii theologi de hac theophania altissimeatque subtilissime disputasse reperimus. Aitenim . . .

5 ) Vgl. H.Hampe, Neues Archiv 23.650.