Druckschrift 
1 (1911) Von Justinian bis zur Mitte des zehnten Jahrhunderts : mit Index
Entstehung
Seite
173
Einzelbild herunterladen
 

Venantras Fortunatus. 173

nenses qua natale solum est mihi sanguine, sede parentum, prolis origo patrum, frater, soror,ordo nepotum. Pauli diac. hist. Lang. 2, 13 (SS. rer. Germ. p. 93) Fortunatus nätus quidemin loco qui Duplabilis dicitur fuit; qui locus haut longe a Cenitense Castro vel Tarvisianadistat civitate. Zu Paulus: Vita Mart. 4, 661 Pontificemque pium Paulum cupienter adoraqui me primaevis converti optabat ab annis. Ausbildung: Paul. diac. p. 94 Sed tarnen Ra-vennae ') nutritus et doctus in arte grammatica sive rhetorica seu etiam metrica clarissimusextitit; Vita Mart. 1, 2933. Schwester: Carm. 11, 6, 7 te mihi non aliis oculis animoque fuissequam soror ex utero tu Titiana fores; ein Bruder nur erwähnt Vita Mart. 4, 670. Verhält-nisse: Vita Mart. 1, 341, besonders nuda fames superest de paupere lingna. Zu Felix: VitaMart. 4, 666; Greg. I. de virt. Mart. c. 15 (p. 597, 24) Sibi quoque Ravenna atque in rhetoricasocii sui Felicis; Paul. diac. 2, 12 p. 93 ibi ei Felix episco}Ms Tarvisianae eeclesiae oecurrit.Die Heilung des Augenleidens: Vita Mart. 4, 686701; Greg. virt.'Mart. c. 15 (p. 597); Paul,diac. 2, 13 p. 94. Zur Zeit der Keise: W.Meyer, Der Gelegenheitsdichter Venantius Fortu-natus, Gott. Abhdl. Phil.hist. Kl. N. F. 4, 5 S. 710. Zweck: Vita Mart. 1, 44 Cuius causafuit iiac me regione venire; Paul. diac. 2. 13 p. 94 Qua de causa properaret. AusführlichesRegest über die Reise (in umgekehrter Richtung) Vita Mart. 4. 630680 (vgl. Praef. p. 2(Leo), 26), danach Paul. diac. 2, 13 p. 94. Zu Sidonius von Mainz Carm. 9, 9. 2, 11. 12.Zu Carentinus von Köln 3, 14. Zu Trier 3, 11. 12. App. 34; s. Meyer S. 11. Moselfahrt 6, 8. 2 )Metz: 3, 13. Gedichte auf Sigibert und Biunichildis: 6, l. 3 ) 1 a, auf die austrasischen Großen7. 1. 2. 3. 16. 14. 7 (hingegen 7, 4. 17. 8. 9. 10 erst aus Poitiers gesendet, Meyer S. 14). ZuAgericus von Verdun 3. 23 (beide Gedichte sind in die Gesta epp. Vird. aufgenommen, s.Manitius, Neues Archiv 12, 591). Zu Aegidius von Reims 3, 15 (Dostal S. 1 f.). Zu Me-dardus von Soissons 2, 16 (doch vgl. Meyer S. 15). Gedichte auf Charibert und den Gartender Ultrogotho 6, 2. 6, auf Klerus und Kirche von Paris 2, 9. 10. Gedicht auf das Klosterin Sens s. Manitius, Rhein. Mus. 44, 547, Wiener SB. 117, 12, 5. 121, 7, 3. 4 ) Zu Eufroniusvon Tours 3, 3 (später 3, 1. 2, s. Meyer S. 16). Die Lebensgeschichte der Radegunde kritischzusammengestellt bei Meyer S. 9010S. Festgedicht für Agnes 8, 3; ausführlich erläutertvon Meyer S. 110 ff. Gedichte an Radegunde und Agnes in Buch 11. Die Kreuzgediclitein Buch 2, 1. 2. 3. 4. 5. 6 Gedichte an Amalafrid und Artachis 5 ) App. 1. 3. Die Grabgedichtein Buch 4, auf Vilithuta 4, 26. Das ergreifende Gedicht auf Gelesuintha 6, 5. AufforderungenGregors an Fortunat: Praef. p. 1, 21 (Leo) Unde vir apostolice praedicande papa Gregori quiariritim flagitas ut quaedam ex opusculis imperitiae meae tibi transferenda proferrem; p. 2,24 sed quoniam me humilem impulsum alacriter acrius renitentem . . . hortaris sedido utcontra pudorem meum deducar in publicum . . . oboediendo cedo virtüti. Vita Mart. Epist. adUreg. p. 293, 11 cum iusseritis ut opus illud . . . quod de suis virtutibus explieuistis versibusdebeat digeri, id agite ut mihi ipsum relatum iubeatis transmitti. Nam . . . quod de vita einsvir disertus dotnnus Sulpicius sub uno libello prosa descripsit et reliquum quod dialogi moresubnectit, primtim quidem opus a me duobus libellis et dialogus subsequens aliis duobus li-bellis Conplexus est, ita ut brevissime iuxta modulum paupertatis nostrae in quattuor libellistotum illud opus versu in hoc ter bimenstri spatio . . . sulcarem. Quos domino meo et piodomno Martino si ipse commeatum obtineo in quaterninonibus quos direxistis, ipsi per vosoblaturus, confestim transcribendos curavi. Gregors Bitte an Fortunat muß erfolgt sein, alsersterer noch in den Anfängen seines Werkes De virtutibus S. Martini begriffen war, denner sagt hier schon im Lib. 1, 2 (p. 589, 17 Krusch) Sed et Fortunatus presbiter omne opusvitae eius in quattuor libris versu conscripsit und bei der Uebersendung der Vita Martinibat Fortunat mit den obigen Worten den Gregor um sein eignes Werk. Ob Fortunat dieBitte Gregors um Versifikation von De virtui. S. Martini erfüllt hat, läßt sich nicht mehrfeststellen. Lobgedicht auf Chilperich und Fredegunde 9, 1, Trostgedicht 9, 2, die Grab-schriften 9,4. 5, Gedicht zu Ostern 9.3. Moselreise 10,9, mit seinem Aufenthalt bei Hofezusammenhängend 10, 7. 8. Gedicht auf Bischof Plato 10, 14. Fortunats Bischofswürde be-zeugen Baudonivia de vita S. Radegundis (SS. rer. Merov. 2, 378, 2) quae vir apostolicus For-tunatus episcopus de beatae vita conposuit; Paulus hist. Lang. 2, 13 p. 95 in eadem civitate

') Hierzu die genaue Kenntnis der KirchenRavennasVita Mart. 1, 680685. Aus dieserfrühen Zeit stammt je ein Lobgedicht aufVitalis von Ravenna (Carm. 1, 1) und aufdie von ihm gebaute Kirche zu St. An-dreas (1. 2).

2 ) Kenntnis des Apolloniusromans Vs. 5 f.Tristius erro nimis . . . quam sit Apolloninsnaufragus hospes aquis.

3 ) Die mythologische Einkleidung erklärt

Meyer S. 12 f. damit, daß es sich um eineZiviltrauung handelte, da bei der ArianerinBrunichildis die kirchliche Trauung ausge-schlossen erscheint.

') Das Epitaph auf Theudechilda steht4,25.

G ) Nach Meyer S. 137 der Sohn des um550 im Frankenreich getöteten Bruders derRadegunde.