Druckschrift 
1 (1911) Von Justinian bis zur Mitte des zehnten Jahrhunderts : mit Index
Entstehung
Seite
95
Einzelbild herunterladen
 

Gregor L, der Große.

95

aliquando resipisce senex; 41, 3 quia simplicitatem tuam cum senectute nooimus, und 594schreibt er (MG. Ep. 1, 279, 27) Ep. 4, 44 an Rusticiana Domnam (vielleicht Dominicam, s.app. crit.) vero illam nutricem meam quam mihi per litteras commendatis omnino diligo etgravari in nuilo völo. Die älteste Vita Gregorii aus 7.8. Jahrh. gibt leider keine näherenAngaben über Herkommen, Familie u. dgl. Daher sind hierfür zu verwenden Pauli diaconiVita Gregorii. die Vita des Johannes Diaconus und Beda hist. eccl. 2, 1, außerdem GregoriiTuron. hist. Franc. XI 1 ) und de Rossi, Inscr. christ. urb. Rom. 1, 372. Paulus diac. c. 1 (Ma-billon, Acta SS. o. s. B. I 379; vgl. Grisar, Ztschr. f. kath. Theol. 11, 162) Gregorius hacurbe Romana patrc Gordiano matre vero Silvia editus 2 ) (Joh. Diac. 1, 1 setzt hinzu viri cla-rissimi, Acta SS. Mart. 2, tom. 2, 137 ed. nov., vorher senatoria stirpe progenitus, ähnlichBeda 2, 1 ed. Plummer 1,73 und Gregor von Tours 10,1 ed. Arndt p. 406) non solum specta-btti senatorum prosapia verum etiam religiosa originem duxit. Nam Felix istius apostolicaesedis (Joh. Diac. sagt quartus Felix, Beda hat nur Felix; s. hierzu Wolfsgruber, Gregord. Große (1890) S. 6 n. 1) antistcs . . . eins atavus fuit (die Quellen sind in diesem Ausdruckkonstant, zur Bedeutung s.Wolfsgruber a. a. 0.). Einen Bruder erwähnt Gregor in Ep. 1,42 (Ep. 1, 66, 23) vom J. 591 und Ep. 9, 200 (Ep. 2, 188, 24), aber nicht 9, 44 (Ep. 2, 72, 9)s. dort n. 8 und Ep. 11. 4. Zur Jugendbildung: Paul. diac. 1 p. 379 Disciplinis vero Uberalibushoc est grammatica rhetorica dicdectica ita a pueritia est institutus ut quamvis hie eo tempwepotissimum florereyt Studia litterarum (!) nulli in urbe hac putaretur esse seeundus; ganzähnlich Gregor von Tours p. 407, 8, der noch hinzusetzt hoc apicem . . . fugire timptans nequod prius abicerat rursum ei in saeculo de adepto honore iaetantia quaedam subriperit;Joh. Diac. 1.3 p. 137 Denique docilis adolescens cum transmisso cominuniter stilo surgentis in-faniiae ad bivium Pgthagoricae litterae pervenisset (zum Ausdruck s. Piniol. 47, 713 n. 3) in-eunetanter sinistrum tramitem cum seculi voluptäte relinquere et ad de.r/riini coepil . . . totisviribus anhelare; der Bericht scheint wesentlich übertrieben 3 ) zu sein, mindestens wirft er,wenn man den sprachlichen Ausdruck Gregors zu Rate zieht, ein helles Licht auf denniedrigen Zustand der römischen Schulen zur Zeit des Papstes Vigilius. 4 ) Ueber die Beamten-laufbahn schweigen die meisten Quellen; s. Ep. 4, 2 (Ep. 1, 234, 3) Inter quos ego quoquetunc urbanam praeturam gerens pariter subscripsi und Lau, Gregor d. Große S. 19 ff. undWolfsgruber a. a. O. S. 12ff., Dudden 1, 101 und n. 1. Zu den Klostergründungen s. Paulidiac. 2 p. 379 Tandem cum parentum iamdudum obitu hberam disponendarum suarum rerumhaberei facultatem quod mente prius gestabat aperuit . . . Mox etenim euneta quae haberepotuit ad pietatis opus distribuit . . . Sex denique in Sicilia monasteria construens fratresillic Christo servituros aggregavit, septimum vero intra urbis huius muros instituit in quoet ipse postmodum regulari tramite . . . militavit . . . et qui ante serico contextu ac gemmismicantibus solitus erat per urbem procedere trabvatus, post rili contextus tegmine ministrabatpauper ipse pauperibus, ähnlich Gregor von Tours 10, 1 p. 406 und Joh. Diaconus 1, 5 f.,Beda 2, 1 p. 74; s. Lau S. 21 ff. und Wolfsgruber S. 18ff. Zum Diakonat: Paul. diac. 5p. 380 cernens Romanus poutifex (s. hierzu Lau S. 25 und Wolfsgruber S. 31) . . . virtutumgradibus Gregortum ad alta conscendere, cum abstractum a monasterio ecclesiastici ordinisofficio sublimavit levitamque septimum ad suum adiutorium adseivit (ähnlich Joh. Diac. 1, 25p. 140 und Gregor von Tours 10, 1). Ernennung zum Vertreter des Papstes: Paul. diac. 5p. 379 nee multo post pro responsis ecclesiasticis ad urbem Constantinopolim apoerisiariumdirexit. Nee tarnen ille quamvis in terreno conversaretur pälatio vitae caelestis intermisitpropositum; ähnlich Beda 2, 1 p. 75 und Joh. Diac. 1,26; vgl. Lau S. 2530 und Wolfs-gruber S. 3239. Freundschaft mit Leander: Paul. diac. 6 p. 380 Tunc ab eisdem fratri-bus enixe rogatus maximeque a Leandro . . . Hispalensi episcopo qui pro causisWisigotorumUgatus eo tempore Constantinopolim advenerat, compulsus est ut librum lob multis involuUimmysteriis enodaret . . . Sed eundem librum quomodo iuxta litteram intelligendus, qualiter adChristi ecch'siaeque sacramenta referendus, quo sensu unieuique fidelium sit aptandus pertriginta quinque librornm seriem miranda ratione perdoeuit: ähnlich Isid. vir. ill. 40, Beda2, 1 p. 75, Joh. Diac. 1, 27. Die Vorrede des Werkes ist an Leander gerichtet (= Ep. 5, 53a.MG. Ep. 1, 353). Ueber die Zeit seines Aufenthalts in Konstantinopel s. Lau S. 30; Dudden1, 123157. Ueber seine Abtszeit s. Dialog. 4, 55; Dudden 1, 187ff. Zum früheren Versucheder Mission unter den Angelsachsen s. Beda 2, 1 p. 78, Paul. diac. 17 und Joh. Diac. 1, 22 ff.Zur Tiberüberschwemmung, Pest und Papstwahl Paul. diac. 8 p. 381 subsecuta est clades quaminguinariam vocant . . . Pelagium papam perculit et sine mora extinxit . . . beatum Gregorium

') Isidor vir. ill. 40 und Ildefons 1 lassendas Leben Gregors fast unberücksichtigt.

-) Zu seinen Eltern s. Dudden 1,6ff.

3 ) Die Forschungen von A.Sepulcri(AttidellaR. acad. delle sei. di Torino 1903/4 S.962bis 976) über Gregors Verhältnis zur heidni-

schen Wissenschaft und über seine grammati-schen Kenntnisse lassen dies Urteil außerjedem Zweifel.

4 ) Ueber Gregors Jugendbildung s. Dud-den 1, 6979.