124 R.
ΚΑΤΑ ΦΙΛΤΠΠΟΪ Γ.
233
σκευαϊς, όπως οϊκο&εν μή κινήσεται σκοπονντας, ονχ'ισνμπλακέντας διαγωνίζεσ&αι. προς μεν γάρ πόλεμον 52πολλά φύσει πλεονέκτημα-9·’ ημίν υπάρχει, ανπερ, ωάνδρες Αθηναίοι, ποιεΐν ε&έλωμεν ά δει, η φνσις τήςεκείνου χώρας, ής άγειν κα'ι φέρειν εστιν πολλήν καίκακώς ποιεΐν, άλλα μύρια" εις δ’ αγών’ άμεινον ημώνεκείνος ήσκηται.
Ου μόνον δε δει ταϋτα γιγνώσκειν, ουδέ τοίς εργοις 53εκείνον άμύνεσ-9-αι τοίς τοΰ πολέμου, αλλά καί τψ λο-γισμψ καί τή διανοίφ τούς παρ’ νμΐν υπέρ αυτού λέγον-τας μισήσαι, εν ϋ-υ μου μένους ότι ούκ ενεοτι τών τής πό-λεως έχ-9-ρών κρατήσαι, πριν αν τούς εν αυτή τή πόλεικολόση-9·’ νπηρετοΰντας εκείνοις. ο μά τον Λία καί τούς 54άλλους -9-εούς ου δυνήσεσέλ’ υμείς ποιήσαι, άλλ εις τοΰτ’άφίχέλε μωρίας ή παρανοίας ή — ουκ έχω τί λέγω (πολ-λάκις γάρ έμοιγ’ επελήλυ&ε καί τούτο φοβείσ&αι, μή τι
9. πολέμου] πολέμου χρ r Α 2 1 OsE. [ 11. τών της SL*R*sYZ*, τ<Γν έξωτης vlilg. | 14. ποιησαι 2*L*A'Q, ποιησαι ουδέ βούλεσθ-ε vulg.
litische Mafsregeln’, verbindet sichsprachgemälser mit φνλόττεσΰαι(Bonitz) als nach der gewöhnlichenAuffassung mit σκοποΰντας. — xi-νήσεται ] Philippos. — ονχΐ] zu 4,14. — διαγωνίζεσθ-αι dimieare,decertare.
53. προς μεν πόλεμόν — εις όαγώνα] Vgl. 14, 9 εγώ νομίζωτον μεν πόλεμον τον προς βα-σιλέα χαλεπόν τή πόλει, τον δ’αγώνα τον ix f τον πολέμου ρό-διον αν ανμβαντα. δια τί; ότιτους μεν πολέμους απαντας άναγ-χαίως ηγονμαιτ ριήρων χαΐ χρημά-των χαί τόπων δεϊαίλαι, ταϋτα δέπάντ’ άφ&ονώτερ’ εκείνον έχονΟ -’ημών ευρίσκω, τους δ αγώναςονδενος οντω τών άλλων όρώδεομένονς ώς άνδρών αγα&ών,τούτους δ ημίν καί τοίς με&’ημών κινδννενονσι πλείονς νπάρ-χειν νομίζω. — ής — πολλήν ] S.zu 4, 16. — καί κακώς ποιεΐν] Essind zwei Glieder anzunehmen, denn
άγειν καί φέρειν bildet ei n en Be-griff. — άλλα μνρία] zu 8, 25.
53. ovds] setzt das ον μόνονfort, wie 18, 2 τούτο δ ’ εστίν ούμόνον το μή προκατεγνωκέναιμηδέν, ονδε το την έννοιαν ΐαηνάποδονναι, άλλα u. s. w. Vgl. das.§ 93. 107. — λογιαμώ καί διανοία ]Ersleres bezeichnet die verstandes-mäfsige, letzteres die moralischeÜberzeugung. Diese Fülle des Aus-drucks wurde gewählt, damit ein ent-sprechender rhythmischer Gegen-satz zu dem langen Ausdruck: τοίςεργοις τοίς τον πολέμου da wäre.
— ονκένεστι—εκείνοις] Vgl. 8,61.
54. δννήσεσθ·’, nicht mehr dieKraft haben werdet. Der Rednerverschweigt einen Begriff wie άτη,Verblendung von den Göttern her.
— πολλάκις — έλαννη] Nach derden Alten geläufigen Vorstellung,dafs die Götter, wen sie verderbenwollen, betören, damit er selbst anseinem Untergänge arbeite. Eurip.