■·*ί|

. - /Ή

i®

Μ

m

's Μ

μ!

ω |

|υΐ

lor r.

243

\γω ταντα, άλλα τοΐς μενΙειν φημϊ δεϊν και ταλλταρασχενάζεσ-9-αι, * τουςιυνάγειν, διδάσχειν, νον-υμ 3 εχονσης, ήλίχον νμϊνlag την 'Ελλάδα σώσειν η 74Ισύλαί τα πράγματα, ονχΙίάν αυτοί σώζωνται τον-Ιπραχτέον’ νμιν οι πρό-χαι χατέλιπον μετά πολ-δ 3 ο βούλεται ζητών εχα- 75|ν αυτός ποιήσει σχοπών,τους ποιήσοντας, επειταρσ 3 ον βονλόμε&α, ποιεΐν

ϋτα γράφω’ χαϊ οϊομαι χαϊ 76γγματα τούτων γιγνομένων.Χεγέτω χαϊ ανμβονλενέτω.ψντες -9-εοί, συνενέγχοι.

Ιβγ, κα'ι (om. A 2 s) πρώτους ά χρήΤούς vulg. | 11. και μεγάλων Σ*Α 2Ιδ ; γένηται £FWCPMoZ*vlQuA3ß,Ιντ’ (εύροιντ’ ε. corr. V, εύρητ’ Κ,

Κ μηδέν ήμας (υμάς A*UQ) αυτούςΙϊν τά] άν πάντα τά ΒΑ 2 1 G ΚΗεί) Λ :i ,Τούτων β. Α 1 QRD, τούτων τι β. vtilg.

te Arbeit, Mühe, Beschwerde. —Λγαπητον γαρ] nämlich εκείνοις.

I- τοΰτο το γέρας] die ehrenvollelufgabe Griechenland zu retten. —ler« πολλών —] cum multis peri-|«/w‘unter vielen Gefahren.’ DieserLusdruck gehört weder zu εκτή-lavro noch zu χατέλιπον , sondern|u beiden: erworben und behauptet.

Ί 75. ο βούλεται] nicht was dasnteresse des Staates erheischt. —\a.!hihtjai\ Vgl. zu 2, 23. — ουδέjnj πο!} ' zu 3, 44. — ποιεΐν]

|u 6, 33.

76. έπανορ&ωθ-ήναι αν] zu 4,

13. — συνενέγχοι] zu 4, 30.

φ;

IJ