ΟΛΥΝΘΙΑΚΟΣ Γ.

III. ρ. 28 R.

Ούχϊ ταυτά παρίαταταί μοι γιγνιοσκειν, ώ άνδρεςΆ&ηναϊοι, όταν τ 3 είς τά πράγματ' άποβλέψω καί ότανπρίς τους λόγους ους ακούω" τους μεν γάρ λόγους περ'ιτοΰ τιμωρήοασ&αι Φίλιππον δρώ γιγνομένους , τά δεπράγματ’ είς τοϋτο προήκοντα, ωσϋ · 3 όπως μη πεισόμεΟ·’αυτοί πρότερον κακώς σκέψασ&αι δέον, ουδέν ούν άλλομοι δοκοΰσιν οι τά τοιαντα λέγοντες η την υπό&εαιν,

1. Vgl. Sali. Catil. 52 longe mihialia mens est, p. c ., quum resatque pericula nostra considero etquum sententias nonnullorum me-eum ipse reputo. illi mihi disse-ruisse videnlur de poena eorum,qui patriae , parentibus, ans atquefocis suis bellum paravere: resautem monet cavere ab illis magisquam quid in illos statuamus eon-sultare. — όρώ] Vgl. 6, 1. 8, 67.9, 3. δράν ist in der Spracheder Redner ein poetisches, schönklingendes Wort. Es entspricht alsoin seinem Werte nicht ganz dem'sehen'. — ώστε — δέον] hinterώστε nach vorausgehendem Partie,durch eine Art von Attraktion vomHauptverbum des Satzes abhängiggemacht, da εις τοϋτο προήκονταωσθ· eben nur aus rhythmischenGründen eingeschoben wurde undwenig betont ist. So 45, 83 προ-εληλνϋ-ώς εις τοϋ&’ ωσΟ·’ υπδτων έμαυτοΰ δούλων ύβριαβείς.Isokr. i, 64 φαίνονται δ ημώνοι ηρογονοι τοσοντον απάντωνδιενεγκόντες, ωσϋ· 3 υπέρ μέν’Αρ-γείων δνατνχηαάντων Θηβαίοις— έπιτάττοντες, υπέρ δε των παί-δων των Ηρακλέονς — κρατήοαν-Demosthenes I. 8. Au&.

τες, έκ δε των προς Ευρυο&έα κιν-δύνων — διασώααντες. Isäos 9,16ίπιδείξω —’Αστύφιλον οντω σφο-δρά καί δικαίως μισοϋντα τούτον,ώστε πολύ δη θ-αττον διαθ-έμενονu. s. w. — ουδέν άλλο — η] ähnlichwie nihil aliud quam. Diese Formel(von welcher als der ursprünglichensich die noch geläufigere ουδέ ν άλλ ’η abgezweigt hat, wie 7, 7 ονδενάλλ ’ η χλευάζει 18 ουδέν άλλ’η πεπεισμένος υπ'ο τούτων. 8,73 εστι δ’ ουδέν άλλ ' η λόγοι)und die verwandte τί άλλο η, istwohl nicht durch einen vorschwe-benden Begriff wie ποιεΐν zu ver-vollständigen (Krüger § 62, 3. 7),sondern man fasse ουδέν άλλο alsabsoluten Kasus, wie bei ταύτδ τού-το, δνοιν ϋ-άτερον u. a. (Rehdantz zu7,7). Vgl. Thuk. 4, \δ οι Λακεδαι-μόνιοι — άλλο ουδέν η έκ γης έναυ-μάχουν. D. 29, 11 ωήΟ-ην δεϊν μη-δέν άλλο τούτου προτερον η τού-τον προκαλούμενος έλέγξαι. 45,23 τί άλλο η αφών αυτών κατή-γοροι γεγόναοιν οτι ψεύδονται·,durch den Zusammenhang ergiebtsich an der obigen Stelle die Bedeu-tung: in nichts Geringerem irrenoffenbar. — τήν νπό'Ιεσιν — παρι-6