ΚΑΤΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ Γ.

IX. ρ. 110 R.

Πολλών, ω άνδρες 'Λ&ηναιοι, λόγων γιγνομένων ολί-γον δεϊν κα-9· 3 εκάστην εκκλησίαν -περί ών Φίλιππος, άφ >ου την ειρήνην έποιήσατο, ον μόνον νμας, άλλα και τουςαλλονς αδικεί, και πάντων οίδ’ ότι φησάντων γ 1 * άν, είκαί μή ποιούσι τούτο, και λέγειν δεϊν καί πράττειν, όπωςεκείνος πανσεται τής ΐβρεως καί δίκην δώσει, εις τοϊι&νπηγμένα πάντα τι πράγματα καί προειμέν* ορώ, ώστεδέδοικα μή βλάσφημον μεν ειπείν, άλη&ες δέ' ει καίλέγειν απαντες εβονλον^ οι παριόντες καί χειροτονειννμείς εξ ών ως ιρανλότατ έμελλε τά πράγμα9· 1 έξειν,2 ονκ αν ηγούμαι δννασ&αι χείρον ή ννν διατε&ήναι. πολλάμεν ονν ίσως εστίν αίτια τούτων, καί ον παρ εν οίδεδν 3 εις τούτο τά πράγματ ’ άφϊκται, μάλιστα δ 3 , ανπερεξετάζητ’ όρ&ώς, ενρήσετε διά τονς χαρίζεσ&αι μάλλονή τά βέλτιστα λέγειν προαιρονμένονς, ών τινες μέν, ω

L. 4. άλλους Z*L*, άλλους "Ελληνας vulg. | οϊδ’ SL*FBQV, εΰ οϊδ’ vulg.| 5. πράττειν Σι*, πρ. π^ιοσήκειν V, πρ. ά πάσι π^οσηκειν F, πρ. ά πασιπροσήκει R, πρ. άπασι προσήκει QYF, πρ. απασι διαπροσηκειν Η, πρ. άπασι προσ-ήκειν vulg. | 8. δέ Σ*Ι.*Γ*, δ’ ή vulg. | 11. νΰν VvQu, νυν αυτά

vulg. | 12. τούτων Σ*Ι.*Ω*, τοΰ ταϋθ-’ (τοΰθ·’ MQE) ούτως έχειν vulg.

1. την ειρήνην, den Frieden von

01. 108, 2. 346, worüber die Einl.zur 5. R. — ον μόνον — αλλά καί]

dient hier nur rhetorisch-rhythmi-schen Zwecken. Der Redner meint:aller Welt. — φησάντων γ’ άν\Vgl. zu 3, 8. φησάντων ist betont.γε, quidem. — τούτο, was sie vor-kommendenfalls als nötig anerken-nen würden = μήτε λίγονσι μήτεπραττοναι. — πανσεται καί δί-κην δώσει] als ΐν διά δνοΐν auf-zufassen. Dann ist πανσεται durchtandem zu übersetzen. — oi πα-

ριόντες] Vgl. zu 6, 3. — άληθ-εςrfe] D. tritt mit Absicht aus derKonstruktion von δέδοικα, welchesja überhaupt nur schwach betontist. Es ist also ίστίν zu ergänzen.— äv — δννασ&αι] zu 4, 13. AlsSubjekt ist πράγματα zu ergänzen.

% παρ' ev] Vgl. zu 4, 11. —ουδέ δν'] Die Wiederholung derPräposition ist nach ουδέ ebensowenig nötig (vgl. § 19. 49) als nachκαί (δ, 18), καί ον (9, 72), ή (5,14. 16. 9, 15. 63), αλλά (1, δ) u. a.Partikeln. — διά τοΰς] zu 5, 22.