232

ΑΗΜΟΣΘΕΝΟΤΣ

IX. ρ. 123—

δότας απολωλεκότας, ονδεν δ 1 εκ παρατάξεως ονδε μάχηςγιγνόμενον ακούετε δε Φίλιππον ονχί τφ φάλαγγ 3 οπλι-τών άγειν βαδίζον-9· 1 οποί βούλεται, άλλα το φίλους,Ιππέας, τοξότας, ξένους, τοιοντον εξηρτήσ&αι στρατόπε-

50 δον. έπειδάν δ 1 επί τοντοις προς νοσούντας εν αίτοΐς* προσπέση και μηδείς νπερ τής χώρας δώ απιστίανέξίη, μηχανή ματ 1 έπ ιστήσας πολιορκεί, και σιωπώ έλέροςκαί χειμώνα, ώς ονδεν διαφέρει, ον δ 1 έστ 1 εξαίρετος

51 ωρα τις, ήν διαλείπει. ταντα μέντοι πάντας είδότας καίλογιζομένονς ον δεί προσέσ-9-αι τον πόλεμον εις την χώ-ραν, ουδ 1 εις την ενή&ειαν την τον τότε προς Λακεδαι-μονίους πολέμου βλέποντας έκτραχηλισδ -rjvai, άλλ ’ ώςεκ πλείστου φυλάττεσ&αι τοϊς πράγμασι καί ταΐς παρα-

1. ούδ'ε XLFA'RHDV, οΰδ’ εκ vulg. | 5. τούτοι? SLFWCPMljRY*ZY*Ε*νΩιιΑ 3 , τούτοι? κρατών vulg. | αύτοί? Y*I.\V(', Ι’Μ II!ΥΖ^ΥΟε^νί Ω;ιΛ'.'γ,αετό"!? κα'ι τεταραγριένου? vulg. | 8. διαφέρει ΣΕΕ^ Τ 0ΡΜΥΖΥνΩϋ, αΰτω διαφέρειvulg. | 11. προ?].προ? τού? Α'ΗΕΙ.

Genitiv χρημάτων zu 3, 22.

49. φάλαγγ ’ οπλιτών] Die Ηο-pliten waren auch bei den Makedo-nern der Kern des Heeres, φαλ. isthier nicht von der makedonischenPhalanx mit Rücksicht auf dereneigentümliche Organisation und Auf-stellung, sondern von einem Heereüberhaupt gesagt. E. Müller vergl.

Rüstow und Köchly, Geschichte desgriecb. Kriegswesens S. 267 ff. —ψιλούς — τοξότας] Sonst werdendie Bogenschützen gewöhnlich unterden leichten Truppen mit inbegrif-fen. D. scheint bei ψιλοί an eineWaffengattung wiedie der Peltastengedacht zu haben, welche eigentlicheine Mittelstufe zwischen jenen undden Hopliten bildeten. Im maked.

Heere vertraten diese Stelle dieHypaspisten. — τοιοντον] S. zu 8,

25. — έξηρτήσϋ-αι, hinter sich herschleppen; eigentlich: ‘sich umge-hängt hat’ Weil. D. will nicht ein-sehen oder nicht zugehen, dafs sichgerade hierin das Genie des Ph. zeigte.

50. επί τοντοις, = προς τον-τθίς] was hier wegen des gleich fol-

genden προς vermieden sein mag.Vgl. Xen. Kyrop. 4, 5, 38 έστι μενήμΐν πολλά τά αιχμάλωτα χρή-ματα καί άνδρες επ’ αντοΐς. —δι απιστίαν] näml. την προς άλ-λη λονς. — (λερός καί χειμώνα] zu2, 24. Über die Accusätive Krüger§ 61, 6, 2. Koch 69, 11. — δια-φέρει] nämlich αντφ.

51. τήν ενή (λείαν, die Schlicht-heit. Der Krieg oder besser dieKriegführung wird eine schlichte,einfache genannt, weil die Krieg-führenden nicht so gerieben wiePh. waren. Man denke immer andie Etymologie von ενή-9-ης. Vgl.§ 48. — έκτραχηλισθήναι, kopf-über ins Verderben stürzen. DasBild ist vom Pferde hergenommen,das sich vorwärts beugend den Rei-ter über den Nacken abwirft. Vgl.άναχαιτίζειν 2, 9. — ώς εκ πλεί-στον (= ώς ε'νι μάλιστα πόρρω-(λεν) w ie 18, 246 ώς εις ελάχιστα,288 ώς παρ’ οίκειοτάτφ. 21, 220ώς έκ πλειατον. 23, 102 ώς διάβραχντάτον λόγον, quam maxi-me. — τοΐς πράγμασι, ‘durch ρο-