Druckschrift 
1 (1883) (IV.) Erste Rede gegen Philippos [u.a.] (I - III.) Olynthische Reden
Entstehung
Seite
228
Einzelbild herunterladen
 

228

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

!Χ· ρ. 121 -

ατιμος καί πολέμιος τον δήμου τον Αθηναίων καί τώνσυμμάχων αυτός καί γένος. εί&* ή αίτια * γέγραπται,δι ήν ταϋτ 3 έγένετο,ότι τον χρυσόν τον έν. Μήδων εις43 Πελοπόννησον ήγαγεν. ταντ 3 έστί τά γράμματα, λογί-ζεστε δη προς ϋ-εών, τις ήν ποέΠ ή διάνοια τών Α&η-ναίων τών τότε ταντα ποιούν των, ή τί το αξίωμα, εν.είνοιΖελείτην τιν 1 Άρδ-μιον, δονλον βασιλέως (ή γάρ ΖέλειάΙστι τής 1 άαίας), ότι τω δεσπότη διαχονών χρνσίον ήγα-γεν εις Πελοπόννησον, συν. Ά&ήναζε, εχ&ρόν αυτών άνέ-

1. άτιμος Σ*ΙΛΙ άτιμος έστω vulg. | 2. γένος] το γένος V. | 3. ΜήδωνSL*QVE, τών Μήδων vulg. | 4. ήγαγεν XLOR*s*YZK*, ή'γαγεν, οΰ·/. Άθήναζεvulg. I 5. θεών SLUYZE, Διδς και θεών vulg. | τις ΣΙ,*(2, παρ ύμΐν αυτοί;

τις Α 2 *, κα'ι θεωρείτε παρ υμΐν αυτοτς

der erweiterten Recension der Re-den folgende Satz mit ονχ 'ίνα ent-hält einen bei den Rednern nament-lich in epideiktischen Reden wieder-kehrenden Gedanken, der aber im§ 43_ noch einmal angedeutet ist:τις ήν πο& η διανοια.

42. Αρίλμιος] So L*,ΑρίίλμιοςΣ: doch scheint der Name aus 19,271. Äsch. 2, 258. Deinarch. 2, 24.25. Plut. Them. 6 und aus Aristeid.

1. p. 310 fest zu stehen. φησίν]näml. τα γράμματα. Vgl 19, 271.Der fieschlufs selbst ward von The-mistokles beantragt. άτιμος ] S.

§ 44. Diesen Ausdruck kennt D.19, 271 {έχ9ρόν είναι καί πολέ-μιον τον δήμου τον ΑΟ-ηναίωνκαί τών συμμάχων αυτόν καί γέ-νος παν) ebensowenig als Deinar-chos, welcher a. 0. § 25 als aus-drückliche Worte des Beschlussesanführt: πολέμιον είναι τον δή-μον καί τών συμμάχων αυτόνκαί γένος καί φενγειν Α&ήνας.

ή αιτία ] Deinarchos a. 0. καίμόνω τοντω προσέγραψαν τήναιτίαν, δι ήν ό δήμος εξέβαλεναυτόν εκ τής πόλεως, vermutlichmit Beziehung auf andere Monu-mente dieser Art, wie das oben zu§ 41 erwähnte, worauf einfach dieblofsen Namen der für infam Er-klärten verzeichnet standen. τον

τις vulg.

χρυσόν, = το χρνσίον, wie Asch.3, 258. Deinarch. a. 0. § 24 undunten § 43. εκ Μήδων ] zu 1,15.

43, το αξίωμα, ihre Würde, =wie würdig sie sich dabei benah-men. Ζέλεια] Stadt im nordöst-lichen Troas. Für das grofse athe-nische Publikum mag ein solcherFingerzeig ganz an seiner Stellegewesen sein. Sagt doch gar Äsch.

з, 82, man habe in Athen die zumTeil ganz namhaften thrakischen Ort-schaften Serreion, Doriskos, Ergiske

и. s. w. (vgl. 8,64) nicht einmal demNamen nach gekannt. Eine ähn-liche Nachhülfe bei Erwähnung vonAlopekonnesos bei D. 23, 166. .τψ δεσπότη,seinem Herrn. ειςΠελοπόννησον, ονκΑ&ήναζε] ειςΠελοπόννησον auchDeinarch. §25,allgemeiner εις τους "Ελληνας D.19, 271. Plut. Them 6, εις τήν Ελ-λάδα Äsch. 2, 258, welcher hinzir-fügt, έπιδημήααντα εις τήν noUv,πρόξενον όντα τον δήμον τονΑΆηναίων (und dies erklärt erst,wie die Athener dazu kamen dieStrafe über ihn zu verhängen). Nachd. Schol. zu Aristeid. 3. p. 327 wardie Bestechung von Xerxes nur aufdie Lakedaimonier berechnet. DerRedner hat aus rhetorischen Grün-den die Veranlassung geringfügigerdargestellt, als sie in Wirklichkeit