224
ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ
IX. ρ. 120 -
ον χρή τρόπον πολιτεύεα-Βαι; πέμπει δε ξένους τους μένεις Πορ&μόν, τον δήμον εκβαλοϋντας τον Ερετριέων, τουςδ 3 επ* Ώρεόν, τύραννον Φιλιστίδην καταστήσοντας; άλλ Jόμως ταϋ-9 · 3 δρώντες οι α .Έλληνες ανέχονται, καί τον αυτόντρόπον ώσπερ την χάλαζαν έμοιγε δοκουσι ΒεωρεΙν, ευχό-μενοι μη καί )· 3 εαυτούς έκαστοι γενέσίλαι, κωλύειν δ 1 ου-34 δεϊς επιχειρών, ου μόνον δ 3 εφ* οίς η ‘ Ελλάς υβρίζεταινπ 3 αυτόν, ουδείς αμύνεται, αλλ 3 ονδ 3 υπέρ ών αυτόςέκαστος αδικείται' τούτο γάρ ηδη τούσχατόν εστιν. ονΚοριν&ίων επ Λμβρακίαν * έλήλνίλε και Λευκάδα; ουκΛχαιών Ναύπακτον δμώμοκεν Λίτωλοΐς παραδώσειν; ούχιΘηβαίων Εχινον άφηρηται; καί νυν εττι Βυζαντίους πο-
1. ον ΣΙΛΈί, ον τενα vulg. | 5. τήν XL*E, οί τήν vulg. | 6. μη] μενμί, FA 1 UOBksDsDZ. sec. L. corr. ¥. | 11. Ναύπακτον SL*, Ναύπακτονάοελόμενος vulg.
zu denken. — [Πν).ών xul των —παρόδων, besagt das nämliche zwei-mal. Über πάροδοι zu 5, 20. —την προμαντείαν τον ϋ -tov, dieVorfrage beim delphischen Orakel,ein Ehrenrecht, das nach 19, 327,bisher die Athener besessen hatten.Wie aberPh. gleichzeitig auch alleanderen Teilnehmer am amphikt.Bunde davon verdrängen konnte,ist schwer zu begreifen.]
33. γράφει da] als Fortsetzungdes ov — τΐ&ησι μέν. Über dieSache 6, 22. — πέμπει — κατα-ατήσοντας ] S. unten § 57 f. — τονδήμον, die Volkspartei. — ώσπερτην χάλαζαν, wie sie dem Hagel-wetter zuschauen, nämlich wenn esheraufzieht. Der Artikel bezeichnetdas jedesmalige Eintreten des Phä-nomens. Zu %-εωρείν verst. ταϋτα,wie zu μή καΝ εαντονς γενέα&αι,damit verschont zu bleiben, wieandererseits mit dem Hagel. — im-χειρών] Man bleibe im Bilde! Da-zu rührt keiner die Hand!
34. ονδείς — έκαστος] zu 1,19.— Κοριν&ίων — Λευκάδα ] Ko-ρίν&ιοι πεμφϋ-έντες υπό Κνψέλουκαι Γοργόν ταύτην τε κατέαχον
τήν ακτήν (την Λευκάδα) καί μέ-χρι τον Αμβρακικον κόλπον προ-ήλθ-ον, καί ητε Αμβρακία ονν-ωκίσ&η καί Ανακτόρων, καί τήςΧερρονήαον διορνξαντες τον lafl·μον εποίησαν νήσον την Λευκά-δα. Strabon 10, 452. Über Philip-pos’ Anschlag auf Ambrakia oben§ 27. — Αχαιών Ναύπακτον] Nau-paktos (j. Lepanto), ursprünglicheine lokrische Stadt an der Nord-seite des inneren korinthischenMeerbusens, später von messeni-schen Auswanderern besetzt, nachderen Vertreibung aber durch dieLakedämonier am Ende des pelop.Krieges wieder in den Händen derLokrer. 01. 103, 2 hatten sich dortdie Achäer festgesetzt, Diod. 15, 75.Die benachbarten Ätoler endlich,welche schon 01. 97, 2 darauf spe-culiert hatten (Xen.Hell.4,6,14), ka-men später wirklich in ihren Besitz,Strabon 9, 427. — Θηβαίων Εχί-vov] Stadt im südlichen Thessalienan der Nordküste des malischenMeerbusens von den Thebanern an-gelegt. — έπί Βυζαντίους πορεύε-ται] S. zu 8, 66. Zu συμμάχουςläfst sich nur αντώ ergänzen, wel-