214

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

IX. ρ. 113-

άπέχων τής πόλεως στάδια ehe εν ότι δει δνοίν ϋ-άτερον,η 'κείνους εν Όλύν&φ μή ο'ικείν η αυτόν εν Μακεδονί ο-,πάντα τον άλλον χρόνον, ε'ί τις αυτόν αιτιάσαιτό τι τοι-οϋτον, άγανακτών και πρέσβεις πέμπων τους άπολογησο-μένους' τοΰτο δ' εις Φωκέας ώς προς συμμάχους έπο-ρενετο, και πρέσβεις Φωκέων ήσαν οΐ παρηκολον&ουναντψ πορευομένψ, και παρ' ήμϊν ηριζον οι πολλοί Θη-12 βαίοις ου λυσιτελήσειν την εκείνου πάροδον, και μην καιΦερας πρψην ώς φίλος και σύμμαχος εις Θετταλίαν Ιλ-έλών έχει καταλαβών, και τα τελευταία τοϊς ταλαιπώροιςΏρείταις τουτοισϊ επιοκεψομένονς έφη τούς στρατιώταςπεπομφέναι κατ' εύνοιαν " πυν&άνεσ&αι γάρ αυτούς ώςνοσονσι και στασιάζουσιν, συμμάχων δ' είναι και φίλων

5. επορεύετο] και φίλους επορεύετο Α 2 'OHD. mg Υ, κα'ι προς . . . έπορ.Μ, επορ. κα'ι φίλους vulg. | 13. στασιάζουσιν Σ!.*Α* (j, στασ. εν αϋτοίς vulg.

παρήν εχων 8, 59. — δνοίν 'ίκτε-ρον] als änkündigende Formel, wieunser ‘eins von beiden’, aufser demsyntaktischen Zusammenhänge ste-hend. Ygl. Krüger § 57, 10, 11. —ίν Μακεδονία] Man sollte erwar-ten ή αυτόν μή εν Μακεδονία. DerText jedoch kann nur so verstandenwerden: wenn ich nicht für immerin Makedonien bleiben will, wasich, wie ihr aus diesem Zuge seht,nicht beabsichtige, so müfst ihr wei-chen. — τον άλλον χρόνον, bisdahin. Vgl. § 22. — et — αίτιά-σαιτο, sich solcher That wegenängstlich und besorgt äufserte, zu6, 20. — άγανακτών καί — πέμ-πων] Diese in konzessivem Ver-hältnis zu είπε stehenden Formensind Part. Imperf. — εις Φωκέας]beim Friedensschlüsse 01. 108, 2.Vgl. die Einl. zur 5. ,11. u. 6, 35. 36.— ώς προς συμμάχους, ist nichtganz ehrlich. Den Äusschlufs derPhoker vom Bündnis hatte Philipposden Athenern gegenüber wiederholterklärt. — πορευομένψ, als er nachPhokis aufbrach. Die ‘Anwesenheitphokischer Gesandten wenigstensnach Philippos’ Rückkehr aus Thra-

kien bestätigt Iust. 8,4. — ηριζον olπολλοί, behaupteten steif und fest,bethört nämlich durch die Vorspiege-lungen der Parteigänger des Philip-pos. S. zu 5,10. — ου λ.υσιτελήαειν]Man beachte den ironischen Euphe-mismus ! Wir sagen: die Th. würdensich nicht freuen. — την εκείνου πά-ροδον] nämlich εϊ’σω Πυλών. 5, 20.

12. Φεράς] S. 8, 59. — έχει κα-ταλαβών] S. Krüger § 56,3,6. Koch103, 5. — ; 'Ωρείταις ] unten § 59.Der Dativ hängt von πεπομφέναιab. τουτοισϊ, mit Beziehung aufallbekannte Vorgänge. — έπιακε-ψομένους, um nach ihnen zu sehen,ihnen einen Besuch zu machen:eigentlich vom Krankenbesuch (wie54, 12 λέγε την τοΰ ιατρού μαρ-τυρίαν καί την των έπισκοπονν-των.' 59, 56 έβάδιζον γάρ προςαυτόν, ως ησϋ-ένει καί έρημος ήντοΰ 3-εραπεΰοντος το νόσημα, ταπροσφορά τή νόσω φέρουσαι καίέπιακοπονμεναι), hier mit höhnen-der Beziehung auf das folg, νοαοϋσι,welches Wort oft bildlich von Staats-unruhen gebraucht wird. — καί ατα-σιάζουσιν] das erklärende καί, denndie στάσις ist eben die νόσος.