113 R.

ΚΑΤΑ ΦΙΛΙΠΠΟΓ Γ.

213

El μεν ονν εξεστιν ειρήνην άγειν τή πόλει και έφ’ 8ήμΐν έστι τούτο, ϊν εντενϋ-εν άρξωμαι, φήμ’ εγωγ’ αγεινημάς δειν, και τον ταντα λέγοντα γράφειν και πράττεινκαι μή φενακίζειν άξιώ' εΐ δ’ έτερος τα οπλ’ εν ταιςχερσϊν εχων και δνναμιν πολλήν περί αυτόν τοννομα μεντο τής ειρήνης νμϊν προβάλλει, τοίς δ’ εργοις αυτός τοιςτοΰ πολέμου χρήται, τί λοιπόν άλλο πλήν άμννεσ&αι;φάσκειν δ’ ειρήνην αγειν εΐ βοΰλεσ&ε, ώσπερ εκείνος, ουδιαφέρομαι. εΐ δε * τις ταΰτην ειρήνην υπολαμβάνει, εξ 9ής εκείνος πάντα τάλλα λαβών έφ’ ημάς ήξει, πρώτονμεν μαίνεται, επειτ’ εκείνφ παρ’ υμών, ουχ υμΐν παρ’εκείνου την ειρήνην λέγει, τοΰτο δ’ εστ'ιν ο τών άναλι-σκομένων χρημάτων πάντων Φίλιππος ώνειται, αυτός μενπολεμείν νμΐν, υφ’ υμών δε μή 7ΐολεμεΙσ&αι.

Και μην εΐ μέχρι τούτον περιμενοϋμεν, έως άν ήμΐν 10όμολογήση πολεμείν, πάντων εσμέν ενη&έστατοι’ ουδέγάρ άν επί την Αττικήν αυτήν βαδίζη καί τον Πειραιά,τον τ’ έρεΐ, εϊπερ οίς προς τους άλλους πεποίηκε δειτεκμαίρεσ&αι. τούτο μεν γάρ Όλυν&ίοις τετταράκοντ’ 11

Ιμπέση τοΰ πεποιηκέναι τον πόλεμον, εγώ δέ τοΰτο πρώτον απάντων λέγωκα'ι διορίζομαι, ε! έφ’ ήμΐν έστι τό βουλεύεσθ-αι περί τοΰ πότερον ειρήνην ηπολεμείν δε"ί. So vulg. | 11. έπειτα] έπειτα δ’ Ε. | 12. λέγει SL*A 2 WZV,αγειν F, αγειν λέγει vulg.

8. ιν έντεν&εν αρ£.] gehört zumfolgenden φήμ\ — τον ταντα λέ-γοντα, wer dieser Meinung ist, näml.οτι έξεατι και έφ ’ ήμΐν έατιν ειρή-νην αγειν. — ηράττειν, die Ausfüh-rung seiner Anträge betreiben. — μήφενακίζειν, euch mit schönen Wor-ten schmeicheln. — προβάλλει, vor-hält, um euch zu berücken und ein-zuschläfern. — φάσκειν — διαφέ-ρομαΐ] Verb, ον διαφέρομαι, είβονλεσ&ε φάσκειν (vorgeben) αγεινείρηνην ώσπερ εκείνος (näml. φά-σκει ειρήνην αγειν, d. h. mit denWaffen in der Hand). Der Rednerwill sagen, das Verhältnis müsseauf beiden Seiten gleich sein.

9. τούτην ειρήνην ] ειρήνην istPrädikat, dem sich das Subjekt (τοΰ-

το) im Genus assimiliert. Vgl. Krü-ger §61, 7, U - έξής] Vgl. 6, 27.

— έφ ημάς ηξίι] natürlich in feind-licher Absicht. — μαίνεται] Kürzedes Ausdrucks für μαίνεσ&αι_εμοΙδοκέι. — την ειρήνην] näml. ονσαν,einen einseitigen, den wir gegen ihn,nicht aber er gegen uns beobachtet.

— τών αναλισκομέν. χρημάτων ]zu 3, 22. — αυτός — πολεμεΐσϋ-αι]als Inhalt des τοΰτο zu fassen. Überden Nominativ § 74 und Krüger § 55,2, 1. Koch 119, 2, 1.

11. τοΰτ’] näml., dafs er mit unsKrieg führt. — τοΰτο μεν — τοΰτοde] Krüger § 50,1,15. — ’ΟλννίΗοις]S.dieEinl. zurl.—3.R. — τετταρά-κοντα — στάδια, = πρότερον πρινη έν αυτή τή χωρά τό στράτευμα