204

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

VIII. ρ. 108-

δεν πολιτεύομαι, άλλα δυνάμενος αν ίσως, ώσπερ καίετεροι, και κατηγορεϊν καί χαρίζεσ&αι καί δημεύειν καίτάλλ' α ποιουσιν οντοι ποιεΐν, ούδ' έφ' εν τούτων πώποτ’εμαυτόν έταξα ουδέ προήχ&ην ούΌ·' υπό κέρδους ον-9' υπόφιλοτιμίας, άλλα διαμένω λέγων εξ ών εγώ μεν πολλώνελάττων είμϊ παρ’ ύμΐν, υμείς δ' εί πείϋ-εσ&έ μοι, με ι-ξούς αν εϊητε' ούτω γάρ άν 'ίσως άνεπίφ&ονον είπεΐν.

72 ούδ' έμοιγε δοκεί δικαίου τοΰτ 3 είναι πολίτου , τοιαΰταπολίτευμα9’ ευρίσκειν εξ ών εγώ μεν πρώτος υμών εαομαιεύ&έως, υμείς δε τών άλλων ύστατοι' άλλα ανναυξάνεσίλαιδει την πόλιν τοίς τών άγα&ών πολιτών πολιτεύμασι,καί το βέλτιστον άεί, μη το ο αστόν απαντας λέγειν ' Ιπ'εκείνο μεν γάρ ή * φΰσις αυτή βαδιεΐται, επί τούτο δετφ λόγφ δει προάγεσϋ-αι διδάσκοντα τον άγα&ον πολίτην .

73 5 Ηδη τοίνυν τίνος ήκονσα τοιοΐτόν τι λέγοντος, ώςαρ' εγώ λέγω μεν άεί τα βέλτιστα, ’έστι δ 1 ούδέν άλλ'ή λόγοι τά παρ' εμού, δει δ έργων τή πόλει καί πρά-ξεώς τίνος, εγώ δ' ώς εχω περί τούτων, λέξω προς υμάςκαί οίκ άποκρύχβομαι. ονδ' είναι νομίζω τοϋ συμβου-

δυνάμενος αν, nötigenfalls. Vgl.zu 3, S. — ώσπερ καί ετεροι] Vgl.Krüger § 69, 32, 13. —■ γαρίζεα&αι,

— διδόναι ob. § 69. — έφ ' εν] SoΣ statt έφ' ένί, wie Isokr. 5, 151τους μεν λόγους ήμΐν άπένειμαν,έπί δε τας πράξεις σε τάττονσι.Über den Begriff des τάττειν zu 3,36 und 18, 62 ό γάρ ενταΰθ·’ εαυ-τόν τάξας της πολιτείας είμ ’ εγώ.

— προήχ&ην] näml. τάττειν έμαυ-τόν. — εί — εΐητε] zu 1,1. — μεί-ζονς] n'aml. ή νυν εατε. — άν ΐσως]näml. εϊη.

72. ευρίσκειν] ein gehässigesWort, weil es auf die Berücksich-tigung des persönlichen Vorteils hin-weist.— εξ ών εγώ] On s’attendraitά έξ ών αυτός — έσται. L’orateurse sert d’une tournure plus vive;il fait penser tout haut un des am-bitieux qu’il fletrit: le ‘ moi’ qu’ilmet sur scene est un c moi' gene-vaf(Weil). — τών άλλων ύστατοι]

Der Genetiv ist partitiv aufzufassen.In chiastischer Stellung zu πρώτοςυμών. Logischer wäre ύστεροι.Ähnlich μόνοι τών άλλων. Vgl.zu diesem Hellenismus Krüger § 47,29, 10. Koch 81, 2, 4. — έκεϊνο —τούτο] ersteres auf das nähere töράατον, letzteres auf das entfern-tere το βέλτιστον bezogen. Dicasrelationem logicam, non gramma-licam: quippe το ράστον removen-dum, amplexandum τό βέλτιστον.G. H. Schäfer. Vgl. Krüger § 51, 7,10. — αυτή, von selbst. — προά-γεσϋ-αί] näml. τους ακούοντας.

73. ήδη τοίνυν] gehört nicht sogar eng zu ήκουαα. ήδη τοίν. istÜbergangspartikel: ut jam ad al-terum locurn vertam, jam audivi.— ουδεν άλλ' ή] S. zu 3, 1. —έργων — καί πράξεώς τίνος] Vgl.zu 6, 3. — εχω] näml. γνώμης.Vgl. 9,, 46. — λέξω — καί ονκάποκρύιρομαι] zu 6, 31. — ονδ