198

λη μ οςβένογς

VIII. ρ. 103-

56 Τί ποτ 3 ονν ίστι το αίτιον, ώ ί άνδρες 3 Λ$·ηναίοι, τοτον μεν ουτω φανερώς ατρατεύοντα, άδνχοϋντα, πόλειςχαταλαμβάνοντα μηδένα τούτων πώποτ 3 είπείν ώς πόλε-μον ποιεί, τούς δε μη έπιτρέπειν μη δε προΐεσΟ-αι ταϋτασυμβουλεύοντας, τούτους τον πόλεμον ποιήσειν αιτιάσίλαι-,

57 εγώ διδάξω' ότι την οργήν, ήν ειχός εστι γενέσίλαι παρ 3ύμίν, άν τι λυπήσ&ε τψ πολεμώ, εις τούς νπερ υμώνλέγοντας τα βέλτιστα τρέψαι βούλονται, ϊνα τούτους χρί-νητε, μή Φίλιτοπον άμύνησϋε, χ,αϊ χατηγορώσιν αυτοί,μή δίχ,ην δώαιν ών ποιοϋσι νυν. τοντ αντοίς δύναταιτό λέγειν ώς άρα βούλονται πόλεμόν τινες ποιήσαι παρ’

58 νμϊν, χαί περί τούτον ή διαδιχασία αυτή εστίν. εγώ δ 3* οίδ 3 άχ,ριβώς, ότι ου γράψαντος ηναίων ουδένόςπω πόλεμον χαϊ άλλα πολλά Φίλιππος εχει των τήςπόλεως χαί νυν εις Καρδίαν πέπομφε βοή&ειαν. εί μέν-τα ι βονλόμεϋ· 3 ημείς μή προσποιεϊσ&αι πολεμείν αυτόνήμίν, ανοητότατος πάντων άν εΐη των ον των άν&ρώπων,

59 ει τοΰτ 3 εξελέγχοι. άλλ 3 επειδάν έπ 3 αντονς ημάς ϊη,τί φήσομεν; εχείνος μεν γάρ ον πολεμείν, ώσπερ ουδ 33 Ωρείταις των στρατιωτών όντων εν τή χώρα, ουδέ Φε-

das letzte Ziel gedacht, zu dem sichPhilippos durch jene Räubereienden Weg bahnt.

56. ro αίτιον — το — είπείν] wie9, 63 τί ονν ποτ’ αίτιον το καίτούς Ολνν&ίονς— ηδιονπρός τουςνπερ Φιλίππου λέγοντας εχειν.Plat. Lach. 190 e. Daneben Απέ-δειξα αίτιον γεγενημένον τον μήS -έλειν υμάς άκούειν εμού D. 19,178. Vgl. Krüger §50, 6, 7. Koch121. Α. 2. — μηδένα] ist Subjektzu είπείν. — τούτων, von denen,welche Ph. in die Hände arbeiten(§ 52). — ταντα, die von Ph. an-gegriffenen Punkte. — τούτους]wie 2, 6. — ahiäe9ai ] verst. αν-τονς aus μηδένα τούτων.

57. δύναται ] ist der Gehalt, derSinn ihrer Behauptung, bedeutet fürsie. Vgl. 18, 26 τί τοντ 3 ήδύνατο ;21, 31 τούτο δ όσον δύναται,

γνοίητ άν έκ τωνδί. — ή διαδι-κασία] (eig. — Prioritätsstreit, wovon mehreren jeder behauptet, ihmkomme etwas eher zu oder dürfe ihmweniger zugemutet werden als demanderen), der Streit mit Bezug darauf,dafs sie, die doch eigentlich denöffentlichen Unwillen verdienen, die-sen dadurch von sich abzuwendensuchen, dafs sie für möglicher Weiseeintretendes Unglück diejenigen,welche jetzt zum Widerstande raten,im voraus verantwortlich machen.

58. ον γράψαντος, ohne dafseiner beantragt hat. — μή προα-ποιεϊσϋ-αι, uns stellen, als ob nicht,ignorieren. — των όντων] S. zu 5,5.— εί τοντ έξελέγχοι, wenn er dies(diese Ansicht) widerlegen und sichzumFriedensbruch bekennen wollte.

59. ov — ονδ ] näml. ψήσει —έψη. — ’Ωρείταις] S. 9, 12. 59 ff.