180

ΑΗΜΟΣΘΕΝΟΕΣ

¥ 10 . p. 93 R.

νμίν ασφαλή, δήλόν εστιν άπασιν, ον μην άλλ 3 εναντίασυμβαίνει ταίς χατηγορίαις, ag ΛιοπείΠους κατηγορονοιν,και αυτά ταϋτα λέγειν αυτούς, τί γάρ δ ή ποτέ τω μενΦιλίππφ πάντα τάλλα ποιεΐν εξουσίαν διρσομεν, αν τήςΑττικής άπέχηται, τώ Λιοπεί&ει δ 3 ουδέ βοη&εϊν τοίς

9 Θραξϊν έξέσται, ή πόλεμον ποιεΐν αυτόν φήσομεν; άλλανή Λία ταντα μεν εξελέγχονται, δεινά ποιονσι δ οι ξένοιπερικόπτοντες τάν ‘Ελλησπόντφ, και /ίιοπείΠης αδικείκατάγων τα πλοία, και δει μή επιτρέπειν αυτφ. έστω,γιγνέσΠω ταντα, ονδεν αντιλέγω, οίμαι μέντοι δείν, εϊ-περ ώς άληΠώς έπϊ πάσι δικαίοις ταντα συμβονλεύουσιν,

10 ώσπερ την νπάρχουσαν τή πόλει δνναμιν καταλνσαι ζη-τονα ιν τον έφεστηκότα και πορίζοντα χρήματα ταντη δια-βάλλοντες εν νμίν, οντω την Φιλίππου δνναμιν δείξαιδιαλνΠησομένην, αν υμείς ταντα πεισΠήτε. ει δε μή,σκοπεϊΠ 3 ότι ονδεν άλλο ποιονσιν ή καΠιστάσι την πάλινεις τον αυτόν τρόπον, δβ ον τά παρόντα πράγμαίλ 3 άπαντ

11 άπόλωλεν. ιστέ γάρ δήπον τον& 3 , ότι ονδενί των πάν-των πλέον κεκράτηκε Φίλιππος ή τω πρύτερος προς τοίςπράγμασι γίγνεσθαι, δ μεν γάρ έχων δνναμιν σννεστη-

(ταντα = το άπέχεο&αι τον Πει-ραιώς, vgl. zu 1, 7) zum Mafsstabedes Rechts nehmen. — ον μην άλλ’]nicht aufhebend, wie sonst gewöhn-lich (z. B. 1, 4. 2, 22. 4, 38 u. ö.),sondern steigernd und ein neuesMoment hinzufügend. Funkhänelvergleicht hier ον μην άλλα mitον μόνον, άλλα, so wie unt. § 38ον μην αλλα καί mit ον μόνον,αλλα καί. — έναντία — αυτούς,— συμβαίνει αντονς λέγειν καί(vgl. 6, 13) αυτά ταντα εναντίαταΐς κατηγορίαις. — ποιεΐν έξον-αίαν όώσομεν ] S. zu 6, 33. — εξέ-σται\ bei einer konziseren Satz-verbindung würden wir έξεΐναι undzwar abhängig von φήσομεν er-wartet haben. — ή] näml. εί βοη-&ήσει., Vgl. zu 2, 8.

9. αλλα — αντώ] fingierter Ein-

wurf. Zu εξελέγχονται verst. olεκείνα λέγοντες. — δεινά ποιονσιd£] zu 6, 3. — κατάγων τά πλοία]Vgl. § 28 und 5, 25. — επί πάσιδικαίοις] wie 20, 88, ohne Artikel,da δίκαια Prädikat ist (Krüger § 50,11, 10): in lauter gerechten Ab-sichten.

10. πορίζοντα χρήματα, durchStreifzüge und Plünderungen, dader Staat keine Mittel hergab. Vgl.

4, 23 ff. — ονδεν άλλο ποιονσιν]wie § 27 und 9, 2. Anders das ein-fache ονδεν άλλο ή. S. zu 3, 1. —άπόλωλεν, in einen so verzweifel-ten Zustand geraten sind, τρόποςist die Art der Kriegführung, dasSystem. Weil citiert Phil. I, 46.

5. auch 8, 20.

11. δνναμιν αννεατηκνΐαν , =αννεχή 4, 32, ein stehendes Heer