93 R.

ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΕΝ ΧΕΡΡΟΝΗΣΩΙ.

181

κνϊαν αεί περ'ι αυτόν, και προειδώς α βούλεται πράξαι,εξαίφνης εφ 3 ονς αν αντφ δόξι j πάρεατιν. ημείς δ 3 επει-δάν πυθώμεθά τι γιγνόμενον, τηνικαντα θορυβούμενα καίπαρασχεναζόμεθα. είτ 3 , οίμαι, συμβαίνει τψ μεν εφ 3 αν 12ελθη ταΰτ 3 εχειν κατά πολλην ησυχίαν, ημϊν δ 3 υστερίζεινκαί όσ 3 αν δαπανήσω μεν, άπαντα * μάτην άνηλωκέναι,καί την μεν εχθραν καί το βούλεσθαι κωλνειν ενδεδεϊ-χθαι, υατερίζοντας δε τών έργων αισχύνην προσοφλι-σκάνειν.

Μη τοίννν άγνοεΐτ 3 , ώ άνδρες 3 Λθηναϊοι, ότι καί τά 13νυν τάλλα μέν εστι λόγοι ταντα καί προφάσεις, πράττε-ται δε καί κατασκευάζεται τοΰτο, όπως υμών μεν οίκοιμενόντων, εξω δε μηδεμιάς ονσης τή πόλει δυνάμεως,μετά πλείστης ησυχίας απανθ 3 όσα βούλεται Φίλιπποςδιοικήσεται. θεωρείτε γάρ το παρόν πρώτον, ο γίγνεται. 14νυνί δνναμιν μεγάλην εκείνος εχων εν Θράκη διατρίβει,καί μεταπέμπεται πολλην, ως φασιν οι παρόντες, απόΜακεδονίας καί Θετταλίας. εάν ουν περιμείνας τους ετή-σιας επί Βυζάντιον ελθών πολι&ρκή, πρώτον μεν οϊεσθετους Βυζαντίους μενείν επί της άνοιας τής αυτής, ώσπερ

—■ εφ’ οης — πάρεατιν ] S. zu 1,8. — ημείς ί’ —· παρασκευαζό-μενα]^ Vgl. 4, 36 ff.

12. υατ ερίζοντας] ungeachtet desvorhergehenden ημϊν. Vgl. Plat.Charm. 1731* άλλο αν ημϊν τι ξνμ-βαίνοι νγιέσι τε τά σώματα είναιμάλλον ή νυν χαΐ εν τη ϋ-αλάττηκινδυνεύοντας καί εν πολεμώ αώ-ζεσ&αι, und Krüger § 55, 2,7. Koch119, 2, Α. 2.

13. τά νυν] adv., wie 6, 32.τάλλα, das Übrige, näml. mit Aus-schlufs des gleich nachher gegen-sätzlich hervorgehobenen Punktes.ταντα (da), mit Bezug auf die schonoben § 2 berührten Beschwerdenüber Diopeithes. — λόγοι] in derZusammenstellung mit προφάσεις ,leere Worte, Redensarten, Aus-flüchte, wie in der Zusammenstel-lung ρήματα καί λόγοι 18, 308,

λόγοι καί φλναρίαι, 20, 101. —κατασκευάζεται, angezettelt wird(vgl. 2, 6), bestimmt das allgemei-nere πράττεται näher nach derschlimmen Seite.

14. ως φασιν οί παρόντες] nachdem Bericht der dortigen Bevölke-rung. — τους ετήσιας] S. zu 4, 31.— πρώτον μεν] Es folgt kein aus-drückliches δεύτερον oder επειταδε, doch,.ist dies der Sache nachin dem Übergang καί μήν ,ονδ’εκείνο § 16 mit enthalten. Ähnl.auch 22, 22. 23, 83. 196. 24, 34, womeist durch ausführliche Erörterungdes ersten Punktes die anfangs be-absichtigte scharfe Einteilung inVergessenheit geraten ist. — επίτής άνοιας] Die Byzantier warennoch t vom Bundesgenossenkriegeher mifstrauisch gegen die Athener.Was hier D. in Aussicht stellt, ging