146

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

V. ρ. 60-

λον είχε τοϊς πράγμασι καιρόν η γεγενημένη νΰν δι 3 ημάςλυ&ήναι· πολλά γάρ προείμεύλα, ών υπαρχόντων τότ 3 αν

14 η νΰν ασφαλέστερος και ρμων ην ημϊν ό πόλεμος, δεύ-τερον δ 3 όραν όπως μη προαξόμεβ-α, ώ άνδρες 3 Λ&ηναϊοι,τους συνεληλυ&ότας τούτους και φάσκοντας Αμφικτύοναςνυν εϊναι εις ανάγκην και πρόφασιν κοινού πολέμου προςημάς, εγώ γάρ, εί γένοιύλ 3 ημϊν προς Φίλιππον πάλινπόλεμος δι 3 3 Αμφίπολιν η τι τοιοϋτον εγκλημ 3 ίδιον, ουμη μετέχουσι Θετταλοι μηδ 3 Αργεϊοι μηδ'ε Θηβαίοι, ον·/.

15 αν ημϊν οϊομαι τούτων ουδένα πολεμησαι, καί πάντωνήκιστα (καί μοι μη d -ορυβήση μηδεις πριν άκοΰσαι ) Θη-βαίους, οίχ ώς ήδέως εχουσιν ημϊν, ούδ 3 ώς ούκ αν χαρί-ζοιντο Φιλίππφ, άλλ 3 ϊσασιν άκριβώς, εί και πάνυ φηαίν* τις αυτούς άναισθ-ήτους είναι, ότι, εί γενήσεται πόλεμοςπρος υμάς αύτοϊς, τά μεν κακά πάν& 3 έξουσιν αυτοί, τοιςδ 3 άγα-9-οϊς εφεδρεΰων ετερος καΰεδειται. οϋκουν πράοιντ 3

Altert. 1,454 ff. — μάλλον είχε τοΐςπράγμασι καιρόν, näml. η είρηνη:der Friede kam besser, gelegenerfür den Staat gar nicht zustande,als dafs er u. s. w. Vgl. Plut. Mor.763 h ο τοίνυν iv άρχη,καιρ'ον είχερηθήναι μάλλον. — ών υπαρχόν-των, = α είνπηρχεν. Vgl. 6, 20.8, 65. 9,45. 63. roV, zu 2, 7.

14. δεύτερον δέ, nämlich φημίδεΐν. _— τους σννεληλνθότας —ννν είναι] Die Amphiktyonen wa-ren also zur Zeit noch versammelt.Philippos war an der Stelle derPhoker, die nebst den Spartiatenals deren Mitschuldigen der Teil-nahme am Bunde verlustig gegangenwaren, in den Rat der Amphiktyo-nen eingetreten und hatte diesen ver-sammelt, um über jene das Endurteilzu fällen, und zwar ohne die Athe-ner dazu zu laden, welche daherihrerseits die dort gefafsten Be-schlüsse als verfassungsmäfsig garnicht anerkannten. Vgl. 19,327 αντίδε τον τά πάτρια iv τώ ίερώ κα-τασταθήναι καί τά χρήματ’ είο-πραχθηναι τώ θεώ οι μεν δντες

Άμφικτνονες ψεύγονοι καί εξελή-λανται καί ανάστατος αυτών ηχώρα γέγονεν, οι δ ουδέ πιόποτεν τώ πρόσθεν χρόνιο γενόμενοι,Μακεδόνες καί βάρβαροι, νννάμψικτνονες είναι βιάζονται. —ανάγκην καί πρόφασιν] als εν διάδνοϊν l zu dem Vorwand der Not-wendigkeit’. — κοινού πολέμου,= άμφικτνονικον 18, 143. — έγ-κλημα] zu 1, 7. — μη μετέχουσι ]Krüger § 67, 4, 2.

15. καί μοι — πριν ακονσαι]Vgl. zu 3, 10, πριν αν άκονσηwürde heifsen: nicht früher, dannaber mag er lärmen. — αναίσθη-τους] Böotischer Stumpfsinn warförmlich sprichwörtlich. Vgl. 6,19.18, 19. 43. 20, 109. — έφεδρενιον— καθεόεΐται] Dieser Ausdruck istvon den öffentlichen Kampfspielenentlehnt, bei welchen, wenn dieZahl der Kämpfer ungleich war, derÜberzählige als εφεδρος abzuwar-ten hatte, bis alle Paare durchge-kämpft hatten, um zuletzt mit demübrig bleibenden Sieger, frisch anKraft mit dem schon halb Ermatte-