130
λημοςθενογς
IV. ρ. 52 R,
έχεται, κάν ετέρωσε πατάξης, εκεϊσ 3 ctatV at χεΐρες" προ-βάλλεσ&αι δ’ r/' βλέπειν εναντίον ουτ’ οίδεν ουτ’ ε&έλει,
41 και υμείς, αν εν Χερρονι'σω πυ&ησ&ε Φίλιππον, εκεΐσεβοηϋ-εϊν * ψηφίζεστε, εάν εν Πυλαις, εκεΐσε, εάν άλλο&ίπου, συμπαρα&εΐτ άνω κάτω και στρατηγεία S·’ νπ εκεί-νον, βεβονλενσ&ε δ 1 ονδέν αυτοί συμφέρον περί τον πο-λέμου, ουδέ προ των πραγμάτων προοράτ 3 ονδέν, πριναν η γεγενημένον η γιγνόμενόν τι τιυ&ησ&ε. ταντα δ 3ίσως πρότερον μέν ένήν, νυν δ 3 έπ 3 αυτήν ηκει την άχ-
42 μήν, ωστ 3 ονκέτ 3 εγχωρεΐ. δοκεΐ δέ μοι -9-εών τις, ώ αν-δρες Ά&ηναϊοι, τοις γιγνομένοις υπέρ τής πόλεως αισχυ-νόμένος την φιλοπραγμοσννην ταύτην εμβαλειν Φιλίππφ.ει γάρ ’έχων ά κατέστραπται καί προείληφεν ησυχίαν έχεινή&ελεν καί μηδέν έπραττεν έτι, άποχρήν ενίοις υμών άνμοι δοκεΐ, εξ ών αισχύνην καί ανανδρίαν καί πάντα τάαίαχιατ 3 ώφληκότες άν ήμεν δημοσίει ■ νυν δ 3 επιχειρώναεί τινι καί του πλείονος όρεγόμενος ίσως άν εκκαλέσαιδ - 1
43 υμάς, έίπερ μη παντάπασιν άπεγνώκατε. -9-αυμάζω δ 3’έγωγε, ει μηδείς υμών μήτ* εν&υμεϊται μήτ’ οργίζεται,
dem Schlage (mit der Hand), greiftnach der Stelle wo er getroffen ist.— έκεϊσ ’ είσίν\ enthält eine Ver-mischung zweier Anschauungen,welche durch das Streben des Red-ners die Schnelligkeit der Bewegungzu malen, gerechtfertigt wird: dasHinfahren und Dortsein der Hände isteins. — προβάλλεσ&αι, sich gegenden fallenden Schlag mit der Handdecken (avzl τον προτείνειν τάςχεϊρας ως εις μάχην Harp.) βλί-πειν εναντίον, den Gegner scharfbeobachten, um den beabsichtigtenSchlag schon vorher auszuspähen.
41. και νμεΐς] καί knüpft dasandere Glied der Vergleichung an,wie 9, 70. Vgl. 3,18. — εν Χερρο-νησφ] Vgl. § 17. — Φίλιππον]zu 2, 1 . — άνω κάτω] zu 2, 16. —στρατηγείο#’ νπ’ έκείνον, lasseteuch von ihm kommandieren, inso-fern nämlich als er euch jedesmal
hinter sich herzieht. — προ τωνπραγμάτων προοράτ’] Gerade inZeitbestimmungen ist der Griechebesonders zum Pleonasmus geneigt.— πριν — πΰϋ·ηα#ε] epexegelischan προ των πραγμάτωνπροοράτεangefügt. — ηκει] Zu ήκει und έγ-χωρεΐ ist als Subjekt ταντα zu er-gänzen. Zu der Redensart vgl. Soph.Elektra v. 22: ϊν’ ονκέτ’ οκνείνκαιρός, άλλ’ έργων ακμή. Für dasunbestimmte ταντα müssen wir fürdie einzelnen Verba verschiedeneSubstantiva wählen; zuerst ist es:'dieseHandlungsweise’. Vgl.Krüger§ 61, 5, ff
42. αποχρήν] näml. ταντα, τοεχειν ο κατέστραπται_καί ήονχίανέχειν. ■— έξών — άν ήμεν, worauswir doch den Vorwurf — uns zu-ziehen würden. — παντάπασιναπεγνώκατε, völlig verzweifelt, re-signiert habt.