45 R.
ΚΑΤΑ ΦΙΛΙΠΠΟΙ" Α.
117
λοντες εκείνφ παρ* ημών αυτών πλείονς τον δέοντος) ησυ-χίαν εχη, η παριδιί.ν ταντ 3 αφύλακτος ληψ-ίλη, μηδενδςδντος έμποδών ττλειν επί την εκείνον χώραν νμιν, αν ένδφκαιρόν, ταΰτα μεν εστιν α πασι δεδόχ&αι φημί δεΐν καί 19παρεσκενάσίλαι προσήκειν οϊομαι ’ προ δε τούτων δύναμίντινα, ώ ανδρες Άίληναϊοι, φημί προχειρίσασ&αι δεΐνυμάς, η συνεχώς πολεμήσει καί κακώς εκείνον ποιήσει,μή μοι μνρίονς μηδέ δισμνρίονς ξένους, μηδέ τάς έπιστο-λιμαίονς ταύτας δυνάμεις, άλλ 3 ή τής πόλεως εσται, κανυμείς ένα καν πλείους καν τον δείνα καν δντινονν χει-ροτονήσητε στρατηγόν, τούτφ πείθεται καί άκολου&ήσει.καί τροφήν τούτη πορίσαι κελεύω, εσται δ 3 αυτή τις ή 20δύναμις καί πόση, καί πό&εν την τροφήν έξει, καί πώςταντ 3 είλελήσει ποιεΐν\ εγώ φράαω, καθ· 3 έκαστον τούτωνδιεξιών χωρίς, ξένους μεν λέγω — καί όπως μή ποι-ήσει ό πολλάκις υμάς έβλαψεν ’ πάντ 3 ελάττω νομίζον-τες είναι τον δέοντος καί τα μέγιστ 3 εν τοΐς ψηφίσμασιν
wie Neoptolemos und Aristodemos(vgl. zu 5,6). Eine eigentliche make-donische Partei gab es in Athen da-mals noch nicht. — μηδενος ist Neu-trum. Vgl. τί 1,12. μη steht, weilder Satz kondizionalen Sinn hat:weil dann nichts hindern würde.
19. δεδόχ&αι — παρεσκενάσ&αί]Das Perf. bezeichnet, indem es eineerst abzuschliefsende Handlung alsbereits abgeschlossen vorstellt, dasDringliche, die Notwendigkeit dessofortigen Abthuns derselben. Vgl.8, 3. 15. — προ ds τούτων, vorder § 16 verlangten und nur even-tuell in Thätigkeit zu setzendenMacht, deren Absendung also ver-hältnismäfsig weniger dringlich ist.— μή μοι μνρίονς ] näml. λέξητεoder λεγέτω τις: ‘kommt mir nichtmit —\ Vgl. Arist. Ach. 345 μή μοιπρόφασιν. Wesp. 1179/«J μοί γεμν&ονς. — τας in ιατολιμαίονςταντας, eure beliebten papierenen.τάς ίν ίπιοτο/.ιάςγριιφομίνας μό-νον δυνάμεις, εργω δε ή iv πολέ-μιο μή (λεωρονμενας, Bekk. anecd.
gr. 253, 16. Vgl. unten § 30. 45. —ή τής πόλεως εσται, welche wirk-lich dem Staate zu Gebote steht.Vgl. §. 27. — πείθεται καί ακο-λουθήσει] mit einem Seitenblick aufdie schlechte Disciplin der Söldner-haufen, die, wenn die Löhnung aus-blieb, auf eigene Faust Krieg führtenoder den Gehorsam verweigertenund auseinander liefen.— τροφήν,= σιτηρέσιον. S. zu § 29.
20. τις — πόση — πόθ-εν ] Vgl.§ 13. 15. — ταντ ε&ελήσει ποιεΐν,näml. τής πόλεως είναι καί τωστρατηγοί πείίϊεσ'άαι καί άκολν-(λεΐν — καίλ’ έκαστον τούτων]S. zu 2, 24. — ξίνονς μεν λέγω]Der hier abgebrochene Satz wird§ 21mit denWorten λέγω d^Jedochin veränderter Form, wieder aufge-nommen. Die dazwischen gescho-benen Worte sollen den niedrigenBetrag der Forderung motivieren. —όπως μή ποιήσετε] Vgl. 8, 38 undKrüger § 54, 8, 7. — πάντ ελάττωτον δέοντος, nicht grofs genug. —εν τοΐς ψηφίσμασιν] Vgl. 3, 14.