110

ΛΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

IV. ρ. 42 R.

dgeg Αύηναΐοι, δνοπολέμητον οϊεται τον Φίλιππον είναι,σκοπών τό τε πλήύος της υπαρχούσης αυτώ δυνάμεωςκαί τό τα χωρία πάντ 3 άπολωλέναι τη πόλει, όρύώς μενοϊεται, λογισάσύω μέντοι τοΰύ 3 , ότι εϊχομέν πού· 3 ημείς,ώ ανδρες ΑύηναΙοι, Πνδναν καί Ποτείδαιαν καί Μεύώνηνκαί πάντα τον τόπον τούτον οίκεϊον κύκλφ, καί πολλάτών μετ 3 εκείνου νυν δντων εύνών αντονομονμενα καίελενύερ 3 υπήρχε καί μάλλον ήμΐν εβονλετ 3 εχειν οίκείως

5 η 3 κείνου, εΐ τοίννν ο Φίλιππος τότε ταυτήν εσχε τηνγνώμην, ώς χαλεπόν πολεμείν εστιν 3 Αύηναίοις έχουσιτοσαντ 3 επιτειχίσματα τής αυτόν χώρας έρημον όντασυμμάχων, ουδεν αν ών νννί πεποίηκεν επραξεν, ουδέτοσαντην εκτήσατο δνναμιν. άλλ 3 είδεν, ώ ανδρες Αύη-ναίοι, τούτο καλώς εκείνος, ότι ταϋτα μεν εστιν άπαντατα γούρι άύλα τον πολέμου κείμεν εν μέσου, φύσει δ 3υπάρχει τοίς παροναι τά τών απάντων καί τοίς εύέλουαι

6 πονεΐν καί κινδννενειν τά τών αμελονντων. καί γάρ τοιταντη χρησάμενος τή γνώμη πάντα κατέστραπται καίέχει, τά μεν ώς αν ελών τις εχοι πολέμου, τά δε σύμ-μαχα καί φίλα ποιηαάμενος. * καί γάρ ανμμαχείν καί

4. τά χωρία, die nachher Ge-nannten. — οϊεται ] Die Wiederho-lung dieses Verbums im Vorder- undNachsatz ist beabsichtigt. — Πνδ-ναν. Ποτείδαιαν, Με&ώνην] Vgl.die Einl. zu 1—3 und 1 , 12. — τού-τον, dort mit entsprechender Geste.— οίκεϊον, zu eigen, mit εϊχομενzu verbinden, wie κύκλιο mit τίάν-τα. — πολλά τών — κείνω] dieThessaler, Päoner, Illyrier/ Vgl.1, 23. — μάλλον] ist eng mit έβον-λετ 3 zu verbinden.

5. επιτειχίσματα τής αντον χώ-ρας, = έπΐ την αντον χώραν, wie18, 71, feste Plätze als Stützpunktebeim Angriff auf sein Land, αν-τον nicht unmittelbar auf Philip-pos, sondern auf das in οντα lie-gende allgemeinere τινα (zu 2, 5)zu beziehen. — εκτήσατο \ steht

noch unter der Wirkung des vor-herg. äv. Vgl. 3,14. — είδεν, er sah,erkannte. — καλώς] = probe scie-bat, doch mit ironischer Färbung.— τοίς παροναι \ nämlich ε'ργοις,denen, die auf dem Platze sind,τοίς έ&έλονσι πονεΐν καί κινδν-νενειν. Zu dem Gedanken vgl.Liv. IX, 40, 5: et omnia illa (prae-mia) victoriam sequi et ditevi hos-tem quamvis pauperis victoris prae-mium esse.

6. χρησάμενος] in dieser Ver-bindung formelhaft. Der Aorist be-zeichnet das Eintreten der Hand-lung: 'nachdem er zu dieser Ansichtgelangt war’. Wir pflegen das Prä-sens zu setzen: ‘in dieser Ansicht’weil wir an die Fortdauer der An-sicht während der Handlung den-ken. So ist es im Lat. bei ratus