100

ΛΗΜΟΣΘΕΝΟΤΣ

III. ρ. 37-

Ι&ών ε&ελήσητε στρατεΰεσ&αί τε και πράττειν άξιως υμώναυτών και ταΐς περιουσίαις ταϊς οϊκοι τανταις άφορμαΐςεπι τα εξω των άγα&ών χρήσησ&ε, ίσως αν, ϊαως, ώ αν-δρες κί&ηναίοι, τέλειόν τι και μέγα κτήσαισύλ 3 άγα&όνναι τών τοιοντων λημμάτων άπαλλαγεέητε, α τοϊς άσύλε-νονσι παρά τών Ιατρών σιτίοις διδομένοις εοικεν. καιγάρ εκεΐν 1 οντ ισχνν εντί&ηοιν οντ 3 άπο&νήσχειν έά. ν.αιτανϋ· 3 , ά νέμεσ&ε νΰν υμείς, ούτε τοααντ 3 εστίν, ωστ 3ωφέλειαν έχειν τινά διαρκή, οϋτ 3 άπογνόντας άλλο τιπράττειν εα, άλλ 3 εστι ταΰτα ττν έκάστου ρφ&υμίαν *

34 υμών έπαυξάνοντα. ονκοΰντις. και παραχρήμά γε τήάνδρες 3 Λ&ηναιοι, ινα τώνβάνων, ότου δέοι-9· 3 ή πόλις,

ετέρων νόμων περί τούτων δι-δάξαι, αν πως άλλα ννν έπί τονβήματος παιδενίλή. — ταΐς πε-ριονσίαις τανταις und unten τώντοιοντων λημμάτων bezieht sichauf die Theorika. — επί τα εξωτών αγα&ών 'um draufsen Vor-teile zu erringen.’ — ά τοΐς — έοικε]Der Redner wollte τοΐς άσ&ενοΰοιδίδονται sagen. Dieser Gedankewird dann erweitert. Die Formbrauchte nicht geändert zu werden,da τοΐς vor άα&ενοναι zugleich alsArtikel zu οιτίοις dienen konnte.Citiert ist unsere Stelle bei Lukianmerc. cond. 5: kuti δέ, ώς ό κα-λός πον ρητωρ, έφη, τοΐς τώννοσούντων οιτίοις έοικότα λαμ-βάνουν ιν. Eine Anspielung enthältPhilostr.Leben des Apoll. 7,26: άλλ!εγωγε την αν&ρωπείαν είδώς φύ-οιν αναδιδάξω λόγον υμάς ούδενέοικότα τοΐς τών ιατρών οιτίοις'καί γάρ ισχνν έντί&ηοι καί άπο-ΰανεΐν ονκ έάσει. Die Stellungοιτίοις διδομένοις (wie 5, 8 u. ö.)ist nicht ungewöhnlich. — καί γαρ— ία] Parvis nutrimentis quam-quam a morte defendimur, nihiltarnen ad robustam valetudinemprovomemur. Symmach. ep. 1, 23,

συ μισ&οφοραν λέγεις; φησειν αυτήν σύνταξιν απάντων, ώκοινών έκαστος τό μέρος λαμ-τον-9· 3 υπάρχοι' εξεατιν άγειν

'zu wenig zum Leben und zu vielzum Sterben.’ — εκείνα, nicht aufdie zuletzt genannten αιτία bezo-gen, sondern auf die λήμματα. —οντ απογνόντας — εά, noch istder Vorteil, welchen ihr aus derVerteilung jener Gelder habt, sogering, dafs ihr gern davon euchlossagen, leicht darauf verzichtenmöchtet, um etwas anderes (eureSchuldigkeit) zu thun. — εστι —έπαυξάνοντα] S. zu 2, 26.

34. ονκοΰν ον μισ&οφοραν λέ-γεις; du verlangst also, dafs dieseGelder, anstatt wie bisher verteiltzu werden, zur Bestreitung des Sol-des verwendet werden sollen? 1,19τί ovv — σΰ γράφεις ταν τ’ είναιστρατιωτικά; und unten στρατιώ-της απο τών αυτών λημμάτων. —καί — γε, bestätigt das Gesagte undbestimmt es näher = oi μόνον μι-σ&οφοράν λέγω, αλλά καί παρα-Ζρήμα τήν αυτήν σύνταξιν απάν-των. Vgl. 1,20. — τό μέρος, seinenTeil. — τοΰϋ·’ υπάρχοι] Über denOptativ s. Krüger 54. 8. 3. τ ov&’ist Prädikat zu υπάρχοι (vgl. 25,6δοξετε τονίλ , οπερ έστέ, δικααταίκαί φύλακες τών νόμων είσελη-λνθ-έναι und 57, 9 τούτο δ’ ήν,