37 R.

ΟΛΥΝΘΙΑΚΟΣ Γ.

99

Η

®sl»

f«;

Uft

Άι

W»1

!l»|!

«Μ

Ή

ίιααι

ίώο!

ifli&i

ΙΐϊΙ

ίο οι.

ύέ·

ls«l

α

&

Ί»*·

wsV1ι Φ

i»

i *

lJ*

%

*K

€

iV

ψωσιν οντοι, καί το πάντων άνδρειότατον, των νμετέρωναυτών χάριν προσοφείλετε. οί δ’ εν αυτή τη πόλει κα&-είρξαντες υμάς επάγονοιν επί ταντα καί τι&ασενουσιχειροή&εις αυτοίς ποιονντες. εστι δ' ονδέποτ', οίμαι, 32μέγα καί νεανικόν φρόνημα λαβεΐν μικρά και φαύλαπ ράττοντας' οποί 1 άτ τα γάρ αν τ άπ ιτη δ εν ματ α των αν-θρώπων η, τοιοντον ανάγκη και το φρόνημ' εχειν. τανταμά την Α/ήμητρ' ονκ άν -9-ανμάσαιμι εί μείζων είπόντιεμοί γένοιτο παρ' υμών βλάβη των πεποιηκότων αυτάγενέσ&αι’ ουδέ γάρ παρρησία περί πάντων άεί παρ'ημίν εστιν, άλλ' εγωγ' οτι καί νυν γεγονε -9-ανμάζω.

'Εάν ουν αλλά νυν γ' ετ' άπαλλαγέντες τούτων τών 33

Reicht. 527<i η πάτριος τών zhovv-αΐων εορτή το παλαιόν έπέμπετοδημοτικώς. Uber den Ursprung desFestes Harpokr. βοηδρόμια' εορ-τή τις Α&ήνησιν οντω καλούμε-νη, ην ψηοι Φιλόχορος εν β νε-νομίσ&αι, επειδή ’'Ιων ο Ξου&ονέβοή&ησε σπονδή πολεμονμένοιςΑ&ηναίοις νπό Ενμόλπον τον Πο-αειδώνος, 'Ερεχ&έως βασιλεύον-τος. βοηδρομεΐν γαρ το βοη&εϊνωνομάζετο, τοντέατιν έπϊ μάχηνδραμεΐν. Von einem stehendenFestzuge an den Boedromien istnichts bekannt: vielleicht war, unddies mag der Grund sein, warumD. anstatt allgemein zu reden, wie

4, 26, hier einen einzelnen Fall bei-spielsweise hervorhebt, in jener Zeiteinmal vom Vorstand der Theorikazur Ergötzung des schaulustigen Vol-kes ein solcher ausnahmsweise an-geordnet worden. Doch ist wohlmit Herwerden, welcher an Isocrat.Areopag. § 29: ουδ ’ οπότε μεν δό-ξειεν αντοΐς, τριακοσίονς βονςεπεμπον erinnert, zu lesen, wieauch Dion, von Halik.u. Hermogeneslasen, näml. βοίδια. — άνδρειότα-τον] είρωνικώς ist schon von eini-gen Abschreibern am Rande bemerktworden. Ironisch braucht dasselbeWort auch Hypereides f. Euxen.

5. 6,7 άλλ' όμως Πολύενκτος όν-

τως εστιν ανδρείος (= αναιδής),ώστ' εισαγγελίαν διώκων ονκ εφηδεΐν τονς φεύγοντας τιΰ είσαγγελ-τικώ νόμω χρήσθ-αι.^ Vgl. Arist.Vög. 91 ώγάΐλ', ως ανδρείος εϊ.— τών — προσοφείλετε, für euereigenes Gut, dafür dafs sie euch auseurer eigenen Tasche gütlich thun,glaubt ihr ihnen noch Dank dazuschuldig zu sein. — επάγοναιν,τι&ααεύονσι χειροή&εις] Der Red-ner wagt das Volk mit Tieren zuvergleichen, denen die Jäger nach-stellen. Ähnliche Ausdrücke findensich z. B. bei Hör. epist. I, 1, 77:sunt qui Crustis et pomis viduasvenentur avaras Excipiantque se-nes, quos in vivaria mittant,

32. tan δ’ — π ράττοντας] Vgl.Cic. de amic. 9, 32 nihil enim altum,nihil magnificum ac divinum, su-spicere possunt, qui suas omnes co-gitationes abiecerunt in rem tarnkumilem tamque contemptam. νεα-νικόν, jugendkräftig. — έχειν, näml.αυτούς. — ταντα — βλάβη,— ονκαν Οανμάααιμι, εί ταντα είπόντιμείζονέμοί βλάβη γένοιτο. — τώνπεποιηκότων, = ή τοΐς πεποιη-κόοιν. Vgl. 9, 40. 20, 135 όσφδ' νμΐν αϊσχιον τών άλλων.

33. αλλά νυν γ' = επειδή ονπρότερον, άλλα ννν γε. Vgl. Lys.10, 15 βούλομαι ονν αυτόν καί εξ

7*