82

ΑΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

III. ρ. 28—

περί ης βουλεΰεσ&ε, ουχϊ την οϋσαν παριστάντες υμΐν

2 άμαρτάνειν. εγώ δ’ ότι μέν ποτ’ έξην τή πόλει καί τάαυτής εχειν ασφαλώς καί Φίλιππον τιμωρήαασ&αι, καίμάλ’ ακριβώς οϊδα · επ’ εμού γάρ, ον πάλαι γέγονε ταυ τ’αμφότερα · νυν μέντοι πέπειαμαι τον-9·’ ικανόν προλαβείνήμϊν είναι* την πρώτην, όπως τους συμμάχους σώσομεν.εάν γάρ τούτο βεβαίως ύπαρξη, τότε και περί τον τίνατιμωρήσεταί τις καί ον τρόπον εξέσται ακοπειν' πριν δετην αρχήν όρ&ώς νπο&έσ&αι, μάταιον ηγούμαι περί τήςτελευτής όντινονν ποιεία&αι λογον.

3 'Ο μεν ονν παρών καιρός, εϊπερ ποτέ, πολλής φρον-τίδος καί βουλής δείται' εγώ δ’ ονχ ο τι χρή περί τώνπαρόντων ανμβονλενααι χαλεπώτατον ηγούμαι, αλλ έκείν’απορώ, τίνα χρή τρόπον, ώ άνδρες Ά&ηναϊοι, προς υμάςπερί αυτών ε’ιπεΐν. πέπεισμαι γάρ εξ ών παρών καίάκονων σννοιδα, τά πλείω τών πραγμάτων υμάς έκπε->φενγέναι τφ μή βονλεσ&αι τά δέοντα ποιείν ή τφ μήσννιέναι. άξιώ δ’ υμάς, άν μετά παρρησίας ποιώμαιτους λόγους, υπομένειν, τούτο -9-εωροΰντας, εί τάλη&ήλέγω, καί διά τούτο, ϊνα τά λοιπά βελτίω γένηται. ορατέγάρ ώς εκ τού προς χάριν δημηγορείν ενίονς εις πανπροελήλν&ε μοχ&ηρίας τά παρόντα.

οτάντες νμΐν, indem sie euch denGegenstand der Beratung nicht ausdem wahren Gesichtspunkte vor-stellen. — την υπό&εσιν gehört zuαμαρτάνειν und ist zu παριοτάν-τες zu ergänzen.

2. καί μάλ ] et id accuratissime.— τον!} — είναι] Ικανόν ήμΐνείναι τούτο προλαβείν. — τηνπρώτην, vor der Hand. — τίνα —τρόπον] Die einleitenden Sätzegehen in einen allgemeinen Gedan-ken aus. Die Allgemeinheit desGedankens ist schon in dem unbe-stimmten τούτο angedeutet.

3. εϊπερ ποτέ, formelhaft, hier= εϊπερ τις άλλος. — περί αυ-τών, auf das kollektive ö τι zu-rückzubeziehen, weil τά παρόντα

darunter verstanden ist. — σύνοιδα ]das eig. ein gemeinschaftliches Wis-sen bezeichnet, wird oft auch vondem blofsen Wissen einer Sachegebraucht, mit Hinzufügung einesObjekts im Dativ sowohl, wie 21, 2ο δήμος ηδικημένω μοι αυνήδει,als ohne ein solches, wie hier (wasich davon weifs) und 20, 13. Isokr.8, 113 οννίσασι γάρ τους προ αυ-τών τετ υραννευχότας — άνηρημέ-νους. — υμάς ίκπεφευγέναι, euchentschlüpft sind. Ygl. 5, 2. — διάτούτο,] ergänze aus εί — λέγω einεγώ λέγω, nicht υπομένειν. — προςχαριν δημηγορείν, den Leuten nachdem Munde reden, erläutert unten§ 22. — εις πάν μ.] Vgl. Krüger§ 47, 10, 3.