76

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

II. ρ. 25-

πόΐν Ιδία πλεονεχτήσαι πολλάχις ύμίν εξόν ούχ ή&ελή-αατε, άλΓ ϊν’ oi άλλοι τΰχωσι των διχαίων, τά υμέτερ’αυτών άνηλίσχετ 3 είσφέροντες χαϊ προΰχινδυνεύετε ατρα-τενόμενοι, ννν'ι δ 3 όχνειτ 3 εξιέναι χαϊ μέλλετ 5 είσφέρεινυπέρ των νμετέρων αυτών χτημάτων, χαϊ τούς μεν άλλουςσεσιόχατε πολλάχις πάντας χαϊ xad·’ εν αυτών εν μέρει,

25 τά δ’ υμέτερ 3 αυτών άπολωλεχότες χά&ησ&ε. ταΰταθαυμάζω, χαϊ ετι προς τοΰτοις, εί μηδεϊς υμών, ώ άν-δρες 3 Λ&ηναίοι, δύναται λογίσασ&αι, πόθον πολεμεϊτεχρόνον Φιλίππφ καί τί ποιούντων υμών δ χρόνος διελή-λυίλεν οντος. ϊατε γάρ δήπου τοϋΟ·’, ότι μελλόντων αυ-τών, ετέρους τινάς έλπιζόντων πράξειν, αίτιωμένων άλλή-λους, χρινόντων, πάλιν έλπιζόντων, σχεδόν ταΰτα απερ

26 νννϊ ποιούντων άπας δ χρόνος διελήλυ&εν. εί&’ ούτωςάγνωμόνως έχετε, ώ άνδρες Ά&ηναιοι, ώστε δι 3 ών εχχρηστών φαύλα τά πράγματα τής πόλεως γέγονεν, διά

hellenischen Gerechtsame, der Un-abhängigkeit der einzelnen grie-chischen Staaten. Die Athener foch-ten diesen Streit mit Sparta beson-ders im sogen, böotischen Kriege

01. 100, 3, (378) ff. aus. Vgl. 4^3.

6, 10. — άντηρατε] άνταίρειν, άν-τανίστασΟ-αι, Iiekk. Anecd. gr. 26,8.Vgl. 6, 5. — ϊν’ — τνχωσι] Man er-wartete τνχοιεν. Der Konjunktivgiebt an, dafs die Absicht zur That-sache wurde. — όκνεΐτ ’ έξιέναικαί μέλλετ’ είσφέρειν in chiasti-scher Stellung zum Vorhergehen-den. — πολλάχις, nicht blofs mitπάντας (denn ganz Griechenlandrettete Athen nur in den Perser-kriegen), sondern zugleich und vor-nehmlich mit xail’ εν’ αυτών ivμέρει zu verbinden, wozu die ganzegriechische Geschichte den Kom-mentar liefert. — xaif εν’ αυτών ]Die Formeln xad·’ ένα u. a. sind zuDistributiven geworden, von denender Genetiv αυτών abhängt.

25. ταΰτα (τούτο § 23), s. zu 1,

7. — πόσον χρόνον] Der Krieg,der mit der Wegnahme von Am-

phipolis Ol. 105, 3. 358 begonnen,ging schon ins achte Jahr. — τίποιούντων υμών] Das Participiumenthält den Hauptbegriff. Das π oi-ειν bestand eben im Nichtsthun.— οτι μελλόντων — ποιούν των]Die Asyndeta dienen dazu die Rat-losigkeit und das Widerspruchsvolleim Handeln der Athener zu veran-schaulichen. — ετέρους — π ράξειν]Vgl. 3, 35. 4, 7. 50. — χρινόντων]Ungeachtet der Allgemeinheit desAusdrucks hat hier D. wahrschein-lich den besonderen Fall des Cha-res im Sinne (Schol.). Vgl. § 29,u. 4, 47 τών στρατηγών έκαστοςόΐς χαϊ τρις χρίνεται παρ’ νμινπερί θανάτου, wozu aufser demFalle des Chares bei Asch. 2, 71noch die des Kallisthenes ebend.

2, 30, des Autokies und Kephiso-dotos bei D. 23, 104. 123, Äsch.

3, 52 und des Leosthenes bei Diod.15, 95 ; die Belege geben. — άπαςο χρόνος διελήλυ&εν ist mit Ab-sicht sarkastisch wiederholt. Ihrwollt wissen, wie die Zeit ver-strichen ist? So ist sie verstrichen.