74

ΛΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

II. ρ. 24-

δειναι ανγκρνψαι τα τοιαντ ονείδη ει δε τι πταισει, τοτακριβώς αντον ταύτ εξετασ&ήσεται. * δοκεί δ" έμοιγε,ω άνδρες Α&ηνα'ιοι, δείξειν ονκ εις μακράν, αν οϊ τε

21 d -εο'ι ΰέλωοι και υμείς βονλησ&ε. ώσπερ γάρ εν τοίςσώμασιν, τέως μεν αν ερρωμένος ή τις, ονδ'εν έπαισ&ά-νεται, έπάν δ 1 άρρωστημά τι ανμβή, πάντα κινείται, κανρήγμα καν στρέμμα καν άλλο τι των υπαρχόντων σα&ρόνη, οντω και των πόλεων και των τυράννων, έως μεναν εξω πολεμώσιν, αφανή τά κακά τοΐς πολλοίς εστιν,έπειδάν δ ‘ ομορος πόλεμος συμπλοκή, πάντ ’ εποίησενέκδηλα.

22 ΕI δέ τις υμών, ώ άνδρες Αϋ-ηναϊοι, τον Φίλπιπονευτυχούνορών τούτη φοβερόν προαπολεμήσαι νομίζει,σώφρονος μεν άνϋ-ρώπου λογισμω χρήται' μεγάλη γάρροπή, μάλλον δ* ολον ή τύχη παρά πάντ’ έστι τά τών

cundae res mire sunt vitiis obten-tui; quibus labefactis, quam formi-datus est, tarn contemnetur, wiedenn überhaupt die Schriften desSallust. namentlich in ihren Redenvon Reminiscenzen an D. strotzen.— αντον] im partitiven Verhältnisvon ταϋτα abhängig. Vgi. 4, 2. —έξετασ&ήσεται] δια καλνφ&ήσεται11, 13. — δοκεΐ — δείξειν, nicht όΦίλιππος, sondern: ich denke, eswird sich dies bald zeigen. Vgl.Lys.10,20 δηλώσει δέ. Iso^kr. 7,81 ώς δεβασιλεύς έχει προς ημάς, εκ τώνεπιστολών ών έπεμψεν έδήλωαεν.Arist. Fried. 1261 δείξει δη τάχα.Wesp. 994 δείξειν έοικεν, und Krü-ger § 61, 5, 7. —■ εις μακράν, wie18,36. Vgl. oben zu § 10, und überden Gebr. von εις, welches den Zeit-punkt bezeichnet, bis zu welchemhin die Handlung als sich vollen-dend gedacht ist, 4, 34. 8, 18.—&έλωθι — βονληα&ε, zu 1 , 1 . d -έ-λειν ist stehend in den Formeln:ήν ϋ-εός &έλη u. a.

21. τέως=εως. Dieser Gebrauchscheint bei D. ziemlich fest zu stehn,da er nicht nur durch die Gram-

matiker bestätigt (Schol. Plat. Hip-parch. p. 334 f, Suidas unter τέως,Bekk. Anecd. gr. 409, 23), sondernauch an vielen Stellen durch zahl-reiche Mss., wie 14, 36. 23, 108.24, 64. 80. 81. 25, 70. 29, 33. 56,

14, an einigen durch alle, wie hierund 19, 326. 20, 91, gesichert wird.— κινείται, regt sich. Vgl. imallgem. 18, 198 πράττεταί τι τιώννμίν δοκονντων σνμφέρειν 4 άφω-νος Αισχίνης, άντέκρονσέ τι καίγέγονεν οίρν ονκ έδει' πάρεατινΑιαχίνρς, ώσπερ τά ρήγματα καίτα σπάαματα, όταν τι κακόν τοσώμα λάβη, τότε κινείται. —εποίησεν] S. zu 1, 15.

22. ταντη, in dieser Hinsicht. —μεγάλη — πράγματα ] Ein belieb-ter Gemeinplatz. Vgl. 5, 11. 23,113. Flat v Ges. 4, 7091) τνχας είναισχεδόν απαντα τά άν&ρώπιναπραγματα, und den fast sprüch-wörtlich gewordenen Vers: τύχητά &νητών πράγματ , ονκ ενβον-λία, Plut. ν. Glück ρ. 97». Athen.

15, 693a. Cie. Tusc. 5, 9, 25. Ähn-liches bei Sali. Catil. 8. Liv. 9, 17.Cic. de off. 2, 6, 19 u. a. — όλον,