70
ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ
II. ρ. 22-
14 α Ολως μεν γάρ η Μακεδονική δύναμις και αρχή ενμεν προσθήκη μερίς εστίτις ον μικρά, οΐον νπήρξέν πο9·’νμίν επϊ Τιμο&έον προς Όλννϋίους' πάλιν αν προς Πο-τείδαιαν Όλνν&ίοις εφάνη τι τοντο σνναμφότερον νννϊΘετταλοΐς στασιάζονσι και τεταραγμένοις επϊ τήν τνραν-νικήν οικίαν εβοή&ησεν' καίτοι οποί τις αν, οίμαι, προσ-■9·ή καν μικράν δνναμιν, πάντ 3 ωφελεί' αντή δε κα&’
15 αυτήν άσ&ενής και πολλών κακών εστι μεστή. και γαροντος άπασι τούτοις, όίς αν τις μύγαν αυτόν ηγησαιτο,τοΐς πολέμοις και ταΐς στρατείαις, ετ’ επισφαλεστέρανή υπήρχε φύσει κατεσκενακεν αντφ. μή γάρ οϊεσ&ε, ώάνδρες Μ&ηναϊοι, τοϊς αντοις Φίλιππόν τε χαίρειν καιτούς άρχομένονς, αλλ 3 ό μεν δόξης επι&νμει, και τοντ’εζήλωκεν και προήρηται πράττων και κινδννενων, άν
16 ανμβή τι πα&εΐν, τήν τον διαπράξασύλαι ταν·&*, ά μη δ ειςπώποτ 3 άλλος Μακεδόνων βασιλεύς , δόξαν αντί τον ζην
14. εν μεν προσθήκη μερίς\ Sonach Σ statt εν μεν προσθήκηςμέρει. Mit εν προσθήκη, = alsZugabe vergleicht Vömel ίν παρα-καταθήκη, als Unterpfand (Polyb.23, 12), εν μιαθώ u. a. μερίς =Hülfe, wie 21, 70 ον δίκαιον τήντον παθόντος ευλάβειαν το: μη-δέν νποστειλαμένφ προς νβρινμερίδα εις σωτηρίαν νπάρχειν, u.184 Μάτι μεγάλη τοΐς άδικοΰσιναπααι μερίς καί πλεονεξία ή τωννμετέρων τρόπων πραότης. —οίον υπήρξε, näml. μερίς ον μι-κρά. Vgl. 3, 19 μέγα τοΐς τοιον-τοις υπάρχει λόγοις η παρ εκά-στον βονλησις. ■— επί Τιμοθέου]Bei dem in Verbindung mit K. Per-dikkas gegen Chalkidike unternom-menen Zuge 01. 104,1. 364, wobeier Poteidäa und Torone eroberte;D. 23, 149. Diod. 15, 81. — προςΠοτείδαιαν] S. zu 1, 12. Vgl. § 7.— εφάνη τι] S. zu § 1 . — τοντοσνναμφότερον , die mit der derOlynthier vereinigte Macht der Ma-kedoner. — επί — οικίαν , gegendie Tyrannen von Pherä. S. zu
1, 13. — πι/.ντ ’) Accusativ: demGanzen.^
15. οντος, Philippos. — επιαφα-λεστέραν, näml. τήν Μακεδονικήνδνναμιν καί αρχήν. — τοντ geht inunbestimmter Weise auf das Vorher-gehende, auf den Gedanken: δόξηςεπιθνμεΐν. — άν ανμβή τι παθεϊνbezieht sich blofs auf κινδννενων,nicht auf πράττων. Euphemistisch:wenn ihm ein Unfall begegnen sollte,selbst den Tod nicht ausgeschlossen.Eine direkte Beziehung auf den Todals den äufsersten Fall liegt nichtnotwendig in dieser Formel (vgl. 21,112 αν τι ανμβή, von dem, der sichetwas zu Schulden kommen läfst,20, 50 εάν τέ τι ανμβή ποτέ, vomStaate, der in Verlegenheit gerät,= εϊ τι γένοιτο 9, 18. 18, 168,deutlicher 8, 41 εάν ποτέ ανμβήτι πταίσμα), wohl aber in den ver-wandten εϊ τι πάθοι, άν τι πάθη4,11,12. Dazu εάν ανμβή τι πα-θεΐν εκείνο) 23, 59 und εί παθεϊντί μοι συνέβη 54, 25.
( 16. τήν — δόξαν] Figur καθ’νπέρθεσιν oder κατ’ αναστροφήν.