19 R.

ΟΛΥΝΘΙΑΚΟΣ B.

65

λαβείν, ονχϊ νυν δρω τον γ.αιρδν τον λέγειν' α δε Υ.αϊ χωρίςτούτων ενι καί βέλτιόν εστιν άχηκοέναι πάντας υμάς καιμεγάλα, ώ άνδρες’Λ&ηναίοι, Υ.ατ εν.είνου ψαίνοιτ 5 αν ονείδηβουλομένοις όρ&ώς δοκιμάζειν, ταντ 3 είπεΐν πειράσομαι.

Το μεν ονν έπίορΥ.ον Υ.αϊ άπιστον Υ.αλεΙν άνεν τον 5τα πεπραγμένα δειχννναι λοιδορίαν είναι τις άν φήσειενΥ.ενήν δΐΥ.αίως, τδ δε πάνέλ 3 όσα πωποτ ’ επραξε διεζιοντ*εφ 5 άπασι τοντοις ελέγχειν Υ.αί βραχέος λόγον σνμβαίνειδεΐσίλαι Υ.αί δνοίν ένεχ 3 ηγούμαι σνμψέρειν ειρησ&αι,τον τ εν.είνον, όπερ Υ.αί άλη&ές υπάρχει, φανλον φαίνε-σ&αι καί τους νπερε%πεπληγμένονς ως άμαχόν τινα τονΦίλιππον ιδεϊν, ότι πάντα διεξελήλν&εν οϊς πρότερον

παραχρονόμενος μέγας ηνξή-9-η, Υ.αϊ προς αυτήν ηκει τηντελευτήν τά πράγματ 3 [ αντον ]. εγώ γάρ, ώ άνδρες ldd -η- 6ναιοι, σφόδρ’ άν ήγονμην Υ.αϊ αυτός φοβερόν τον Φίλιπ-πον Υ.αϊ θαυμαστόν, εί τά δίν.αια πράττονίλ 3 έώρων ηνξη-μένον * νυν δε έλεωρών ν.αϊ σν.οπών ενρίαΥ.ω την μέν ήμε-

beiteten (των υπέρ αντον πεπο-λιτενμένων). Vgl. §6. ών gehörtin gleicher Weise zu χάριν ,undδίκην. — λαβείν näml. παρ αυ-τών. — α δε, entspricht dem (inden W. ταντα μεν ονν παραλεί-πω noch einmal angeknüpften) μένzu Anf. § 3. — χωρίς τούτων, ab-gesehen davon, von dem, wovon zureden nicht an der Zeit ist. Zu ενιverst. λέγειν. — βέλτιον, verst.η μη. Das Perf. άκηκοέναι, dasWissen, schliefst die Voraussetzungder Nutzanwendung in sich. Vgl.είρήσ&αι § 5 und 6, 19.

5. κενήν δικαίως. Diese Begriffesind, weil entgegengesetzt in ihrerBedeutung, nahe an einander ge-rückt, eine beliebte Stellung, wiesie besonders aus den lat. Dichternbekannt ist: z. B. fragilem trueihei Horat. od. 1, 3 etc. — λοιδο-ρίαν — ελέγχειν ] 22,22 πάμπολνλοιδορία τε καί αιτία κεχωριομέ-ν ον εστιν έλεγχον ' αίτια μέν γάρεστιν, όταν τις ψιλώ χρησαμε-νος λόγω μη παράσχηται πίατινDemosthenes I. S. Autl.

ών λέγει, ελεγχος <Γ όταν ών ανει'πη τις και ταλη&ές ομον δείξη.έλέγχειν, nämlich τοιοντον(επίορ-κον και απιστον)'αντόν όντα. Zuδιεξιόντα verst. als Subjekt τινα,vgl. § 10 ; 23. 4, 5. 8, 64. 9, 67.— τον τ έκεΐνον — και τονς] SoΣ statt καί τον τονς. Die Wieder-holung des Artikels fallt nicht nurbei τε και (vgl. 49, 9 τώ τε πράτ-τειν και είπεΐν δννάμενοι), son-dern auch bei noch weit schärfergefafsten Unterscheidungen zuwei-len weg. S. zu 5, 1. — διεξελη-λυ&εν, bereits gemacht, hinter sichhat, alle Wege zurückgelegt hat(mit Rücksicht auf das Bild in τε-λευτήν) 11, 3 έπειθ·’ οις πρότερονηνξηθ-η, φενακίζων αεί τινας καίμεγάλα Απαγγελλόμενος ευεργε-τήσετε, ταντα πάντα διεξελήλν-ίίεν ήδη ._— μέγας ηνξήίλη, = ώστεμέγας είναι, vgl. zu l, 28 und ηρθ-ημέγας unter § 8. — πρότερον istmit παρακρονόμενος und ηνξήίληals einem Begriff zu verbinden.

6. ευρίσκω — άναδέξασ&αι, =5