64

ΑΗΜΟΣΘΕΝΟΓΣ

II. ρ. 18-

τών υπαρχόντων, ως εστι των αισχρών, μάλλον δέ τωναισχίστων, μη μόνον πόλεων καί τόπων ών ημέν ποτέκύριοι φαίνεσ&αι προϊεμένους, άλλα και των υπό τήςτύχης παρασκευασ&έντων συμμάχων και καιρών.

3 Το μέν ουν, ω άνδρες ’Λ&ηναιοι, την Φιλίππου ρώ-μην διεξιέναι καί διά τούτων τών λόγων προτρέπειν ταδέοντα ποιείν υμάς ουχί καλώς εχειν ηγούμαι, δια τι;ότι μοι δοκεί πάν^, όσ 3 αν ειποι τις υπέρ τούτων,εκείνφ μεν εχειν φιλοτιμίαν, ημίν δ’ ουχί καλώς πεπρά-χ&αι. δ μεν γάρ όσφ πλείον 1 υπέρ την αξίαν πεποιηκετην αυτού, τοσούτφ ύέαυμαστότερος παρά πάσι νομίζεται'υμείς δ 3 όσφ χείρον η προσηκε κέχρηα&ε τοίς πραγμασιν,τοσούτφ πλείον’ αισχύνην ώφλήκατε. ταύτα μέν ουν πα-

4 ραλείψωκαί γάρ εί μετ 3 * άλη&είας τις, ώ άνδρες *Λ&η-ναίοι, οκοποίτο, έν&ένδ* αν αυτόν ιδοι μέγαν γεγενημένον,ουχί παρ’ αυτού, ών ουν εκείνος μέν οφείλει τοίς υπέραυτού πεπολιτευμένοις χάριν, ύμίν δέ δίκην προσήκει

παρά των &εών έννοια und derί)·ε(α ευεργεσία. — τα υπάρχον-τα, das was uns durch die Gunstder Götter zu teil geworden ist. —πόλεων, besonders der 1, 12. 4, 4genannten. Die Umstellung ών πό-λεων καί τόπων ist nicht nötig.Die Genetive πόλεων und τόπωνsind freilich nicht, wie man meinte,mit προΐεμένονς konstruiert, wasder Sprachgebrauch nicht gestattet,sondern durch das nachfolgendeRelativ attrahiert (umgekehrte At-traktion)^ Vgl. Krüger § 51, 10, 9.Die auf άλλα καί folgenden Gene-tive führen dann die einmal ein-geleitete Konstruktion fort. — πα-ρασκενασθ-έντων συμμάχων ] Dafsdas Bündnis bereits abgeschlossensei, ist damit nicht behauptet; je-denfalls hat das Geschick sieihnen zugeführt.

3. προτρέπειν (vox propriavon der suasio des Redners) ταδέοντα (ist in diesen Reden einengerer, fester Begriff geworden)

ποιείν υμάς ουχί — ηγούμαι. So-wohl υμάς als auch ουχί habeneine von der deutschen abweichen-de Stellung. — υπέρ τούτων ] mitAbsicht allgemein statt des spe-zielleren Bezugs auf ρώμην, wel-ches schon durch διά τ. τ. λόγωνverallgemeinert war. S. zu 1, 7. —ιλοτιμίαν, — δόξαν, Grund, zumiihmen ; vgh § 16. 20, 69 εστί δετουτί το γράμμα εκείνω μέν φι-λοτιμία προς υμάς αυτούς, νμίνδέ προς πάντας τους ‘'Ελληνας.

— υπέρ την αξίαν ] Diesen Wor-ten stehen gegenüber im folgendenη προσηκε, wo das νμΐν fehlendurfte gegen seine eigene Würde’.

— κέχρησΰε τοίς πραγμασ. , einallgemeiner Ausdruck für ‘Politiktreiben ’.

4. μετ αληθ-είας — accuratius,im folgenden durch όρ9ώς aufge-nommen. — έν&ένδ\ von hier aus.Der Redner meint, die Volksver-sammlung als die Werkstätte derer,welche in Philippos' Interesse ar-