J7 R.

ΟΑΓΝΘΙΑΚΟΣ A.

61

των άτοπωτάτων μένταν ειη, εί, ά νυν άνοιαν οφλισκάνωνόμως έκλαλεϊ, ταΰτα δυνη&ε'ις μή πράξει. άλλα μην ήλίκα 27γ’ εοτϊ τα διάφορα ενίλάδ 3 η ’κεϊ πολεμεϊν, ουδέ λόγουπροσδεΐν ηγούμαι, ει γάρ υμάς δεήσειεν αυτούς τρια-ν.ονϋ 3 ημέρας μάνας εξω γενέσ&αι καί οσ 3 άνάγκη στρατο-πέδφ χρωμένονς των εκ τής χώρας * λαμβάνειν, μηδενόςόντος έν αυτή πολεμίου λέγω, πλέον αν οίμαι ζημιω&ή-ναι τους γεωργοϋντας υμών ή οσ’ είς άπαντα τον προτου πόλεμον δεδαπάνησ&ε. εί δε δη πόλεμός τις ήξει,πόσα χρή νομίααι ζημιώσεσ-9-αι; χαϊ πρόσεαϋ- ή νβριςχαι εϋ· 3 ή των πραγμάτων αισχύνη, ουδεμι&ς έλάττωνζημίας τοίς γε σώφροσιν.

Πάντα δη ταΰτα δει συνιδόντας άπαντας βοη&ειν 28καί άπω&εϊν εχ.εϊοε τον πόλεμον, τούς μεν εύπορους, ϊν 3υπέρ των πολλών ών καλώς ποιοΰντες εχονσι μίκρ 3 άνα-λίσχοντες τα λοιπά χαρπώνται άδεώς, τούς δ 3 εν ηλικία,ϊνα την τον πολεμεϊν εμπειρίαν εν τή Φιλίππου χώρακτησάμενοι φοβεροί φύλακες τής οικείας άκεραίου γένων-

unterdrückt jedoch diese Antwortals den Athenern selbstverständlich.

— άλλ' — βονλήσεται, näml. δεύροβαόίζειν ο Φίλιππος. FingierterEinwurf. Bei der folgenden Ent-gegnung tritt an die Stelle der dieAnthypophora gewöhnlich einlei-tenden Part, αλλά das kurz abfer-tigende μέντοι. — των ατοπυπά-των als Neutrum, wie 2, 2. 5, 4und öfter.

27. έξω, näml. τής πόλεως, wie-wohl in Attika. — καί oaa — λαμ-βάνειν, = καί λαμβάνειν των εκτής χώρας (vgl. zu §15), οοα ανάγ-κη εστί λαμβάνειν στρατοπέδωχρωμένονς. — λέγω, ich meine =καί ταντα. Vgl. 9,70 und zu 8, 24.

— είς άπαντα — δεόαπάνησ'Ιε, aufden amphipolitanischen Krieg, dernach 3, 28 über 1500 Talente ver-schlungen hatte. — ήξει, im Landesein wird, = εκεί πολεμήαομεν. —πρόσεσθ- ’ dazukommt. — ή νβρις,der Übermut des Feindes, die von

ihm verübten Greuel. — των πραγ-μάτων, objektiv, wie 60, 26 τήτων μετά ταντ ονειδών αισχύνη.Dagegen 4,10 τήν υπέρ των πραγ-μάτων αισχύνην. — ονδεμιάςέλάττων, zu § 9. — ζημίας, wieoben ζημιοιθήναι und ζημιοίαε-αθ-αι, vom ‘Schaden’ an Hab undGut.

28. καλώς ποιοΰντες ist im vorl.Falle eine Art von Höflichkeits-phrase, wodurch der Sprechendeden Schein der Mifsgunst von sichabzulenken sucht: in Gottes Namen,meinethalben. Vgl. 21, 212 είσί μενείς τα μάλιστ αυτοί πλούσιοι καίκαλώς ποιονσι. Anderes zu 18,231.

— τους εν ηλικία, die waffenfähigeund -pflichtige Mannschaft. Vgl.zu 3, 4. — ακεραίου, proleptisch,

— ώστε άκέραιον είναι. Sauppeerinnert an den Eid der Epheben.Stobae. Anthol. 43, 48. — εν&νναι,nicht im juristischen Sinne, sondernim moralischen: denn die λόγοντες