16 R.

ΟΛΥΝΘΙΑΚΟΣ A.

59

ου Φίλιππον λαμβάνειν. εϊ δε τούτων άποστερηθήσεταιτων χρημάτων, εις οτενδν κομιδή τα τής τροφής τοίςξένοις αύτω καταστήσεται. άλλα μήν τόν γε Παίονα 23ν.αϊ τον ’Ιλλυριόν καί απλώς τούτους άπαντας ήγείσθαιχρή αυτονόμους ήδιον αν και ελευθέρους ή δούλους είναι'καί γάρ άήθεις τοΰ κατακούειν τινός είσι, καί άνθρωποςυβριστής, ως φασιν. καί μά άι ου δεν άπιστον ίσως 'το γάρ * ευ πράττειν παρά την αξίαν αφορμή τοΰ κακώςφρονείν τοΐς άνοήτοις γίγνεται, διόπερ πολλάκις δοκεϊ τοφυλάξαι τάγαθά τοΰ κτήσασθαι χαλεπώτερον είναι, δει 24τοίνυν υμάς, ώ άνδρες Αθηναίοι, την άκαιρίαν την εκεί-νου καιρόν ύμετερον νομίααντας έτοίμως αυνάρααθαι τάπράγματα, καί πρεσβευομένους έφ ’ α δεί καί στρατευο-μένους αυτούς καί παροξύνοντας τούς άλλους άπαντας,λογιζομένους, ει Φίλιππος λάβοι καθ’ ημών τοιοΰτον κ.αι-

ονν ότι ουτος μεν παραλαβώναυτήν κακώς ήμελλε τριηραρχη-σειν οϋτε γάρ τφ τριηραρχήματιούτε τοΐς έπιβαταις και τή υπη-ρεσία χρήσοιτο ' ουδείς γάρ αυτοίπαράμενοΐ. Vgl. Frohb. Lys. 13, 9.Soph. Phil. 617 u. Kröger § 54, 6, 4.Koch 129, 1, 3. — τοΐς ξενοις, fürdie Söldner, wie 3, 20 όι απορίανεφοδίων τοΐς στρατενομένοις. 4,28 σιτηρέσιον τη δυνάμει ταντη.53, 29 τροφάς μητρί.

23. τον Παίονα καί τον ’ίλλυ-ριόν\ Der Singular bezeichnet nachSauppe die Fürsten derselben. —τούτους, diese ihm unterthan Ge-wordenen, wohin auch die von Thra-kien gehören, oben § 13. — ίσως,voraussetzend: wohl, sicherlich.

Vgl. 3, 21. 4,17.50. 6,4.19. — τογάρ — γίγνεται] Thuk. 3, 39 είω&εδε των πόλεων αίς αν μάλιστακαί δι ελάχιστου απροσδόκητοςενπραξία ελ&η, ες υβριν τρέπειν.— διόπερ — είναι] Ähnlich 20, 50των γαρ αν&ρώπων οϊ πλεϊατοικτώνται μεν ταγκίλα τφ καλώςβονλενεσίλαι καί μηδενος κατα-φρονεΐν, φυλάττειν δ ουκ είϊέ-λοναι τοΐς αυτοΐς τοντοις. Wie

sehr jedoch dergleichen loci com-muncs aus der j edesmaligen Situa-tion heraus geboren werden undauf allgemeine Geltung keine Aner-kennung haben, zeigt 2, 26, wo ge-rade das Gegenteil behauptet wird.Die Mitte hält Ovid. art. am. 2, 13non minor cst virtus quam quae-rere parta tueri. Übrigens hataber auch der Redner durch Zufü-gung von πολλάκις δοκέΐ selbstdafür gesorgt, dafs wir der Gnomenicht zuviel allgemeiner Wahrheitbeilegen. — κακώς φρονείν] einvielsagender, namentlich den Tra-gikern eigentümlicher Ausdruck fürein spezielleres Verbum, welches indiesem Falle dem Cäsarianischen:novis rebus studere nahe kommt. —τοΐς άνοήτοις] allgemein und ohneBeziehung.

24. την ακαιρίαν, wie sie § 21—23 geschildert ist. — αυνάρα-a&ai, nämlich συν τή τύχη. Siesollen dem Schicksal nicht allesallein zu thun überlassen. Die Be-ziehung auf die Olynthier tritt nichtin den folgenden Participien zuTage. — έφ ’ α δει, zur Besorgungdessen, was nötig ist. Vgl. § 2