QueſtioCXIIII

volūtarie aliquid facimꝰ. ⁊ ex hac ꝑte ē meritū ꝯgrui. qꝛcōgruū ē vt dū hō bn̄ vtit̉ ſua virtute deus ẜm ſuꝑexcellentē virtutē excellētius oꝑet̉. Ex qͦ ptꝫ ꝙ merito cōdigninullus pōt mereri alteri primā gratiam niſi ſolus xp̄s. qꝛvnuſquiſqꝫ noſtrū mouet̉ a deo ꝑ donū gr̄e vt ip̄e ad vitam eternā ꝑueniat. ⁊ ideo meritū cōdigni vltra hāc motionē nō ſe extēdit. Sꝫ aīa xp̄i mota ē a deo ꝑgratiaꝫ nonſolū vt ip̄e ꝑueniret ad gl̓iam vite eterne. ſꝫ etiā vt alios īeam adduceret inqͣꝫtum ē caput eccl̓ie ⁊ actor ſalutis huniane. ẜm illud Hebre. ij. Qui multos filios ī gl̓iam adduxerat auctorē ſalutis ⁊cͣ̄. Sꝫ merito cōgrui p̄t aliquisalteri mereri primā gratiā. Quia enī hō in gr̄a ꝯſtitutusimplet dei volūtatē. cōgruū eſt ẜm amicicie ꝓportionemvt deus impleat hoīs voluntatē in ſaluatione alterius. lꝫqn̄qꝫ poſſit hr̄e impedimētū ex ꝑte illius cuius aliqͦs ſanctus iuſtificationē deſiderat. Et in hoc caſu loquitur auctoritas Hieremie vltimo inducta. ¶ Ad. jͣ. gͦ dd̓m ꝙ fides alioꝝ valet alij ad ſalutē merito cōgrui. nō merito cōdigni. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ impetratio orationis īnitit̉ miſericordie. meritū aūt cōdigni īnitit̉ iuſticie. et ideo multaorādo impetrat hō ex diuina miſericordia. que tn̄ nō meretur ẜm iuſticiā. ẜm illud Dan̄. ix. Neqꝫ enī ī iuſtificaonibus nr̄is ꝓſternimus p̄ces ante faciē tuā. ſꝫ in miſerationibus tuis multis. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ pauperes elemoſynas recipientes dicunt̉ reciꝑe alios ī eterna tabernacla vel impetrādo eis veniā orādo. vel merēdo ꝑ alia bonex cōgruo. vel etiā materialiter loquendo. qꝛ ꝑ ipſa opermiſericordie que quis in pauꝑes exercet meretur recipin eterna tabernacula.Ad ſeptimuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ aliquis poſſit ſibijp̄i mereri reꝑationē poſt lpſum. Illud enī qd̓ iuſte a deo petitur hō videt̉ poſſe meteri. ſed nihil iuſtius a deo petit̉. vt Augꝰ dicit qͣꝫ ꝙ repretur poſt lapſum. ẜm illud pͣs. Cū defecerit virtus meane derelinquas me dn̄e. ergo hō pōt mereri vt repareturpoſt lapſum. ¶ Pre. multo magis homini ꝓſunt operſua qͣꝫ ꝓſint alij. ſed hō pōt aliquo mō alteri mereri repratione poſt lapſum ſicut ⁊ primā gratiam gͦ multo mgis ſibi mereri pōt vt reparet̉ poſt lapſum. ¶ Pre. homqui aliqn̄ fuit in gr̄a ꝑ bona oꝑa q̄ fecit meruit ſibi viteternā. vt ex ſupra dictis ptꝫ. ſed ad vitā eternā nō potquis ꝑuenire niſi reparet̉ ꝑgr̄am. ergo videt̉ ꝙ ſibi mruit reꝑationē ꝑ gratiā. ¶ Sꝫ ꝯtra ē qd̓ d̓r Ezech. xvSi auerterit ſe iuſtus a iuſticia ſua ⁊ fecerit iniquitatꝭoēs iuſticie eiꝰ qͣs fecerat nō recordabūtur. ergo nihil valebūt ei p̄cedentia merita ad hoc ꝙ reſurgat. nō ergo aliquis pōt ſibi mereri reꝑationē poſt lapſū futurū ¶ Rn̄.dd̓m ꝙ nullus pōt ſibi mereri reꝑationem poſt lapſumfuturū neqꝫ merito cōdigni neqꝫ merito cōgrui. Meritquidē ꝯdigni hoc ſibi mereri non pōt. qꝛ ratio huiꝰ merdepēdet ex motione diuine gr̄e. q̄ quidē motio interritur ꝑ ſequēs peccatū. vn̄ oīa beneficia q̄ poſtmoduꝫ aa deo cōſequit̉ quibꝰ reparatur nō cadūt ſub meritomotione prioris gratie vſqꝫ ad hoc nō ſe exte dēte. Etum etiā cōgrui qͦquis alteri primā gratiā īeretur iditur ne cōſequat̉ effectū ꝓpter impedimen peccat.cui quis meretur. multo igit̉ magis impedit talis mefficacia ꝑ impedimentū qd̓ ē ⁊ in eo qui meretur et eocui meretur. hoc enī vtrūqꝫ in vnā ꝑſonā cōcurrit. ⁊ ideonullo mō aliquis pōt ſibi mereri reꝑationē poſt lapſum.¶ Ad jͣ. ergo dd̓m ꝙ deſideriū quo quis deſiderat repa-

nē poſt lapſum iuſtū dicit̉. ⁊ ſil̓iter oratio qꝛ tenditiſticiā. non tn̄ ita ꝙ iuſticie innitatur ꝑ modū meritiſolū miſericordie. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ aliquis pōt alterireri ex cōgruo primā gratiā. qꝛ non ē ibi impedimētuꝫē ex ꝑte merētis qd̓ īuenitur dū aliquis poſt merituma iuſticia recedit. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ quidā dixerunt ꝙllus meretur abſolute vitā eternā niſi ꝑ actum finalisatie. ſꝫ ſolum ſub ꝯditione ſi ꝑ euerat. Sed hoc irratiohiliter d̓r. qꝛ qn̄qꝫ actus vltime gratie nō ē magis meorius. ſꝫ minus qͣꝫ actus precedētes ꝓpter egritudinispreſſionē. Unde dd̓m ꝙ quilibet actus charitatis meetur abſolute vitā eternā. ſed ꝑ peccatum ſequēs ponit̉npedimentū p̄cedenti merito vt non ſortiatur effectum.cut etiam cauſe natur ales deficiūt a ſuis effectibꝰ ꝓpteruꝑueniēs impedimentum.Ad octauum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ hō non poſſit mereri augmētuꝫ gratie vel charitatis. Cuꝫ enī aliquis receꝑit p̄miū qd̓ meruit nō debet̉ei alia merces. ſicut de quibuſdā d̓r Mat. vj. Receperūtmercedē ſuā. ſi igitur aliquis mereret̉ augmentū charitatis vel gratie. ſequeret̉ ꝙ gratia augmētata nō poſſet vlterius expectare aliud p̄mium. qd̓ ē incōueniēs Pre.nihil agit vltra ſuā ſpeciē. ſed principiū meriti ē gratia vl̓charitas. vt ex ſupra dictis ptꝫ. e rgo nullus pōt maioremgratiā vel charitatē mereri qͣꝫ habeat. ¶ Pre. id qd̓ caditſub merito meret̉ hō ꝑ quēlibet actū a gratia vel charitateꝓcedentē. ſicut ꝑ quēlibet talē actum meret̉ hō vitaꝫ eternam. ſi igit̉ augmētū grarie vel charitatis cadat ſub merito. videt̉ ꝙ ꝑ quēlibet actū charitate informatum aliquismereatur augmētū charitatis. ſꝫ id qd̓ hō meret̉ infallibiliter a deo ꝯſequitur niſi impediatur ꝑ peccatū ſequens.Di t̉ enī. ij. ad Timo. j. Scio cui credidi ⁊ certus ſum.A gns ē depoſitū meū ẜuare. ſic ergo ſequeretur ꝙ ꝑEet actum meritoriū gratia vel charitas augeret̉. qd̓t incōueniēs cū qn̄qꝫ actus meritorij nō ſint multūeruentes ita ꝙ ſufficiāt ad charitatis augmētū. nō ergoa Imentū charitatis cadit ſub merito. ¶ Sed contra eſtAugꝰ dicit ſuꝑ epl̓am Ioh. ꝙ charitas meret̉ augeriaucta mereat̉ ⁊ ꝑfici. ergo augmētū charitatis vel grae cadit ſub merito. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut ſupra dictum ēiſud cadit ſub merito cōdigni ad qd̓ motio gratie ſe extēdit. motio aūt alicuius mouētis nō ſolū ſe extēdit ad vltimū terminū motꝰ. ſꝫ etiā ad totū ꝓgreſſum ī motu. terminus aūt motꝰ gr̄e ē vita eterna. ꝓgreſſus aūt ī hoc motu ē ẜm augmētū charitatis vl̓ gratie. ẜm illud Prouer.iiij. Iuſtoꝝ ſemita qͣſi lux ſplendēs ꝓcedit. ⁊ creſcit vſqꝫad ꝑfectā diē qui ē dies gl̓ie. Sic igit̉ augmentū gratiecadit ſub merito cōdigni. ¶ Ad. j. gͦ dd̓m ꝙ p̄miū eſt terminus meriti. Eſt aūt duplex terminꝰ motus ſcꝫ vltimus⁊ medius qui ē ⁊ principiū ⁊ terminꝰ. ⁊ talis terminus ēmerces augmēti. merces aūt fauoris humani ē ſicut vltimus terminus his qui finē ī hoc ꝯſtituūt. vn̄ tales nullāaliā mercedē recipiūt. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ augmētuꝫ gratienō eſt ſupra virtutem p̄exiſtentis gratie. lꝫ ſit ſupra quātitatem ipſius. ſicut arbor ⁊ ſi ſit ſupra quantitatem ſeminis. nō ē tamen ſupra virtutē ipſius. ¶ Ad iij. dd̓m ꝙquolibet actu meritorio meret̉ hō augmentū gratie ſicut⁊ gratie ꝯſūmationē que ē vita eterna. ſꝫ ſicut vita eternanon ſtatim redditur ſed ſuo tꝑe. ita nec gratia ſtatim augetur ſed ſuo tꝑe. cū ſcꝫ aliquis ſufficiēter fuerit diſpoſitꝰd gr̄e augmentū.

U5