Druckschrift 
2,1 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioCXIIIE

eſt potiſſimū in vnoquoqꝫ. ſꝫ remiſſio pctōꝝ ē finis in iuſtificatiōe impij. Dicit̉ enī Eſa. xxvij. Iſte ē oīs fructusaut auferat̉ peccatū eiꝰ. ergo remiſſio pctōꝝ debet ꝯnumerari īter ea requirūt̉ ad iuſtificationē īpij. Rn̄. dd̓m qͣttuor enumerāt̉ requirūt̉ ad iuſtificationē impij .ſ.gr̄e infuſio. motus liberi arbitrij in deū fideꝫ. motuslibeti arbitrij in peccatū. remiſſio culpe. Tuius ratio eſtqꝛ ſicut dictū ē. iuſtificatio ē quidā motus aīa mouet̉ adeo a ſtatu culpe in ſtatuꝫ iuſticie. in quolibet aūt motualiquid ab altero mouet̉ tria requirunt̉. Primo quidemmotio ip̄ius mouentis. ſcd̓o motus mobilis. tertio conſūmutio motus ſiue ꝑuentio ad finē. Ex ꝑte igit̉ motionis diuine accipit̉ gr̄e infuſio. ex parte vero liberi arbitrijmoti accipiūtur duo motus ip̄ius ẜm receſſum a termīoa acceſſum ad terminū ad quē. Cōſūmatio aūt ſiueuentio ad terminū huiꝰ motus importat̉ remiſſionemculpe. in hoc enī iuſtificatio ꝯſūmat̉. Ad j. dd̓m iuſtificatio impij d̓r ip̄a remiſſio peccatoꝝ ẜm oīs motus accipit ſpeciē a termino. tn̄ ad terminū ꝯſequendūmulta alia requirūt̉. vt ex ſupra dictis ptꝫ. Ad. ij. dd̓m gr̄e infuſio remiſſio culpe dupliciter conſiderari poſſunt. Uno modo ẜm ip̄am ſubſtātiā actus. et ſic idē ſunt.eodem enī actu deus largit̉ gr̄aꝫ remittit culpā. Aliomodo poſſunt cōſiderari ex ꝑte obiectoꝝ. ſic differūt ẜmdifferentiaꝫ culpe. que tollit̉ gratie que infundit̉. ſicutetiā in rebus naturalibꝰ generatio corruptio differunt.qͣꝫuis generatio vniꝰ ſit corruptio alteriꝰ. Ad. iij. dd̓m iſta ē ꝯnumeratio ẜm diuiſionē generis in ſpecies.in oportet cōnumerata ſint ſimul. ſꝫ ẜm differētiameoꝝ requirunt̉ ad cōpletionē alicuiꝰ. in quidē enumeratione aliquid poteſt prius aliquid poſterius. quiaprincipiorum et ꝑtiū rei compoſite poteſt aliquid alioprius.Ad ſeptimuꝫ ſic procedit̉Uidet̉ iuſtificatio impij fiat ī inſtāti. ſꝫ ſucceſſiue.qꝛ vt dictū ē. ad iuſtificationem impij requirit̉ motus liberi arbitrij. Actus enī liberi arbitrij ē eligere. qui p̄exigitdeliberatione ꝯſilij vt dictū ē. igit̉ deliberatio diſcuiſum quēdā importet qui ſucceſſionē quādā habet. vdiet̉ iuſtificatio impij ſit ſucceſſiua Pre. motus liberi arbitrij eſt abſqꝫ actuali ꝯſideratiōe. ſꝫ impoſſibile eſt ſimul multa ītelligere ī actu. vt ī primo dictū ē. cuꝫ igit̉ adiuſtificationē impij requirat̉ motus liberi arbitrij in diuerſa ſcꝫ in deū in peccatū. videt̉ iuſtificatio īpijpoſſit ī inſtāti. Pre. forma ſuſcipit magis et minꝰſucceſſiue recipit̉ in ſubiecto. ſicut ptꝫ de albedine nigredine. ſꝫ gratia ſuſcipit magis minus. vt ſupͣ dictū eſt. recipit̉ ſubito in ſubiecto. igit̉ ad iuſtificationē impij requirat̉ gr̄e infuſio. videt̉ iuſtificatio impij poſſit in inſtāti. Pre. motꝰ liberi arbitrij qui ad iuſtificationē impij ꝯcurrit ē meritoriꝰ. ita oportet ꝓcedat agr̄a. ſine nullū ē meritū. vt infra dicet̉. ſꝫ priꝰ ē aliquidcōſequi formā qͣꝫ ẜm formaꝫ oꝑari. prius infundit̉ gr̄a poſtea liberū arbitriū mouet̉ in deū in deteſtationempeccati. iuſtificatio ē tota ſimul. Pre. ſi gr̄a infundatur aīe oportet dare aliqd̓ inſtās in primo aīe inſit. ſimiliter ſi culpa remittit̉ oportet vltimū inſtans dare in culpe ſubicaet. ſꝫ non pōt idē inſtans. qꝛ ſit oppoſita ſimul ineſſent eidē. oportet duo inſtātia ſibi ſuccedētia inter ẜm phūꝫ in. vj. phiſicoꝝ oporter tp̄s mediū. iuſtificatio fit tota ſimul ſꝫ ſucceſſiue. Sꝫ ꝯͣ

lē iuſtificatio impij ſit gr̄aꝫ ſpūſſancti iuſtificātis. ſedſpūſſanctꝰ ſubito aduenit mētibus hoīuꝫ. ẜm illud Act̉.ij. Factus ē repēre de celo ſonus tanqͣꝫ aduenientis ſpūsvehemētis. vbi dicit gloſa neſcit tarda molimina ſpūſſancti gr̄a. ergo iuſtificatio impij ē ſucceſſiua. ſꝫ inſtātanea. Rn̄. dd̓m tota iuſtificatio impij originaliterꝯſiſtit ī gr̄e in fuſione. Per enī liberū arbitrium mouetur culpa remittitur. gr̄e aūt infuſio fit ī inſtāti abſqꝫſucceſſione. Cuius ratio ē. qꝛ aliqua forma non ſubitoinprimat̉ ſubiecto. cōtingit ex hoc ſubiectū ē diſpotum. agens indiget tꝑe ad hoc ſubiectuꝫ diſponat. etideo videmus ſtatim materia ē diſpoſita alterationem p̄cedentē forma ſubſtātialis acquiritur materie.eadem rōne. qꝛ diaphanū eſt ẜm ſe diſpoſitum ad lumērecipiendum. ſubito illuminatur a corꝑe lucido in actu.Dictum ē autem ſupra deus ad hoc gratiaꝫ infundat aīe non requirit aliquā diſpoſitione niſi quā ip̄e facitFacit autem hmōi diſpoſitionē ſufficiētem ad ſuſceptionem gratie. qn̄qꝫ quidē ſubito. quadoqꝫ aūt paulatim etſucceſſiue. vt ſupra dictū ē. enī agēs naturale ſubito poſſit diſponere materiā ꝯtingit ex hoc eſt ali ꝓportio eius qd̓ ī materia reſiſtit ad virtutē agētis. ꝓpter hocvidemꝰ quāto virtus agētis fuerit fortior tāto materiacitius diſponit̉. Cum igit̉ virtus diuina ſit in infinita. p̄tqͣꝫtamcūqꝫ materiā creatam ſubito diſponere ad formaꝫte multo magis liberum arbitrium hominis cuius motꝰpōt eſſe inſtātaneus ẜm naturā. ſic igitur iuſtificatio impij fit a deo in inſtāti. Ad. j. ergo dd̓m motus liberiarbitrij qui cōcurrit ad iuſtificationem impij ē cōſenſusad deteſtandū peccatū ad accedendum ad deū. qui quidem conſenſus ſubito fit. Contingit autē qn̄qꝫ p̄ceditaliqua deliberatio eſt de ſubſtātia iuſtificatiōis. ſedvia in iuſtificationē. ſicut motus localis eſt via ad illuminationē alteratio ad generationeꝫ. Ad. ij. dd̓m ſicut in primo dictum ē. nihil ꝓhibet duo ſi mul ītelligereactu ẜm ſunt quodāmodo vnū. ſicut ſimul ītelligimꝰſubiectū p̄dicatū inqͣꝫtū vniūtur ī ordine affirmationisvniꝰ. eūdē modū liberū arbitriū pōt ī duo ſimul moueri ẜm vnū ordinat̉ ī aliud. motus aūt liberi arbitrijin peccatū ordinat̉ ad motū liberi arbitrij in deum. ꝓpterhoc enī deteſtat̉ pctm̄ qꝛ ē ꝯtra deū cui vult adherere ideo liberū arbitriū ī iuſtificatiōe impij ſimul deteſtat̉peccatū ꝯuertit ſe ad deū. ſicut etiā corpꝰ ſimul recedendo ab vno loco accedit ad aliū. Ad. iij. dd̓m non ē ratio qͣre forma ſubito ī materia recipiatur. qꝛ magisminꝰ p̄t ineſſe. ſic enī lumē non ſubito reciꝑet̉ in aere quip̄t magis minꝰ illuminari. ſed ratio ē accipiēda ex partediſpoſitionis materie vel ſubiecti. vt dictū eſt. Ad. iiij.dd̓m ī eodē inſtāti in forma acqͥrit̉ incipit res oꝑariẜm formā ſicut ignis ſtatim ē generatꝰ mouet̉ ſurſum ſi motꝰ eius eſſet inſtantyneus in eodē inſtāti compleretur. motus artem liberi arbitrij qui eſt velle ē ſucceſſiuus. ſed inſtantaneus. ideo non oportet iuſtificatioimpij ſit ſucceſſiua. Ad. v. dd̓m ſucceſſio duoruꝫ oppoſitorum in eodem ſubiecto aliter eſt conſidetanda inhis que ſubiacent tempori aliter in his ſunt ſupͣ tp̄s.In his enī que ſubiacet tēpori ē dare vltimū in ſtās īquo forma prior ſubiecto ineſt. ē autē dare vltimū tp̄sprimū inſtās ī forma ſubſequēs ineſt materie vl̓ ſubiecto. Cuiꝰ rario ē. qꝛ in tempore pōt accipi ante vnuminſtans aliud inſtans precedēs īmediate eo inſtantianon conſequēter ſe habeant in tempore. ſicut nec puncta