Druckschrift 
2,1 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CXIIIIQueſtio

anime hūane vt aīa moueat̉ ẜm modū ſuū. ſꝫ cōſeruatiogr̄e ē abſqꝫ trāſmutatiōe. vn̄ non requirit̉ aliquis motusex ꝑte aīe. ſed ſola ꝯtinuatio influxus diuini.Ad quartum ſic procediturUidet̉ ad iuſtificationē impij requirat̉ motꝰ fidei.Sicut enī fidē iuſtificat̉. ita etiā q̄dā alia .ſ. ꝑtimorē. de quo d̓r Ecc̄i. j. Timor dn̄i expellit peccatūſine rimore ē poterit iuſtificari. iteꝝ charitatē. ẜm illud Luc̄. vij. Dimiſſa ſūt ei peccata multa qm̄ dilexit multum. iteꝝ hūilitatē. ẜm illud Iac̄. iiij. Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit. humilibꝰ aūt dat gr̄am. iterū miſericordiaꝫ. ẜmillud Prouer. xv. Per miſericordiā fidē purgāt̉ peccata. ergo magis moiꝰ fidei requirit̉ ad iuſtificationemimpij qͣꝫ motꝰ p̄dictaꝝ virtutū. Pre. actꝰ fidei non requirit̉ ad iuſtificationē niſi inqͣꝫtū fidem cognoſcitdeū. ſꝫ etiā alijs modis pōt deū cognoſcere .ſ. cognitionē naturalē et donū ſapiētie. requirit̉ actꝰ fideiad iuſtificationē impij. Pre. diuerſi ſunt articuli fideiſi igit̉ actꝰ fidei requirat̉ ad iuſtificationē impij. videt̉oꝑteret hoīeꝫ qn̄ primo iuſtificat̉ oībꝰ articulis fideigitare. ſꝫ hoc videt̉ īcōueniēs talis cogitatio lōgā tꝑismorā requirat. videt̉ actꝰ fidei requirat̉ ad iuſtificationē impij. Sꝫ cōtra ē qd̓ d̓r Romo. v. Iuſtificatiigit̉ ex fide pacē habeamꝰ ad deū. Rn̄. dd̓m ſic̄ dictūē. moiꝰ liberi arbitrij requirit̉ ad iuſtificationē impij ẜm mēs hoīs mouet̉ a deo. Deꝰ aūt mouet aīaꝫ hoīs conuertēdo ad ſeip̄m. vt d̓r in pͣs ẜm aliā lr̄am. Deus tuꝯuertēs viuificabis nos. ideo ad iuſtificationē impij requirit̉ motꝰ mētis ꝯuertit̉ in deū. Prima aūt ꝯuerſio īdeū. fit fidē. ẜm illud ad Heb. xi. Accedētē ad deū oportet credere qꝛ ē. ideo motꝰ fidei requiritur ad iuſtificationē impij. Ad. j. dd̓m motꝰ fidei ē fectus niſiſit charitate informatꝰ. vn̄ ſimul ī iuſtificatiōe impij cummotu fidei ē etiā motꝰ charitatis. mouet̉ autē libeꝝ arbitriū in deū ad hoc ei ſe ſubijciat. vn̄ etiā ꝯcurrit actus timoris filialis actus hūilitatis. Cōtingit enī vnū eundem actū liberi arbitrij diuerſaꝝ virtutum eſſe ẜm vnaimꝑat alia imꝑat̉ ꝓut .ſ. actꝰ ē ordinabilis ad diuerſosfines. Actus aūt miſericordie oꝑat̉ circa peccatū modūſatiſfactiōis. ſic ſequit̉ iuſtificationē. vel modū p̄parationis inqͣꝫtū miſeracordes miſericordiā ꝯſequūtur. ſicetiā pōt p̄cedere iuſtificationē. vel etiā ad iuſtificationeꝫꝯcurrere ſimul p̄dictis virtutibꝰ ẜm miſericordia īcludit̉ in dilectiōe ꝓximi. Ad. ij. dd̓m cognitionēnaturalē ꝯuertit̉ ī deū qͣꝫtū ē obiectu beatitudinis iuſtificatiōis cauſa. vn̄ tl̓is cognitio ſufficit ad iuſtificationē. donū aūt ſapiētie p̄ſupponit cognitioneꝫ fidei.vt ex ſupͣ dictis ptꝫ. Ad iij. dd̓m ſicut Apl̓s dic̄ adRoma. iiij. Credēti ī iuſtificat impiū reputabitur fides eiꝰ ad iuſticiā ẜm ꝓpoſitū gr̄e dei. Ex ptꝫ ī iuſtificatione īpij requirit̉ actꝰ fidei qͣꝫtum ad hoc homo credatdeū eſſe iuſtificatorē hoīuꝫ myſterium xp̄i.Ad quintum ſic ꝓceditur.Uidet̉ ad iuſtificationeꝫ impij requirat̉ motꝰ liberiarbitrij in peccatū. Eola enī charitas ſufficit ad delectationem peccati. ẜm illud Prouer. x. Uniuerſa delicta oꝑitcharitas. ſꝫ charitatis obiectū ē peccatuꝫ. ergo non requirit̉ ad iuſtificationē impij motꝰ liberi arbitrij. in peccatum. Pre. qui ī anteriora tēdit ad poſteriora reſpicerenon debet. ẜm illud Apl̓i ad Phil̓. iij. Que qu. de tetro

ſunt obliuiſcēs ad ea vero ſunt priora extēdens meiẜmad deſtinatū ꝑſequor brauiū ſuꝑne vocatiōis. ſꝫ tēdenti īiuſticiā retrorium ſunt peccata p̄terita. eoꝝ debet obliuiſci. nec in ea ſe debet extendere per motum liberi arbitrij.Pre. in iuſtificatione impij remittit̉ vnū peccatumſine alio. impiū enī eſt a deo dimidiā ſperare veniā. ſi igitur in iuſtificatione impij oporteret liberū arbitriū moueri ꝯtra peccatū. oporteret de omnibꝰ peccatis ſuis cogitaret. qd̓ videt̉ incōueniens. tum qꝛ requireret̉ magnūpus ad hmōi cogitationē. etiā qꝛ peccatoꝝ quorū ē homo oblitus veniā habere poſſet. motꝰ liberi arbitrijin peccatū requirit̉ ad iuſtificationem impij. Sedꝯtra ē qḋ d̓r in pͣs. Dixi cōfitebor aduerſum me iniuſticiam meā dn̄o. tu remiſiſti impietatē peccati mei Rn̄.dd̓m ſicut ſupra dictū. iuſtificatio impij ē quidā motꝰquo humana mens mouet̉ a deo a ſtatu peccati in ſtatumiuſticie. oportet igit̉ hūana mēs ſe habeat ad vtrūqꝫ extremoꝝ ẜm motuꝫ liberi arbitrij. ſicut ſe habet corpus localiter motū ab aliqͦ mouēte ab duos termīos motꝰ. manifeſtū eit aūt in motu locali corporū corpus motū recedit a termino a accedit ad terminū ad quē. vn̄ oportet mens hūana iuſtificat̉ motū liberi arbitrij recedat a peccato accedat ad iuſticiā. receſſus aūt acceſſus ī motu liberi arbitrij accipit̉ ẜm deteſtationē deſideriū. Dicit enī Augꝰ ſuꝑ Ioh. exponens illud. Mercēnarius aūt fugit. affectiōes nr̄e motus aīaꝝ ſunt leticia animi diffuſio. triſticia animi fuga ē. ꝓgrederis animo cumappetis. fugis aīo metuis. Oportet igit̉ in iuſtificatione impij ſit motus liberi arbitrij duplex. Unus deſideriū tēdat ī dei iuſticiā. alius deteſtet̉ peccatū Adj. dd̓m ad eandē virtutē ꝑtinet ꝓſequi vnū oppoſito refugere illud. ideo ſic̄ ad charitatē ꝑtinet diligeredeū. ita etiā deteſtari peccata aīa ſeꝑat̉ a deo. Ad. ij.dd̓. ad poſteriora debet regrēdi amorē. ſꝫ qͣꝫtuꝫad hoc debet ea obliuiſci vt ad ea afficiat̉. debet tn̄ eorūrecordari ꝯſiderationē vt ea deteſtet̉. ſic enī ab eis recedit. Ad. iij. dd̓m in tꝑe p̄cedēte iuſtificationē oportet ſingula peccata cōmiſit deteſtet̉ qͦꝝ memoriamhabet. ex tali ꝯſideratione p̄cedēti ſubſequit̉ in aīa quidam motus deteſtātis vniuerſaliter oīa peccata cōmiſſa.īter etiā includūt̉ peccata obliuioni tradita. qꝛ ī ſtatuillo ē ſic diſpoſitꝰ. vt etiā de his meminit ꝯtereret̉ ſimemorie adeſſent. iſte motꝰ ꝯcurrit ad iuſtificationeꝫ.Ad ſextuꝫ ſic procediturUidet̉ remiſſio peccatoꝝ debeat numerari inter earequirunt̉ ad iuſtificationē impij. Subſtātia enī rei nonꝯnumerat̉ his ad rem requirunt̉. ſicut debet ꝯnumerari aīe corꝑi. ſꝫ ip̄a iuſtificatio impij ē remiſſio peccatoꝝ vt dictū eſt. ergo remiſſio peccatoꝝ debet cōputari īter ea ad iuſtificationē impij requirunt̉. Pre. idēē graue infuſio culpe remiſſio. ſicut idē ē illuminatio ettenebraꝝ expulſio. ſꝫ idem debet cōnumerari ſibijpſi.vnū enī multitudini opponit̉. ergo debet culpe remiſſio cōnumerari infuſioni gr̄e. Pre. remiſſio peccatorūꝯſequitur ad motū liberi arbitrij in deū in peccatū ſicuteffectus ad cauſam. fidē enī cōtritionē remittūt̉ peccata. ſꝫ effectus debet cōnumerari ſue cauſe. qꝛ ea quecōnumerant̉ quaſi ad inuicē cōdiuiſa ſunt ſimul natura.ergo remiſſio culpe debet cōnumerari alijs requirūt̉ad iuſtificationē impij. Sꝫ ꝯtra ē in enumeratiōeeoꝝ que requitunt̉ ad rem non decet piermitti finis qui

U2