CXIIIIQueſtio
anime hūane vt aīa moueat̉ ẜm modū ſuū. ſꝫ cōſeruatiogr̄e ē abſqꝫ trāſmutatiōe. vn̄ non requirit̉ aliquis motusex ꝑte aīe. ſed ſola ꝯtinuatio influxus diuini.Ad quartum ſic procediturUidet̉ ꝙ ad iuſtificationē impij nō requirat̉ motꝰ fidei.Sicut enī ꝑ fidē iuſtificat̉ hō. ita etiā ⁊ ꝑ q̄dā alia .ſ. ꝑtimorē. de quo d̓r Ecc̄i. j. Timor dn̄i expellit peccatū nā q̄ſine rimore ē nō poterit iuſtificari. ⁊ iteꝝ ꝑ charitatē. ẜm illud Luc̄. vij. Dimiſſa ſūt ei peccata multa qm̄ dilexit multum. ⁊ iteꝝ ꝑ hūilitatē. ẜm illud Iac̄. iiij. Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit. humilibꝰ aūt dat gr̄am. ⁊ iterū ꝑ miſericordiaꝫ. ẜmillud Prouer. xv. Per miſericordiā ⁊ fidē purgāt̉ peccata. Nō ergo magis moiꝰ fidei requirit̉ ad iuſtificationemimpij qͣꝫ motꝰ p̄dictaꝝ virtutū. ¶ Pre. actꝰ fidei non requirit̉ ad iuſtificationē niſi inqͣꝫtū ꝑ fidem hō cognoſcitdeū. ſꝫ etiā alijs modis pōt hō deū cognoſcere .ſ. ꝑ cognitionē naturalē et ꝑ donū ſapiētie. gͦ nō requirit̉ actꝰ fideiad iuſtificationē impij. ¶ Pre. diuerſi ſunt articuli fideiſi igit̉ actꝰ fidei requirat̉ ad iuſtificationē impij. videt̉ ꝙoꝑteret hoīeꝫ qn̄ primo iuſtificat̉ d̓ oībꝰ articulis fidei cōgitare. ſꝫ hoc videt̉ īcōueniēs cū talis cogitatio lōgā tꝑismorā requirat. gͦ videt̉ ꝙ actꝰ fidei nō requirat̉ ad iuſtificationē impij. ¶ Sꝫ cōtra ē qd̓ d̓r Romo. v. Iuſtificatiigit̉ ex fide pacē habeamꝰ ad deū. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſic̄ dictūē. moiꝰ liberi arbitrij requirit̉ ad iuſtificationē impij ẜmꝙ mēs hoīs mouet̉ a deo. Deꝰ aūt mouet aīaꝫ hoīs conuertēdo eā ad ſeip̄m. vt d̓r in pͣs ẜm aliā lr̄am. Deus tuꝯuertēs viuificabis nos. ⁊ ideo ad iuſtificationē impij requirit̉ motꝰ mētis qͦ ꝯuertit̉ in deū. Prima aūt ꝯuerſio īdeū. fit ꝑ fidē. ẜm illud ad Heb. xi. Accedētē ad deū oportet credere qꝛ ē. ⁊ ideo motꝰ fidei requiritur ad iuſtificationē impij. ¶ Ad. j. gͦ dd̓m ꝙ motꝰ fidei nō ē ꝑ fectus niſiſit charitate informatꝰ. vn̄ ſimul ī iuſtificatiōe impij cummotu fidei ē etiā motꝰ charitatis. mouet̉ autē libeꝝ arbitriū in deū ad hoc ꝙ ei ſe ſubijciat. vn̄ etiā ꝯcurrit actus timoris filialis ⁊ actus hūilitatis. Cōtingit enī vnū ⁊ eundem actū liberi arbitrij diuerſaꝝ virtutum eſſe ẜm ꝙ vnaimꝑat ⁊ alia imꝑat̉ ꝓut .ſ. actꝰ ē ordinabilis ad diuerſosfines. Actus aūt miſericordie oꝑat̉ circa peccatū ꝑ modūſatiſfactiōis. ⁊ ſic ſequit̉ iuſtificationē. vel ꝑ modū p̄parationis inqͣꝫtū miſeracordes miſericordiā ꝯſequūtur. ⁊ ſicetiā pōt p̄cedere iuſtificationē. vel etiā ad iuſtificationeꝫꝯcurrere ſimul cū p̄dictis virtutibꝰ ẜm ꝙ miſericordia īcludit̉ in dilectiōe ꝓximi. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ꝑ cognitionēnaturalē hō nō ꝯuertit̉ ī deū qͣꝫtū ē obiectu beatitudinis⁊ iuſtificatiōis cauſa. vn̄ tl̓is cognitio nō ſufficit ad iuſtificationē. donū aūt ſapiētie p̄ſupponit cognitioneꝫ fidei.vt ex ſupͣ dictis ptꝫ. ¶ Ad iij. dd̓m ꝙ ſicut Apl̓s dic̄ adRoma. iiij. Credēti ī eū qͥ iuſtificat impiū reputabitur fides eiꝰ ad iuſticiā ẜm ꝓpoſitū gr̄e dei. Ex qͦ ptꝫ ꝙ ī iuſtificatione īpij requirit̉ actꝰ fidei qͣꝫtum ad hoc ꝙ homo credatdeū eſſe iuſtificatorē hoīuꝫ ꝑ myſterium xp̄i.Ad quintum ſic ꝓceditur.Uidet̉ ꝙ ad iuſtificationeꝫ impij nō requirat̉ motꝰ liberiarbitrij in peccatū. Eola enī charitas ſufficit ad delectationem peccati. ẜm illud Prouer. x. Uniuerſa delicta oꝑitcharitas. ſꝫ charitatis obiectū nō ē peccatuꝫ. ergo non requirit̉ ad iuſtificationē impij motꝰ liberi arbitrij. in peccatum. ¶ Pre. qui ī anteriora tēdit ad poſteriora reſpicerenon debet. ẜm illud Apl̓i ad Phil̓. iij. Que qu. de tetro
ſunt obliuiſcēs ad ea vero q̄ ſunt priora extēdens meiẜmad deſtinatū ꝑſequor brauiū ſuꝑne vocatiōis. ſꝫ tēdenti īiuſticiā retrorium ſunt peccata p̄terita. gͦ eoꝝ debet obliuiſci. nec in ea ſe debet extendere per motum liberi arbitrij.Pre. in iuſtificatione impij nō remittit̉ vnū peccatumſine alio. impiū enī eſt a deo dimidiā ſperare veniā. ſi igitur in iuſtificatione impij oporteret liberū arbitriū moueri ꝯtra peccatū. oporteret ꝙ de omnibꝰ peccatis ſuis cogitaret. qd̓ videt̉ incōueniens. tum qꝛ requireret̉ magnū tēpus ad hmōi cogitationē. tū etiā qꝛ peccatoꝝ quorū ē homo oblitus veniā habere nō poſſet. gͦ motꝰ liberi arbitrijin peccatū nō requirit̉ ad iuſtificationem impij. ¶ Sedꝯtra ē qḋ d̓r in pͣs. Dixi cōfitebor aduerſum me iniuſticiam meā dn̄o. ⁊ tu remiſiſti impietatē peccati mei ¶ Rn̄.dd̓m ꝙ ſicut ſupra dictū. iuſtificatio impij ē quidā motꝰquo humana mens mouet̉ a deo a ſtatu peccati in ſtatumiuſticie. oportet igit̉ ꝙ hūana mēs ſe habeat ad vtrūqꝫ extremoꝝ ẜm motuꝫ liberi arbitrij. ſicut ſe habet corpus localiter motū ab aliqͦ mouēte ab duos termīos motꝰ. manifeſtū eit aūt in motu locali corporū ꝙ corpus motū recedit a termino a qͦ ⁊ accedit ad terminū ad quē. vn̄ oportet ꝙ mens hūana dū iuſtificat̉ ꝑ motū liberi arbitrij recedat a peccato ⁊ accedat ad iuſticiā. receſſus aūt ⁊ acceſſus ī motu liberi arbitrij accipit̉ ẜm deteſtationē ⁊ deſideriū. Dicit enī Augꝰ ſuꝑ Ioh. exponens illud. Mercēnarius aūt fugit. affectiōes nr̄e motus aīaꝝ ſunt leticia animi diffuſio. triſticia animi fuga ē. ꝓgrederis animo cumappetis. fugis aīo cū metuis. Oportet igit̉ ꝙ in iuſtificatione impij ſit motus liberi arbitrij duplex. Unus qͦ ꝑ deſideriū tēdat ī dei iuſticiā. ⁊ alius qͦ deteſtet̉ peccatū ¶ Adj. gͦ dd̓m ꝙ ad eandē virtutē ꝑtinet ꝓſequi vnū oppoſitorū ⁊ refugere illud. ⁊ ideo ſic̄ ad charitatē ꝑtinet diligeredeū. ita etiā deteſtari peccata ꝑ q̄ aīa ſeꝑat̉ a deo. ¶ Ad. ij.dd̓. ꝙ ad poſteriora nō debet hō regrēdi ꝑ amorē. ſꝫ qͣꝫtuꝫad hoc debet ea obliuiſci vt ad ea nō afficiat̉. debet tn̄ eorūrecordari ꝑ ꝯſiderationē vt ea deteſtet̉. ſic enī ab eis recedit. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ in tꝑe p̄cedēte iuſtificationē oportet ꝙ hō ſingula peccata q̄ cōmiſit deteſtet̉ qͦꝝ memoriamhabet. ⁊ ex tali ꝯſideratione p̄cedēti ſubſequit̉ in aīa quidam motus deteſtātis vniuerſaliter oīa peccata cōmiſſa.īter q̄ etiā includūt̉ peccata obliuioni tradita. qꝛ hō ī ſtatuillo ē ſic diſpoſitꝰ. vt etiā de his q̄ nō meminit ꝯtereret̉ ſimemorie adeſſent. ⁊ iſte motꝰ ꝯcurrit ad iuſtificationeꝫ.Ad ſextuꝫ ſic procediturUidet̉ ꝙ remiſſio peccatoꝝ nō debeat numerari inter ea q̄requirunt̉ ad iuſtificationē impij. Subſtātia enī rei nonꝯnumerat̉ his q̄ ad rem requirunt̉. ſicut hō nō debet ꝯnumerari aīe ⁊ corꝑi. ſꝫ ip̄a iuſtificatio impij ē remiſſio peccatoꝝ vt dictū eſt. ergo remiſſio peccatoꝝ nō debet cōputari īter ea q̄ ad iuſtificationē impij requirunt̉. ¶ Pre. idēē graue infuſio ⁊ culpe remiſſio. ſicut idē ē illuminatio ettenebraꝝ expulſio. ſꝫ idem nō debet cōnumerari ſibijpſi.vnū enī multitudini opponit̉. ergo nō debet culpe remiſſio cōnumerari infuſioni gr̄e. ¶ Pre. remiſſio peccatorūꝯſequitur ad motū liberi arbitrij in deū ⁊ in peccatū ſicuteffectus ad cauſam. ꝑ fidē enī ⁊ cōtritionē remittūt̉ peccata. ſꝫ effectus nō debet cōnumerari ſue cauſe. qꝛ ea quecōnumerant̉ quaſi ad inuicē cōdiuiſa ſunt ſimul natura.ergo remiſſio culpe nō debet cōnumerari alijs q̄ requirūt̉ad iuſtificationē impij. ¶ Sꝫ ꝯtra ē ꝙ in enumeratiōeeoꝝ que requitunt̉ ad rem non decet piermitti finis qui
U2