QueſtioCIX

inferioris appetitꝰ ſenſualitatis. cuiꝰ motꝰ ſingulos quidē rō reprimere pōt. ⁊ ex hoc hn̄t rōneꝫ pctī ⁊ volūtarij.nō aūt oēs. qꝛ dū vni reſiſtere nitit̉ fortaſſis aliꝰ inſurgit.⁊ etiā qꝛ rō nō ſꝑ pōt eſſe ꝑuigil ad hmōi motus vitādoſvt ſupra dictū ē. Sil̓r etiā anteqͣꝫ hoīs rō in qͣ eſt pctm̄mortale reparet̉ ꝑgratiā iuſtificantem. pōt ſingula pctāmortalia vitare ⁊ ẜm aliqd̓ tempꝰ. qꝛ nō ē neceſſe ꝙ cōtinuo peccet in actu. ſꝫ ꝙ diu maneat abſqꝫ pctō mortalieſſe nō pōt. vnde ⁊ Grego. dicit ſuꝑ Ezech. ꝙ pctm̄ qd̓mox ꝑ pnīaꝫ nō delet̉ ſuo pōdere ad aliud trahit. Et huius rō eſt. qꝛ ſicut rōni ſubdi debet inferior appetitus. itaetiā rō ſubdi debet deo ⁊ in ipſo ꝯſtituere finē ſue volūtatis. Per finē aūt oportet ꝙ regulent̉ oēs actus hūaniſicut ꝑ rōnis iudiciū regulari debent motꝰ inferioris appetitus. Sic̄ gͦ inferiori appetitu nō totaliter ſubiecto roni nō pōt eſſe quin ꝯtingant inordinati motus in appetitu ſenſitiuo. ita etiā rōne hoīs non totaliter exiſtēte ſubiecta deo. conſequēs eſt vt contingāt multe in ordinationes in ipſis actibꝰ rōnis. Cū enim hō nō hꝫ cor ſuum firmatū in deo vt ꝓ nullo bono conſequendo vel malo vitando ab eo ſeꝑari vellet. occurrunt multa ꝓpter q̄ conſequenda vel vitanda hō recedit a deo contēnendo precepta ipſius. ⁊ ita peccat mortaliter p̄cipue qꝛ ī repentinishō oꝑat̉ ẜm finē p̄conceptū ⁊ ẜm habitū p̄exiſtentem. vtphūs dicit in. iij. ethi. qͣꝫuis ex premeditatione rōnis hōpoſſit aliquid agere p̄ter ordinē finis p̄concepti. ⁊ preterinclinationem habitus. Sꝫ qꝛ hō non pōt ſꝑ eſſe in talip̄meditatione non pōt contingere vt diu ꝑmaneat quīoꝑet̉ ẜm conſequentiā voluntatis de ordinate a deo niſicito ꝑ gratiam ad debitum ordinem reparet̉. ¶ Ad. i. gͦdd̓. ꝙ hō poteſt vitare ſingulos actus peccati. nō tamēoēs niſi ꝑ gratiam. vt dictum eſt. ⁊ tn̄ qꝛ ex eius defectueſt ꝙ hō ſe ad gratiam habendaꝫ non preparet ꝓpter hoca peccato non excuſat̉ ꝙ ſine gratia peccatuꝫ vitare nonpoteſt. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ correctio vtilis ē vt ex dolore correctionis voluntas regenerationis oriat̉. ſi tn̄ qui corrūpitur filius eſt: ꝓmiſſionis. vt ſtrepitu correctionis forinſecus inſonante aut flagellante deus in illo intrinſecusocculta inſpiratione oꝑet̉ et velle. vt Aug. dicit in li. decorrectione ⁊ gratia. iō gͦ neceſſaria eſt correctio qꝛ volūtas hominis requirit̉ ad hoc ꝙ a peccato abſtineat. ſꝫ tn̄correctio non eſt ſufficiens ſine dei auxilio. vnde Ecc̄. vijConſidera oꝑa dei ꝙ nemo poſſit corrigere queꝫ ille deſpexerit. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ſicut Aug. dicit in iponoſticon.ꝟbum illud intelligit̉ de homine ẜm ſtatum nature integre qn̄ nondum erat ſeruus peccati vn̄ poterat peccare⁊ non peccare. nunc etiam quodcunqꝫ vult hō dat̉ ei. ſꝫhoc ꝙ bonum velit habet ex auxilio gratie.Ad nonum ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ ille qui iam conſecutus ē gratiam ꝑ ſe ipſuꝫ poſſit oꝑari bonum ⁊ vitare pctm̄. abſqꝫ alio auxilio gratieUnūquodqꝫ enim aut fruſtra eſt aut imꝑfectuꝫ ſi nō implet illud ad qd̓ dat̉. ſed gr̄a ad hoc dat̉ nobis vt poſſimus bonū facere ⁊ vitare pctm̄. ſi igit̉ ꝑ gratiā hoc hōn̄pōt. videt̉ ꝙ vel gratia ſit fruſtra data vel ſit imꝑfecta.Pre. ꝑ gr̄am ipſe ſpūſſanctꝰ in nobis habitat. ẜm illud. i. ad Coꝝ. iij. Neſcitis qꝛ templū dei eſtis. et ſpūsdei habitat in vobis. ſed ſpūſſanctꝰ cum ſit omni potensſufficiens eſt vt nos inducat ad bn̄ oꝑanduꝫ. ⁊ vt nos apctō cuſtodiat. gͦ hō gratiam ꝯſecutꝰ pōt vtrūqꝫ p̄dictoꝝabſqꝫ alio auxilio gr̄e. ¶ Pre. Si hō ꝯſecutus gratiaꝫ

adhuc alio auxilio gratie indiget ad hoc ꝙ recte viuat ⁊a peccato abſtineat. pari rōne ⁊ ſi illud aliud auxiliū gr̄eꝑſecutus fuerit adhuc alio auxilio gratie indigebit. ꝓce.det̉. gͦ infinitum. qd̓ eſt inconueniens. gͦ ille qui ē ī gr̄anon indiget alio auxilio gratie ad hoc ꝙ bene oꝑetur ⁊ apeccato abſtineat. Sꝫ ꝯͣ eſt ꝙ Aug. dicit in li. de natura⁊ gratia ꝙ ſicut oculus corporis pleniſſime ſanꝰ niſi candore lucis adiutus non poteſt cernere. ſic ⁊ homo perfectiſſime etiam iuſtificatus niſi eterna luce iuſticie diuinicus adiuuet̉ recte non poteſt viuere. ſed iuſtificatio fit ꝑgratiam. ẜm illud Ro. iij. Iuſtificati gratis ꝑ gratiamipſius. gͦ etiam homo iam habens gratiam indiget alioauxilio gratie ad hoc ꝙ recte viuat. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſicutſupra dictum eſt. hō ad recre viuendum dupliciter auxilio dei indiget. Uno quidem modo qͣꝫtum ad aliqd̓ habituale donum per qd̓ natura humana corrupta ſanet̉ ⁊etiam ſanata eleuet̉ ad operanduꝫ opera meritoria viteeterne q̄ excedunt ꝓportionē nature. Alio mō indiget hōauxilio gratie vt a deo moueat̉ ad agendum. Quātumigit̉ ad primum auxilij modum hō in gratia exiſtens nōindiget alio auxilio gratie quaſi aliqͦ alio habitu infuſo. īdiget tn̄ auxilio gratie ẜm alium modū vt .ſ. a deo moueat̉ ad recte agendum. ⁊ hoc ꝓpter duo. Primo quideꝫrōne generali ꝓpter hoc ꝙ ſicut ſupra dictum eſt. nullares creata poteſt in quemcūqꝫ actum ꝓdire niſi virtutemotionis diuine. Secundo rōne ſpeciali ꝓpter conditōnem ſtatus hūane nature. q̄ quidem licet ꝑ gratiaꝫ ſanet̉qͣꝫtum ad mentem. remanet tn̄ in ea corruptio ⁊ infectioqͣꝫtuꝫ ad carnē ꝑ quam ẜuit legi peccati. vt dicit̉ ad Ro.vij. Remanet etiā quedā ignorantie obſcuritas in intellectu ẜm quam vt etiam dr̄ Ro. viij. Quid oremꝰ ſicutoportet neſcimꝰ. ꝓpter varios enim reꝝ euentus. ⁊ qꝛ etiam noſipſos non perfecte cognoſcimus non poſſumꝰ adplenum ſcire quid nobis expediat. ẜm illud Sap̄. ix. Cogitationes mortalium timide. ⁊ incerte ꝓuidentie noſtreEt iō neceſſe eſt nobis vt a deo dirigamur ⁊ ꝓtegamurqui oīa nouit ⁊ omnia poteſt. ⁊ ꝓpter hoc etiam renatisin filios dei ꝑ gratiam ꝯuenit dicere. Et ne nos inducasin temptationem. ⁊ fiat voluntas tua ſicut in celo ⁊ ī tetra. ⁊ cetera q̄ in oratione dominica ꝯtinent̉ ad hoc ꝑtinētia. ¶ Ad. i. gͦ dd̓. ꝙ donum habitualis gratie nō ad hocdat̉ nobis vt ꝑ ipſum non indigeamus vlterius diuinoauxilio. Indiget enim quelibet creatura vt a deo conſeruetur in bono qd̓ ab eo accepit. ⁊ iō ſi poſt acceptam gratiam hō adhuc indiget diuino auxilio. nō pōt cōcludi ꝙgratia ſit in vanum data vel ꝙ ſit imꝑfecta. qꝛ etiam inſtatu glorie qn̄ gratia erit omnino ꝑfecta hō diuino auxilio indigebit. hic autem aliqualiter gratia imperfecta ēinqͣꝫtuꝫ hominem non totaliter ſanat. vt dictuꝫ ē. ¶ Adij. dd̓. ꝙ operatio ſpirituſſancti qua nos mouet et protegit non circumſcribit̉ per effectum habitualis doni qd̓in nobis cauſat. ſed preter hunc effectum nos mouet etprotegit ſimul cum patre ⁊ filio. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ rō illaꝯcludit ꝙ homo non indigeat alia habituali gratia.Ad decimū ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ hō in gr̄a ꝯſtitutuſ non indigeat auxilio gratiead ꝑſeuerandum. Perſeuerantia enim eſt aliquid minꝰꝟtute ſicut ⁊ ꝯtinentia. vt patet ꝑ phūm in vij. ethi. ſedhomo non indiget alio auxilio gratie ad habendum viritutes ex quo eſt iuſtificatus per gratiam. ergo multo minus indiget auxilio gratie ad habendum ꝑſeuerantiam.

T 5