QueſtioCVIII

⁊ abundantiā diuitiaꝝ. Dicit̉ enim Deutero. xxviij. Siaudieris vocem dn̄i dei tui faciet te excelſiorē cūctis gentibus qͣꝫtum ad primū. ⁊ poſt pauca ſubdit. Abūdare faciet te oībus bonis qͣꝫ ad ſcd̓m. Que quidem ꝓmiſſa ſicpraue ītelligebāt iudei. vt ꝓpter ea eſſet deo ſeruiendū ſicut ꝓpter finem. Et ideo dn̄s hoc remouit oſtendens primo ꝙ oꝑa virtutū non ſunt faciēda ꝓpter hūanaꝫ gl̓iam.⁊ ponit tria oꝑa ad que oīa alia reducunt̉. Nam oīa quealiquis facit ad refrenandū ſe ip̄m in ſuis ꝯcupiſcētijs reducūtur ad ieiuniū. queunqꝫ vero ſiunt ꝓpter dilectiōeꝫꝓximi reducūtur ad elemoſynā. quecunqꝫ vero ꝓpter cultum dei fiunt reducūtur ad orationē. Ponit autē hec triaſpecialiter quaſi p̄cipua. ⁊ ꝑ que hoīes maxime ſolēt gloriam venerari. Secūdo docuit ꝙ nō debemꝰ finē ꝯſtituere in diuitijs cū dixit. Nolite theſaurizare vobis theſauros ī terra. ¶ Ad. v. dd̓m ꝙ dn̄s ſollicitudinē neceſſariānō ꝓhibuit. ſꝫ ſollicitudine inordinaiā. Eſt autē quadruplex inordinatio ſollicitudinis vitāda circa tꝑalia. Primo quidē vt in eis finē nō cōſtituamꝰ. neqꝫ deo ſeruiamꝰꝓpter neceſſaria victus ⁊ veſtitꝰ. vn̄ dicit. Nolite theſaurizare vobis ⁊cͣ. Scd̓o vt nō ſic ſollicitemur de tꝑalibꝰ cuꝫdeſperatione diuini auxilij. vnde dn̄s dicit. Scit pater veſter ꝙ his oībꝰ indigetis. Tertio ne ſit ſol licitudo p̄ſumptuoſa vt ſcꝫ hō ꝯfidat ſe neceſſaria vite ꝑ ſuā ſollicitudinem poſſe procurare abſqꝫ diuino auxilio. qd̓ dn̄s remouet ꝑ hoc ꝙ homo nō pōt aliquid adijcere ad ſtaturā ſuāQuarto ꝑ hoc ꝙ hō ſollicitudinis tp̄s p̄occupat. qꝛ ſcꝫ d̓hoc ſollicitus ē nunc qd̓ nō ꝑtinet ad curaꝫ p̄ſentis tꝑisſed ad curā futuri. vn̄ dicit. Nolite ſolliciti eē in craſtinū.¶ Ad. vj. dd̓m ꝙ dn̄s non ꝓhibet iudiciū iuſticie ſine qͦnō poſſent ſancta ſubtrahi ab indignis. ſꝫ ꝓhibet iudiciūinordinatū. vt dictū eſtAd quartum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ incōueniēter in lege noua conſilia quedā determinata ſint ꝓpoſita. Cōſilia enī dant̉ de rebus expedientibus ad finē. vt ſupra dictū eſt cū de cōſilio ageret̉. ſꝫ noneadē omnibꝰ expediūt. ergo nō ſunt aliqua conſilia determinata oībus ꝓponenda. ¶ Pre. cōſilia dant̉ de melioribono. ſed non ſunt determinati gradus melioris boni. ergo nō debēt aliqua determinata cōſilia dari. ¶ Pre. conſilia ꝑtinēt ad ꝑfectionē vite. ſed obediētia ꝑtinet ad ꝑfectionem vite. ergo incōuenienter de ea conſiliū nō daturin euangelio. ¶ Pre. multa ad ꝑfectionem vite ꝑtinētiainter p̄cepta ponuntur. ſicut hoc ꝙ dicit̉. Diligite inimicos veſtros. ⁊ p̄cepta etiā q̄ dedit dn̄s apl̓is Uat. x. ergoincōueniēter tradūtur cōſilia in noua lege. tum quia nōoīa ponūt̉. tum qꝛ a p̄ceptis nō diſtinguūtur. ¶ Sꝫ contra. cōſilia ſapiētis amici magnā afferūt vtilitatē. ẜm illd̓Prouer. xxvij. Unguēto ⁊ varijs odoribꝰ delectat̉ cor. etbonis amici ꝯſilijs aīa dulcorat̉. ſꝫ xp̄s maxime ē ſapiēs⁊ amicꝰ. ergo eius ꝯſilia maximā vtilitatē ꝯtinēt ⁊ cōuenientia ſunt. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ hec ē differētia inter cōſiliuꝫ ⁊p̄ceptum. ꝙ p̄ceptū importat neceſſitatē. cōſiliū autem īoptione ponit̉ eiꝰ cui dat̉. ⁊ ideo ꝯueniēter in lege noua q̄ē lex libertatis ſupra p̄cepta ſunt addita cōſilia. nō aūt inveteri lege que erat lex ſeruitutis. Oportet igit̉ ꝙ precepta nouē legis ītelligant̉ eſſe data de his q̄ ſunt neceſſariaad cōſequēdū finē eterne beatitudinis. in quē lex noua īmediate introducit. Cōſilia vero oportet eſſe de illis per q̄melius ⁊ expeditius pōt homo ꝯſequi finē p̄dictū. ē autēhomo cōſtitutꝰ īter res mūdi huiꝰ ſpūalia bona. in quibꝰ

eterna beatitudo cōſiſtit. ita ꝙ qͣꝫto plus inheret vni eoꝝtāto plus recedit ab altero. ⁊ ecōuerſo Qui ergo totaliterinheret rebus huiꝰ mūdi vt ī eis finē ꝯſtituat habēs easquaſi rōnes ⁊ regulas ſuoꝝ operū. totaliter excidit a ſpiritualibꝰ bonis. ⁊ ideo hmōi inordinatio tollit̉ ꝑ p̄cepta.ſꝫ ꝙ hō totaliter ea q̄ ſunt mundi abijciat nō ē neceſſariūad ꝑueniendū in finē p̄dictum. qꝛ pōt hō vtēs rebꝰ huiꝰmūdi dūmodo in eis finē nō conſtituat ad beatitudineꝫeternā ꝑue nire. ſed expeditius ꝑueniet totaliter bona huius mūdi abdicādo. ⁊ ideo de hoc dant̉ cōſilia euangelij.Bona aūt huius mūdi q̄ ꝑtinent ad vſum hūane vite intribꝰ cōſiſtunt. ſcꝫ in diuitijs exteriorū bonoꝝ. q̄ pertinentad cōcupiſcentia oculoꝝ. ⁊ in delitijs carnis q̄ ꝑtinent adꝯcupiſcentiā carnis. ⁊ in honoribus qͥ ꝑtinēt ad ſuꝑbiāvite. ſicut ptꝫ .j. Ioh. ij Hec autē tria totaliter derelinq̄reẜm ꝙ poſſibile ē ꝑtinet ad ꝯſilia euāgelica. In qͥbꝰ etiaꝫtribus fundat̉ oīs religio que ſtatū ꝑfectiōis ꝓfitet̉. namdiuitie abdicātur ꝑ pauꝑtatē. delitie carnis ꝑ ꝑpetuā caſtitatē. ſuꝑbia vite ꝑ obedientie ſeruitutē. Hec aūt ſimpliciter obſeruata ꝑtinēt ad cōſilia ſimpliciter ꝓpoſita. ſꝫobſeruatio vniuſcuiuſqꝫ eoꝝ in aliqͦ ſpeciali caſu pertinetad cōſiliū ẜm quid .ſ. in caſu illo puta cū hō dat aliquamelemoſynā pauperi qn̄ dare nō tenet̉. ꝯſiliū ſequit̉ qͣꝫtuꝫad factū illud. Sil̓iter etiā qn̄ aliquo tꝑe determinato adelectationibꝰ carnis abſtinet vt orationibꝰ vacet. cōſiliūſequit̉ ꝓ tꝑe illo. Sil̓iter etiā qn̄ aliquis nō ſequit̉ voluntatē ſuā in aliquo facto qḋ licite poſſet facere. cōſilium ſequit̉ in illo caſu. puta ſi bn̄faciat inimicis ſuis qn̄ non tenet̉. vel ſi offenſam remittat cuius iuſte poſſet exigere vindictam. ⁊ ſic etiam oīa cōſilia ꝑticularia ad illa tria generalia ⁊ ꝑfecta reducūt̉. ¶ Ad. j. ergo dd̓m ꝙ p̄dicta conſilia qͣꝫtum eſt de ſe ſunt oībus expedientia. ſed ex indiſpoſitione aliquoꝝ ꝯtingit ꝙ alicui expedientia nō ſunt. quiaeoꝝ affectus ad hoc non īclinat̉. ⁊ ideo dominus conſiliaeu angelica ꝓponēs ſemper facit mentionem de idoneitate hominum ad obſeruātiam cōſiliorum. dans enim cōſilium ꝑpetue pauꝑtatis. Mat. xix. p̄mittit. Si vis perfectus eē. ⁊ poſtea ſubdit. vade ⁊ vende omnia que habesSimiliter dans cōſilium perpetue caſtitatis cum dixit.Sūt eunuchi qui caſtrauerunt ſeip̄os ꝓpter regnum celoꝝ. ſtatim ſubdit. qui pōt caꝑe capiat. Et ſil̓iter Apl̓s. jͣ.ad Coꝝ. vij. p̄miſſo cōſilio virginitatis dicit. Porro hocad vtilitatē veſtrā dico nō vt laqueū vobis inijtiā ¶ Adij. dd̓m ꝙ meliora bona ꝑticulariter in ſingulis ſunt indeterminata. ſꝫ illa q̄ ſunt ſimpliciter ⁊ abſolute meliora bona ī vniuerſali ſunt determīata. ad q̄ etiā oīa ꝑticularia reducunt̉. vt dictū ē. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ etiā ꝯſiliū obediētiedn̄s intelligitur dediſſe in hoc ꝙ dixit Et ſequat̉ me. quēſequimur nō ſolū imitādo oꝑa. ſꝫ etiā obediēdo mandatis ip̄ius. ẜm illud Ioh. x. Oues mee vocē meā audiūt ⁊ſequūtur me. ¶ Ad iiij. dd̓m ꝙ ea que de vera dilectioneinimicorum ⁊ ſimilibus dominꝰ dicit Matth. v. ⁊ Luc̄.vj. ſi referantur ad p̄parationem animi ſunt de neceſſitate ſalutis. vt ſcꝫ homo ſit paratus bene facere inimicis. ⁊alia huiuſmodi facere cum neceſſitas hoc requirat. ⁊ ideointer p̄cepta ponuntur. ſed vt aliquis inimicis hoc exhibeat ꝓmpte in actu vbi ſpecialis neceſſitas nō occurrit ꝑtinet ad conſilia particularia. vt dictum eſt. Illa aūt queponunt̉ Oat. x. ⁊ Luc̄. ix. ⁊. x. fuerūt q̄dā p̄cepta diſcipline ꝓ tꝑe illo. vel ꝯceſſiones q̄dā. vt ſupra dictū ē. et ideonon inducunt̉ tanqͣꝫ cōſilia. ¶ Queſtio CIXi