Druckschrift 
2,1 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioCVIII

homo non ageret ẜm eſt ip̄e. ſed ẜm aliquā corruptionem ſibi ſuꝑuenienteꝫ. Quia igitur gratia ſpūſſancti eſtſicut interior habitus nobis infuſus inclinans nos ad recte operandū facit nos libere oꝑari ea que ꝯueniūt gratie vitare ea que gr̄e repugnant. Sic igitur lex noua dicit̉lex libertatis dupliciter. Uno modo qꝛ non artat nos adfacienda vel vitanda aliqua nili que de ſe ſunt vel neceſſaria vel repugnantia ſaluti. que cadūt ſub p̄cepto vel ꝓhibitione legis. Secūdo qꝛ hmōi p̄cepta vel ꝓhibitiōes facit nos libere implere inqͣꝫtum ex interiori inſtinctu gratie ea impleuimus. ꝓpter hec duo lex noua dicit̉ lex ꝑfecte libertatis Iacobi primo. Ad. iij. dd̓m lex nouaꝓhibendo animū ab inordinatis motibus oportet etiaꝫ cohibeat manū ab inordinatis actibus. qui ſunt effectꝰinterioꝝ motuū.Ad ſe cūdū ſic proceditur.Uidetur lex noua inſufficiēter exteriores actus ordinauerit. Ad legem enī nouaꝫ p̄cipue ꝑtinere videtur fides dilectionem operās. ẜm illud ad Gal̓. v. in chriſto Ieſu neqꝫ circūciſio aliquid valet neqꝫ p̄putium. ſed fidesque dilectionem oꝑatur. ſed lex noua explicauit q̄dacredendaque erant in veteri lege explicita. ſicut fidetrinitatis. ergo etiam debuit ſuꝑaddere aliqua exterioraopera moralia que non erant in veteri lege determinata.Pre. in veteri lege non ſolum ſunt inſtituta ſacramenta ſed etiam aliqua ſacra. vt ſupra dictum ē. ſed in noualege ſi ſint inſtituta aliqua ſacramenta. nulla tn̄ ſacra īſtituta a deo videntur. puta que ꝑtinent vel ad ſanctificationem alicuius tēpli vel vaſoꝝ. vel etiam ad aliquam folēnitatem celebrandā. ergo lex noua inſufficienter exteriora oꝑa ordinauit. Pre. in veteri lege ſicut erāt q̄daꝫobſeruantie ꝑtinētes ad dei miniſtros. ita etiam erāt quedam obſernantie ꝑtinentes ad populum. vt ſupra dictuꝫeſt cum de cerimonialibꝰ veteris legis ageretur. ſed in noua lege vident̉ alique obſeruantie eſſe date miniſtris deivt patet Mat. x. Nolite poſſidere aurum neqꝫ argētumneqꝫ pecunias in zonis veſtris. cetera ibi ſequūtur. dicūtur Luc. ix.. x. ergo etiā debuerūt alique obſeruātie inſtitui in noua lege ad populum fidelem ꝑtinentes. Pre. ī veteri lege p̄ter moralia cerimonialia fueruntq̄dā iudicialia p̄cepta. ſꝫ ī lege noua tradunt̉ aliqͣ iudicialia p̄cepta. ergo lex noua inſufficiēter exteriora oꝑaordinauit Sꝫ ꝯtra eſt dn̄s dicit Mat. vij. Oīs quiaudit verba mea hec facit ea. aſſimilabit̉ viro ſapiētiedificauit domū ſuā ſupra petram. ſed ſapiens edificatornihil omittit eoꝝ ſunt neceſſaria ad edificiū. ergo in verbis xp̄i ſufficiēter ſunt oīa poſita ꝑtinent ad ſalutē humanam Rn̄. dd̓m ſicut dictum ē. lex noua ī exterioribꝰ illa ſolū p̄ciꝑe debuit vel ꝓhibere que ī gr̄aꝫ ītroducimur. vel ꝑuinēt ad rectū gr̄e vſum ex neceſſitate.qꝛ gratiā ex nobis ꝯſequi non poſſumꝰ ſed xp̄m ſolum.ideo ſacramēta que gratiā ꝯſequimur ipſe dn̄s inſtitui ſeip̄m .ſ. baptiſmū euchariſtiā. ordinē miniſtroꝝ nouelegis inſtituēdo apl̓os. lxxij. diſcipulos. penitentiaꝫ. matrimoniū indiuiſibile. ꝯfirmationē etiam ꝓmiſitſpūſſancti miſſionē. Ex eius etiā inſtitutiōe apl̓i legūturoleo infirmos vngendo ſanaſſe. vt habet̉ Mat. vj. ſūtnoue legis ſacramenta. Rectus aūt gr̄e vſus ē oꝑa charitatis. quidē ẜm ſunt de neceſſitate virtutis ꝑtinētad p̄cepta moralia. que etiā in veteri lege tradebātur. vn̄qͣꝫtum ad hoc lex noua ſuꝑ veterē addere debuit circa

exteriora agenda. Determinatio aūt p̄dictorū operum īordine ad cultū dei ꝑtinet ad p̄cepta cerimonialia legis. īordine vero ad ꝓximū ad iudicialia. vt ſupra dictū eſt. exideo qꝛ iſte determinationes ſunt ẜm ſe de neceſſitate īterioris gratie in qua lex ꝯſiſtit. idcirco non cadūt ſub p̄cepto noue legis. ſed relinquūtur hūano arbitrio. quedaꝫquidem qͣꝫtum ad ſubditos. que ſcꝫ ꝑtinent ſigillatim advnūquēqꝫ. quedā vero ad p̄latos tēporales vel ſpūales.que .ſ. ꝑtinēt ad vtilitatē cōmunē. Sic igit̉ lex noua nll̓aalia exteriora oꝑa determinare debuit p̄cipiendo vel ꝓhibendo niſi ſacramenta moralia p̄cepta que ſe ꝑtinētad rōnem virtutis. puta eſſe occidendū. eſſe furan alia hmōi. Ad. j. ergo dd̓m ea ſunt fidei ſuntſupra rōneꝫ humanā. vn̄ in ea poſſumꝰ ꝑuenire niſigratiā. ideo abūdantiori gr̄a ſuꝑueniēte oportuit pluracredēda explicari. ſed ad oꝑa virtutū dirigimur rōnemnaturalē eſt regula quedā oꝑationis humane. vt ſupradictū ē. ideo in his non oportuit aliqua p̄cepta daxi vltra moralia legis ſunt de dictamine rationis. Ad. ij.dd̓m in ſacramētis noue legis datur gratia ē niſia xp̄o. ideo oportuit ab ip̄o inſtitutionē habere. ſꝫ in ſacramētis datur aliqͣ gr̄a. puta in cōſecratione tēpli velaltaris vel alioꝝ hmōi. aut etiā in ip̄a celebritate ſolēnita. ideo qꝛ talia ẜm ſeip̄a ꝑtinēt ad neceſſitatē interioris gr̄e. dn̄s fidelibꝰ inſtituenda reliquit ſuo arbitrio.¶Ad. iij. dd̓m illa p̄cepta dn̄s dedit apl̓is tāqͣꝫ cerimoniales obſeruātias. ſꝫ tanqͣꝫ moralia inſtituta. poſſū:ītelligi dupliciter. Uno ẜm Auguſ. ī li. de ꝯſenſu euāgeliſtaꝝ vt ſint p̄cepta. ſꝫ cōceſſiōes. ꝯceſſit enī eis vtpoſſent ꝑgere ad p̄dicatiōis officium ſine pera baculoalijs hmōi tanqͣꝫ habētes ptāteꝫ neceſſaria vite accipiēdiab illis quibꝰ p̄dicabāt. vn̄ ſubdit. Dignus ē enī oꝑariꝰcibo ſuo. aūt peccat. ſꝫ ſuꝑerogat qui ſua portat ex quibus viuat in p̄dicationis officio. accipiēs ſumptū abhis quibus euāgeliū p̄dicat ſicut Paulus fecit. Aliopoſſunt ītelligi ẜm alioꝝ ſanctoꝝ expoſitionē. vt ſint q̄dāſtatuta tꝑalia apl̓is data illo tꝑe mittebāt̉ ad p̄dican in iudeam ante xp̄i paſſionē. Indigebāt enī diſcipuliqͣſi adhuc ꝑuuli ſub xp̄i cura exiſtentes acciꝑe aliqua ſpecialia inſtituta a xp̄o ſicut quilibet ſubditi a ſuis p̄latis.p̄cipue qꝛ erant paulatim exercitandi vt tꝑalium follicitudinē abdicarent. qd̓ reddebātur idonei ad hoc euāgeliū vniuerſum orbē p̄dicarēt. Nec eſt mirū ſi adhucdurāte ſtatu veteris legis nōdū ꝑfectā liberatē ſpiritusconſecut is. quoſdam determinatos modos viuendi inſtituit. que quidam ſtatuta īminente paſſione remouitqͣꝫ diſcipulis iam per ea ſufficiēter exercitatis. vnde Luc̄.xxij dixit. Quando miſi vos ſine ſacculo pera calciamentis. nunquid defuit aliquid vobis at illi dixetunt̉.nihil. dixit ergo eis. ſed nunc qui habet ſacculum tollat ſimiliter peraꝫ. iam enim īminebat tempus perfecte libertatis vt totaliter ſuo dimitterētur arbitrio ī his que ẜmſe non ꝑtinent ad neceſſitateꝫ veritatis. Ad. iiij. dd̓m iudicialia etiam ẜm ſe conſiderata non ſunt de neceſſite virtutis qͣꝫtum ad talem determinationem. ſed ſolumqͣꝫtum ad cōmunem rationem iuſticie. et ideo iudicialiaprecepta reliquit dominus diſponenda his qui curā aliorum erant habituri vel ſpiritualem vel temporalem. ſedcirca iudicialia p̄cepta veteris legis quedam explanauitꝓpter malū intellectum phariſeoꝝ. vt infra dicetur.Adtertium ſic procedit̉