Druckschrift 
2,1 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioLXXXV

ſpeciē ordinē. huius priuatio ē eſſentialiter ip̄m peccatū. Et ſic ptꝫ qualiter peccatū ē priuatio modi ſpeciei ordinis. pͥuat vel diminuit modū ſpeciē ordinēUn̄ ptꝫ rn̄ſio ad duo prima. Ad. iij. dd̓m modꝰ ſpecies ordo ſe cōſequūtur. ſicut ex dictis patet. vnde ſimulpriuantur diminuūtur.Ad quintuꝫ ſic procedit̉.Uidetur mors alij corporales defectus ſint effectus peccati. ſi enī cauſa fuerit equalis effectus erit eqͣlis. ſed hmōi defectꝰ ſunt e qͣles in oībus. ſꝫ ī qͥbuſdaꝫhmōi defectus magis abundant. cum tn̄ peccatū originale ſit in oībꝰ equale ſicut dictū ē. cuiꝰ vident̉ hmōi defectus maxime eſſe effectus. ergo mors hmōi defectꝰ nonſunt effectus peccati. Pre. Remota cauſa remouēt̉ effectus. ſed remota omni peccato baptiſmū vel penitentiā remouētur hmōi defectus ergo ſunt effectꝰ percati. Pre. peccatū actuale habet plus de rōne culpe qͣꝫoriginale. ſꝫ peccatū actuale trāſmutat naturā corꝑisad aliquē defectū. ergo multo minꝰ peccatū originale.ergo mors alij defectus corꝑales ſunt effectus peccati. Sed ꝯtra ē qḋ apl̓s dicit Roma. v. Per vnū hoīempeccatū ī hūc mūdū intrauit. et peccatū mors. Rn̄.Dicendū aliquid ē cauſa alterius dupliciter. vno modo quidē ſe. alio modo accidens. per ſe quidē eſt cauſa alterius .ſ. qd̓ ẜm virtutē ſue nature vel forme ꝓduciteffectuꝫ. vn̄ ſequitur effectus ſit ſe intentus a cauſa.vn̄ cum mors hmōi defectus ſint p̄ter intentionē peccātis manifeſtū eſt peccatū non eſt ſe cauſa iſtoꝝ defectuū. Per accidēs aūt aliquid eſt cauſa alteriꝰ ſi ſit cauſaremouens ꝓhibēs. ſicut d̓r in. viij. philicoꝝ. diuellenscolūnam accidens mouet lapidem colūne ſuꝑpoſituꝫ. hoc modo peccatū primi parētis ē cauſa mortis oīuꝫhmōi defectuū ī natura hūana. inqͣꝫtum peccatū primiparētis ſublata ē originalis iuſticia. quā ſolū inferiores aīe vires ꝯtinebātur ſub rōne abſqꝫ omni deordinatione. ſꝫ totū corpus ꝯtinebat̉ ſub aīa abſqꝫ omni de fectu. vt in primo habitū eſt. ideo ſubtracta hac originaliiuſticia peccatū primi parētis. ſicut vulnerata ē hūananatura qͣꝫtū ad aīam deordinationē potētiaꝝ vt ſupradictū eſt. ita etiā eſt corruptibilis effecta deordinatiōeꝫipſius corꝑis. ſubtractio aūt originalis iuſticie hꝫ rōnempene ſicut etiā ſubtractio gr̄e. vn̄ etiā mors et oēs defectꝰcorꝑales ꝯſequentes ſunt q̄dam peneoriginalis peccati qͣꝫuis hmōi defectꝰ non ſint intēti a peccāte. ſunt tn̄ ordinati ẜm iuſticiā dei punientis. Ad. j. ergo dd̓m elitas cauſe ſe cauſat equalē effectū. augmētata enim veldiminuta cauſa ſe augetur vel diminuit̉ effectus. ſꝫ elitas cauſe remouentis ꝓhibens non oſtendit equalitatēeffectuū. ſi quis enī equali impulſu diuellat duas colūnas. ſequit̉ lapides ſuꝑpoſiti eqͣliter moueātur. ſꝫ ille velocius mouebit̉ qui grauior erit ẜm ꝓprietatē ſue nature cui relinquitur remoto ꝓhibente. ſic igit̉ remota originali iuſticia natura corꝑis hūani relicta ē ſibi. ẜm hocẜm diuerſitatē naturalis cōplexiōis quorūdā corꝑa pluribus defectibus ſubiacent. quorūdā vero paucioribusqͣꝫuis exiſtēte originali peccato equali. Ad. ij. dd̓mculpa originalis actualis remouet̉ ab eodeꝫ a quo etiāremouētur et hmōi defectus. ẜm illud apl̓i Roma. viij.viuificabit mortalia corꝑa vta inhabitātē ſpiritū eiusin vobis. ſꝫ vtrūqꝫ fit ẜm ordine diuine ſapiētie cōgruotꝑe. oportet enī ad īmortalitatē impaſſibilitateꝫ gl̓ie

que in xp̄o inchoata ē. xp̄m nobis acquiſita ꝑueniamus ꝯformati prius paſſionibus eiꝰ. vn̄ oportet adpus eius paſſibilitas in nr̄is corꝑibus remaneat ad impaſſibilitatem gl̓ie ꝓmerendā conformiter xp̄o Ad. iij.dd̓m in peccato actuali duo poſſumus cōſiderare .ſ. ipſam ſubſtantiā actus. rōnem culpe. ex ꝑte quidē ſubſtātie actus pōt peccatū actuale aliquē defectū corꝑaleꝫ cauſare. ſicut ex ſuꝑfluo cibo aliqui infirmātur et moriūtur.ſed ex ꝑte culpe priuat gr̄am que dat̉ homini ad rectificā anime actus. non aūt ad cohibendū defectus corꝑalesſicut originalis iuſticia cohibebat. ideo peccatū actualenon cauſat hmōi defectus ſicut originale.Ad ſextum ſic procediturUidetur mors hmōi defectꝰ ſint homini naturales.corruptibile enī et īcorruptibile differūt genere ī vt d̓r inx. metaphiſice. ſꝫ homo ē eiuſdē generis alijs animalibus que ſunt naturaliter corruptibilia. ergo eſt naturaliter corruptibilis. Pre. Omne qd̓ eſt cōpoſituꝫ exꝯtrarijs ē naturaliter corruptibile. qͣſi habens in ſe cauſam corruptionis ſue. ſed corpus humanū eſt hmōi. ergoē naturaliter corruptibile. Pre. Calidū naturaliterſumit humidum. vita aūt hoīs cōſeruatur calidū humidū. cum igitur oꝑationes vite expleātur actum caloris naturalis. vt d̓r in. ij. de anima. videt̉ mors hmōidefectus ſint homini naturales Sed cōtra. quicquideſt homini naturale deus in hoīe fecit. ſed deus mortemnon fecit. vt d̓r Sap̄. j. ergo mors non ē homini naturalis. Pre. Id qd̓ eſt ẜm naturam pōt dici pena necmalū. qꝛ vnicuiqꝫ rei ē cōueniens id qd̓ ē ei naturale. ſedmors hmōi defectus ſunt pena peccati originalis. vt ſupra dictum ē. ergo non ſunt hoī naturales. Pre. Oateria ꝓportionat̉ forme quelibet res ſuo fini. finis aūthoīs ē beatitudo ꝑpetua. vt ſupra dictum ē. forma etiaꝫhumani corꝑis ē aīa rationalis que ē incorruptibilis. vtin primo habitū ē. ergo corpus humanū ē naturaliter incorruptibile. Rn̄. Dicenduꝫ de vnaquaqꝫ re corruꝑtibili dupliciter loqui poſſumꝰ. vno modo ẜm naturaꝫvniuerſalē. alio modo ẜm naturā ꝑticularē. Natura quidem ꝑticularis ē ꝓpria virtus actiua conſeruatiua vniuſcuiuſqꝫ rei. ẜm hanc oīs corruptio defectus ē cōtranaturā. vt d̓r in. ij. de celo. qꝛ hmōi virtus intendit eſſe etcōſeruationeꝫ eius cuius ē. Natura vero vniuerſalis eſtvirtus actiua ī aliquo vniuerſali principio nature. puta īaliquo celeſtiū corpoꝝ vel alicuiꝰ ſuꝑioris ſubſtantie. ẜmqd̓ etiā deus a quibuſdā d̓r natura naturans. quidē virtus intēdit bonū ꝯſeruationē vniuerſi ad qd̓ exigitur alternatio generationis corruptionis ī rebus. et ẜm hoccorruptiones defectꝰ reꝝ ſūt naturales. qͥdē ẜm īclinationē forme eſt principiū eſſendi ꝑfectiōis. ſed ẜminclinationē materie ꝓportionabiliter attribuit̉ tali forme ẜm diſtributionem vniuerſalis agētis. Et qͣꝫuis oīsforma intēdat ꝑpetuū eſſe qͣꝫtum pōt. nulla tn̄ forma reicorruptibilis pōt aſſequi ꝑpetuitatē ſui p̄ter animā rationaſe. eo ip̄a eſt ſubiecta oīno materie corꝑali. ſicutalie forme. quinimo habet ꝓpriaꝫ oꝑationē īmaterialē. vtin primo habitū ē. vn̄ ex ꝑte ſue forme naturalior ē hoīincorruptio qͣꝫ alijs rebꝰ corruptibilibꝰ. ſꝫ qꝛ ip̄a hꝫ materiā ex ꝯtrarijs cōpoſitaꝫ ex inclinatione materie ſequit̉corruptibilitas ī toto. ẜm hoc homo ē naturaliter corruptibilis ẜm naturā materie ſibi relicte. ſꝫ ẜm naturamforme. Tres aūt prime rōnes ꝓcedūt ex ꝑte materie. alie