LXXXIIIQueſtio
virtute nō efficit animam rōnalem. ſed ad eam diſponit¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙ infectio originalis peccati nll̓o modocauſat̉ a deo. ſꝫ ex ſolo peccato primi parētis ꝑ carnalē generationē. ⁊ ideo cū creatio importet reſpectū aīe ad ſolūdeū. nō p̄t dici ꝙ aīa ex ſua creatiōe inquint̉. ſed infuſioīportat reſpectu ⁊ ad deū infūdētē ⁊ ad carnē cui infūdit̉aīa. ⁊ ideo habito reſpectu ad deū infundētē nō p̄t dici ꝙaīa ꝑ infuſionē maculet̉. ſꝫ ſolū habito reſpectu ad corpꝰcui infundit̉. Ad. v. dd̓m ꝙ bonū cōe p̄fert̉ bono ſingulari. vn̄ deus ẜm ſuam ſapiētiam nō p̄termittit vniuerſalem ordinē rerū. qui ē vt tali corꝑi. talis aīa infundat̉ vtvitet̉ ſingularis infectio huiꝰ aīe. p̄ſertim cū nat̉a aīe hochabeat vt eē nō incipiat niſi ī corꝑe. vt ī primo habitū ē.meliꝰ ē aūt ei ſic eē ẜm naturā qͣꝫ nullo mō eſſe p̄ſertimcū poſſit ꝑ gratiā dānationē euadere.Ad ſecunduꝫ ſic procedit̉Uidetur ꝙ pctm̄ originale nō ſit ꝑ priꝰ ī eſſentia aīe qͣꝫ īpotentijs aīa enī nata ē eſſe ſubi ectu peccati qͣꝫtum ad idꝙ p̄t a volūtate moueri. ſed aīa nō mouet̉ a volūtate ẜmſuā eſſentiā. ſꝫ ſolū ẜm potētias. ergo pctm̄ originale nō ēin aīa ẜm ſuā eſſentiā. ſi ſolū ẜm potentias. ¶ Pre. pctm̄originale opponit̉ originali iuſticie. ſed originalis iuſticiaerat ī aqua potētia aīe q̄ ē ſubiectū virtutis. ergo et pctm̄originale ē magis ī potētia aīe qͣꝫ ī eiꝰ eſſentia. ¶ Pre. ſicut a carne peccatū originale deriuat̉ ad aīam. ita ab eſſentia aīe deriuat̉ ad potētias. ſꝫ pctm̄ originale magꝭ ē ī aīaqͣꝫ ī carne. ergo etiā magis ē ī potētijs aīe qͣꝫ ī eiꝰ eſſentia¶ Pre. pctm̄ origina le d̓r eē ꝯcupiſcētia vt dictū ē. ſꝫ cōcupiſcētia ē ī potētijs aīe ergo et pctm̄ originale. ¶ Sedꝯtra ē ꝙ pctm̄ originale d̓r eſſe pctm̄ nat̉ale. vt ſupͣ dictūē. aīa aūt ē forma ⁊ nat̉a corꝑis ẜm eſſentiā ſuā. et nō ẜmpotētias. vt ī primo habitū ē. ergo aīa ē ſubiectū originalis peccati principaliter ẜm ſuā eſſentiaꝫ. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙillud aīe ē principaliter ſubiectū alicuiꝰ peccati ad qd̓ primo pertinet cauſa motiua illiꝰ peccati. ſicut ſi cauſa motiua ad peccādū ſit delectatio ſenſus q̄ ꝑtinet ad vim ꝯcupiſcibilē ſicut odiectū ꝓpriū eiꝰ. ſequit̉ ꝙ vis ꝯcupiſcibilis ſit ꝓpriū ſubiectū illiꝰ peccati. manifeſtū ē aūt ꝙ peccatū originale cauſat̉ ꝑ originē. vn̄ illud aīe qd̓ primo attingit̉ ab origine hoīs ē primū ſubiectū originalis peccati. attingit aūt origo aīaꝫ vt terminū generatiōis ẜm ꝙ ēforma corꝑis. qd̓ quidē ꝯuenit ei ẜm eſſentiā ꝓpriā. vt īprimo habitū ē. vn̄ aīa ẜm eſſentiā ē primū ſubiectū originalis peccati. ¶ Ad. j. ergo dd̓m ꝙ ſicut motio volūtatis alicuiꝰ ꝓprie ꝑuenit ad potētias aīe. nō aūt ad aīe eſſentiā. ita motio volūtatis primi generētis ꝑ viā generatiōisꝑuenit primo ad aīe eſſentiā vt dictū ē. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙetiā originalis iuſticia ꝑtinebat primordialit̓ ad eſſentiāaīe. erat enī donū diuinitꝰ datū hūane nat̉e quā ꝑpriꝰ reſpicit eſſentia aīe qͣꝫ potētie. potētie enī magis vidēt̉ ꝑtinere ad ꝑſonaꝫ inqͣꝫtū ſunt principia ꝑſonaliū actuū. vn̄ſunt ꝓpria ſubiecta pctōꝝ actualiū. q̄ ſunt pctā ꝑſonalia.¶ Ad iij. dd̓m ꝙ corpꝰ cōꝑat̉ ad aīaꝫ ſicut materia ad formā. q̄ ⁊ ſi ſit poſterior ordine generatiōis. ē tn̄ prior ordīeꝑfectiōis nat̉e. eſſentia aūt aīe cōꝑat̉ ad potētias ſic̄ ſubſtātia ad accidētia ꝓpria q̄ ſunt poſteriora ſubſtātia ⁊ ordine generatiōis ⁊ etiā ꝑfectiōis. vn̄ nō ē ſil̓is ratio. ¶ Adiiij. dd̓m ꝙ ꝯcupiſcētia ſe habet materialiter ⁊ ex ꝯſequēri in peccato originali. vt ſupra dictum eſt.Ad tertium ſic ꝓceditur.
Uidet̉ ꝙ pctm̄ originale nō ꝑ prius inficiat volūtatē qͣꝫalias potētias oē enī pctm̄ principaliter ꝑtinet ad potētiam per cuius actū cau atur. ſ peccatum originale cauſatur per actum generatiue potētie. ergo īter ceteras potētias aīa videt̉ magis ꝑtinere ad generatiuā potentiam.Pre. pctm̄ originale ꝑ ſemē carnale traducit̉. ſꝫ alie vires aīe ꝓpinquiores ſunt carni qͣꝫ voluntas. ſicut patꝫ deoībus ſenſitiuis q̄ vtūt̉ organo corꝑali. ergo ī eis magisē pctm̄ originale qͣꝫ ī volūtate. ¶ Pre. intellectus ē prior volūtate. nō enī ē volūtas niſi de bono ītellecto. ſi ergo pctm̄ originale inficit oēs potētias aīe. videt̉ ꝙ ꝑ priꝰīficiat ītellectū tāqͣꝫ priorē. ¶ Sꝫ ꝯtra ē ꝙ iuſticia originalis ꝑ prius reſpicit volūtatē. ē enī rectitudo volūtatisvt Anſhelmus dicit ī libro de ꝯceptū virginali. ergo ⁊ peccatū originale qd̓ ei opponit̉ ꝑ prius reſpicit volūtatem.¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ī infectiōe peccati originalis duo ē ꝯſiderare. primo quidē iuherētiam eius ad ſubiectū. ⁊ ẜm hocprimo reſpicit eſſentiā aīe. vt dictū eſt. deinde oportet ꝯſiderare īclinationē eius ad actū. ⁊ hoc mō reſpicit potentias aīe. oportet ergo ꝙ illā ꝑ prius reſpiciat q̄ primā īclinationē hꝫ ad peccādū. hec aūt ē volūtas vt ex ſupra dictisptꝰ. Un̄ pctm̄ originale ꝑ priꝰ reſpicit volūtatē Ad. jͣ gͦdd̓m ꝙ pctm̄ originale nō cauſat̉ ī hoīe ꝑ potētiā gn̓atiuāplis. ſꝫ ꝑ actū potētie generatiue parētis. vn̄ non oportetꝙ ſua potētia generatiua ſit primū ſubiectū origīalis peccati ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ pctm̄ originale hꝫ duplicē ꝓceſſumvnū quidē a carne ad aīaꝫ. aliā vero ab eſſentia aīe ad potētias. primꝰ qͥd ē ꝓceſſus ē ẜm ordinē generatiōis. ſcd̓saūt ẜm ordinē ꝑfectiōis. ⁊ ideo qͣꝫuis alie potētie .ſ. ſenſitiue ꝓpinquiores ſint carni. qꝛ tn̄ voluntas ē ꝓpinq̄or eſſentie aīe tāqͣꝫ ſuꝑior potētia. primo ꝑuenit ad ip̄aꝫ infectiooriginalis peccati ¶ Ad tertium dicendum ꝙ ītellectusquodā modo precedit voluntatem inqͣꝫtum ꝓponit ei ſuum obiectuꝫ. alio vero modo volūtas p̄cedit intellectumẜm ordinē motionis ad actū. q̄ qͥdē motio ꝑtinet ad pctm̄.Ad quartuꝫ ſic ꝓcediturUidet̉ ꝙ p̄dicte potentie nō ſint magis infecte qͣꝫ alie. infectio enī originalis peccati magis videt̉ ꝑtinere ad illāaīe ꝑtē q̄ prius pōt eſſe ſubiectu peccati. hec autē ē rationalis ꝑs ⁊ p̄cipue volūtas. ergo ip̄a ē magis infecta perpeccatū originale ¶ Pre. nulla vis aīe inficit̉ ꝑ culpamniſi inqͣꝫtū pōt obedire rōni. generatiua aūt non poteſtobedire. vt d̓r in primo ethicoꝝ. ergo generatiua non eſtmaxīe infecta ꝑ originale pctm̄. ¶ Pre. viſus īter aliosſenſus ē ſpūalior ⁊ ꝓpinquior rōni inqͣꝫtū plures differētias rerū oſtēdit vt d̓r in primo metaphiſice. ſed infectioculpe primo ē in rōne. ergo viſus magis ē infectꝰ qͣꝫ tactꝰ¶ Sed ꝯtra eſt qd̓ Augꝰ. dicit in. xiiij. de ciui. dei ꝙ infectio originalis culpe maxime apparet ī motu genitaliummēbroꝝ. qui rōni nō ſubdit̉. ſed illa mēbra deſeruiūt generatiue virtuti in cōmixtiōe ſexuum in qua eſt delectatio ẜm tactum que maxime cōcupiſcentiā mouet. ergo infectio originalis peccati maxime ꝑtinet ad iſta tria .ſ. potentiam generatiuam vim concupiſcibilem ⁊ ſenſum tactus. ¶ Rn̄. Dicendū ꝙ illa corruptio precipue infectionominari ſolet que nata eſt in aliud trāſferri vnde ⁊ morbi contagioſi. ſicut lepra et ſcabies ⁊ huiuſmodi infectiones dicuntur. Corruptio autem originalis peccati tradūcitur per actum generatiōis ſicut ſupra dictū eſt. vnde potentie que ad huiuſmodi actū cōcurrunt maxime dicuntur eſſe infecte. huiuſmodi aūt actus deſeruit generatiue