LXXXIIQueſtio
fuerit qͣſi ī naturā verſa. vt ptꝫ de egritudine ⁊ ſanitate. ⁊⁊ hoc mō pctm̄ originale ē habitus. ē enī q̄dā inordinatadiſpoſitio ꝓueniēs ex diſſolutiōe illius armonie. in qͣ ꝯſiſtebat rō originalis iuſticie. ſic̄ etiā egritudo corꝑalis eſtq̄dā inordinata diſpoſitio corꝑis. ẜm quā ſoluit̉ eqͣlitasī qͣ ꝯſiſtit rō ſanitatis. vn̄ peccatū originale languor nat̉ed̓r. ¶ Ad. j. ergo dd̓m ꝙ ſic̄ egritudo corꝑalis hꝫ aliquidde priuatiōe inqͣꝫtū tollit̉ e qͣlitas ſanitatis. ⁊ aliqͥd hꝫ poſitiue .ſ. ip̄os humores īordinate diſpoſitos. ita etiā peccatū originale hꝫ priuationē originalis iuſticie. ⁊ cū hoc inordinatā diſpoſitionē ꝑtium aīe. vn̄ nō ē priuatio pura.ſꝫ ē qͥdā habitꝰ corruptꝰ ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ actuale pctm̄ ēīordinatio q̄dā actꝰ. originale vero cū ſit pctm̄ nat̉e ē q̄dā īordinata diſpoſitio ip̄ius nat̉e. q̄ hꝫ rōneꝫ culpe inqͣꝫtū deriuat̉ ex primo parēte. vt dictū ē. hmōi aūt diſpoſitionat̉e īordinata hꝫ rōneꝫ habitus. ſꝫ īordinata diſpoſitioactꝰ nō hꝫ rōneꝫ habitª ⁊ ꝓpt̓ hoc peccatū originale p̄t eēhabitꝰ. nō aūt peccatū actuale ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ obiectioilla ꝓcedit de habitu qͦ potētia īclinat̉ ī actū. tl̓is aūt habitus nō ē peccatū originale. qͣꝫuis etiā ex pctō originali ſequat̉ aliqͣ īclinatio ī actū īordinatū nō directe ſꝫ īdirecte.ſcꝫ ꝑ remotionē ꝓhibētis .i. originalis iuſticie. q̄ ꝓhibebat lordinatos motꝰ. ſic̄ etiā ex egritudīe corꝑali īdirecteſeqͥt̉ īclinatio ad motꝰ corꝑalis inordinatos. nec dꝫ diciꝙ peccatū originale ſit habitꝰ ī fuſus aut acqͥſitꝰ ac ꝑactūniſi p̄mi parētis. non autem huius ꝑſone ſꝫ ꝑ vitiatā originem innatus.Ad ſecunduꝫ ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ ī vno hoīe lint multa originalia pctā. d̓r enī inpͣs. Ecce enī ī iniqͥtatibꝰ ꝯceptª ſū. ⁊ ī peccatis ꝯcepit memater mea. ſꝫ pctm̄ in qͦ hō ꝯcipit̉ ē originale. ergo plurapctā originalia ſūt ī vno hoīe ¶ Pre. vnꝰ ⁊ idē habitꝰ nōīclinat ad ꝯtraria. habitꝰ enī īclinat ꝑ modū nat̉e q̄ tēditī vnū. ſꝫ pctm̄ originale etiā ī vno hoīe īclinat ad diuerſapctā ⁊ ꝯtraria. ergo pctm̄ originale nō ē vnꝰ habitus ſedplures ¶ Pre peccatū originale inficit oēs aīe ꝑtes. ſeddiuerſe ꝑtes aīe ſunt diuerſa ſubiecta peccati. vt ex p̄miſſis ptꝫ. cū igit̉ vnū peccatū nō poſſit eſſe ī diuerſis ſubiectis. videt̉ ꝙ peccatū originale nō ſit vnū ſꝫ ml̓ta ¶ Sꝯtra ē qḋ d̓r Ioh. jͣ. Ecce agnꝰ dei ecce qͥ tollit peccatū mūdi. qd̓ ſinguſarit̓ d̓r. qꝛ peccatū mūdi qd̓ ē peccatū originale ē vnū. vt gloſa ibidē exponit. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ī vnohoīe eſt vnū peccatū originale. cuius rō dupliciter accipip̄t. Uno mō ex ꝑte cauſe peccati originalis. dictū ē enī ſupra ꝙ ſolū primū peccatū primi parētis ī poſteros traducitur. vn̄ peccatū originale ī vno hoīe ē vnū numero ⁊ inoībꝰ hoībꝰ ē vnū ꝓportione ī reſpectu .ſ. ad primū principium. Alio mō p̄t accipi rō eius ex ip̄a eſſentia originalispeccati. ī oī enī inordinata diſpoſitiōe vnita ſpēi ꝯſiderat̉ex ꝑte cauſe. vnitas aūt ẜm numeꝝ ex ꝑte ſubiectil. ſicutptꝫ ī egritudine corꝑali. ſunt enī diuerſe egritudines ſpecie q̄ ex diuerſis cauſis ꝓcedūt puta ex ſuꝑabūdātia calidivel frigidi. vel ex leſiōe pulmonis vel epatis. vna aūt egritudo ẜm ſpeciē ī vno hoīe nō ē niſi vna numero. Cauſaaūt huiꝰ corrupte diſpoſitiōis q̄ d̓r originale peccatum eſtvna tm̄ .ſ. priuatio originalis iuſticie ꝑ quā ſublata ē ſubiectio hūane mentis ad deū. ⁊ ideo peccatū originale eſtvnū ſpecie. ⁊ ī vno hoīe nō pōt eſſe niſi vnū numero. ī diuerſis aūt hoībus ē vnū ſpecie ⁊ ꝓportiōe diuerſum numero. ¶ Ad. j. ergo dd̓m ꝙ pluraliter d̓r ī peccatis ẜm illum morē diuine ſcripture qͦ frequenter ponit̉ pluralis
numerus ꝓͣ ſingulari. ſic̄ Mat. ij. Defūcti ſunt qͥ q̄rebātaīaꝫ pueri. vel qꝛ ī pctō originali virtualiter p̄exiſtūt oīapctā actualia ſic̄ in qͦdā principio. vn̄ ē multiplex virtute.vel qꝛ ī pctō primi parētis qd̓ ꝑ originē traducit̉ fueruntplures deformitates .ſ. ſuperbie. inobedientie. gule ⁊ aliahmōi. vel qꝛ multe ꝑtes aīe inficiūt̉ ꝑ peccatū originale.Ad. ij. dd̓m ꝙ vnus habitus nō p̄t īclinare ꝑ ſe ⁊ directe .i. ꝑ ꝓpriā formā ad ꝯtraria. ſꝫ indirecte et ꝑ accidensſcꝫ ꝑ remotionē ꝓhibetis. ſicut ſoluta armonia corporismixti. elemēta tēdunt ī loca ꝯtraria. ⁊ ſil̓iter ſoluta armonia originalis iuſticie diuerſe aīe potētie in diuerſa ferūt̉¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ peccatū originale inficit diuerſas ꝑtesaīe ẜm ꝙ ſunt ꝑtes vnius totius. ſicut ⁊ iuſticia originalis ꝯtinebat oēs aīe ꝑtes ī vnū. ⁊ ideo eſt vnū tm̄ peccatūoriginale. ſicut etiam ē vna febris in vno hoīe. qͣꝫuis diuerſe ꝑtes corꝑis grauenturxxiQAd tertium ſic ꝓceditur.Uidetur ꝙ peccatū originale nō ſit cōcupiſcentia. omneenī peccatū eſt cōtra naturā. vt dicit Damaſcenus ī. ij. libro. ſꝫ cōcupiſcētia ē ẜm nat̉aꝫ. ē enī ꝓpriꝰ actus virtutisꝯcupiſcibilis q̄ ē potētia nat̉alis. gͦ ꝯcupīa nō ē peccatumoriginale ¶ Pre. ꝑ peccatū originale ſūt ī nobis paſſiōespctōꝝ. vt ptꝫ ꝑ apl̓m Roma. vij. ſꝫ multe alie ſunt paſſiones p̄ter cōcupiſcētiā. vt ſupra habitū ē. ergo peccatumoriginale nō magis ē ꝯcupiſcentia qͣꝫ aliqua alia paſſio.Pre. ꝑ pctm̄ originale deordinant̉ oēs aīe ꝑtes vt dictū ē. ſꝫ ītellectus ē ſupremꝰ īter aīe ꝑtes. vt ptꝫ ꝑ philoſophū ī. x. ethi. ergo peccatū originale magis ē ignorantiaqͣꝫ cōcupiſcētia. ¶ Sꝫ ꝯtra ē qḋ Augꝰ dicit ī libro retractationū. cōcupiſcētia ē reatus originalis peccati ¶ Rn̄.dd̓m ꝙ vnūqd̓qꝫ hꝫ ſpeciē a ſua forma. dictū ē aūt ſupraꝙ ſpeciēs peccati originalis ſumit̉ ex ſua cauſa. vn̄ oꝑtetꝙ id qd̓ ē formale in originali peccato accipiatur ex partecauſe peccati originalis. oppoſitorum autē oppoſite ſuntcauſe. eſt igit̉ attendēda cauſa originalis peccati ex cauſaoriginalis iuſticie q̄ ei opponit̉. tota autē ordinatio originalis iuſticie ex hoc ē ꝙ volūtas hoīs erat deo ſubiecta. q̄qͥd ē ſubiectio primo ⁊ principaliter erat ꝑ volūtateꝫ. cuiꝰē mouere oēs alias ꝑtes ī fine. vt ſupͣ dictū ē. vn̄ ex auerſion volūtatis a deo ꝯſecuta ē inordinatio in oībꝰ alijs aīeviribꝰ. Sic ergo priuatio originalis iuſticie ꝑ quā volūtas ſubdebat̉ deo ē formale in pctō originali. oīs aūt aliainordinatio viriū aīe ſe hꝫ ī peccato originali ſicut quiddam materiale. inordinatio aūt aliarum viriū aīe p̄cipuein hoc attēditur ꝙ inordinate cōuertuntur ad bonū cōmutabile. qͥ quid ē inordinatio cōmuni nomine pōt dicicōcupiſcētia. ⁊ ita peccatum originale materialiter q̄demē cōcupiſcētia. formaliter vero ē defectus originalis iuſticie. ¶ Ad. j. ergo. dd̓m. ꝙ qꝛ in hoīe cōcupiſcibilis naturaliter regit̉ rōne. in tātū ꝯcupiſcere ē hoī nat̉ale inqͣꝫtūē ẜm rōnis ordinē. ꝯcupiſcētia aūt q̄ trāſcēdit limites rationis ineſt hoī ꝯtra nat̉aꝫ. ⁊ tl̓is ē ꝯcupīa originalis peccati. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ ſic ut ſupra dictū eſt paſſiōes iraſcibilis ad paſſiones cōcupiſcibilis reducūt̉ ſicut ad principaliores. īter qͣs cōcupiſcētia vehementius mouet ⁊ magisſentit̉. vt ſupra habitū ē. ⁊ ideo cōcupiſcentie attribuiturtanqͣꝫ principaliori et in qua quodāmodo oēs alie paſſiones īcludūt̉. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ ſicut ī bonis intellectus⁊ ratio principalitatem habēt. ita ecōuerſo in malis inferior pars anime principalior inuenitur. que obnubilat ettrahit rōnem. vt ſupra dictū ē. ⁊ ꝓpter hoc pctm̄ originale