QueſtioCXXV

ſus in delectatiōem q̄ ꝓcedit ex cōplacentia actus homicidij cogitati eſt pctm̄ mortale. nō aūt conſenſus in delectationem q̄ ꝓcedit ex cōplacentia cogitationis de homicidio. ¶ Ad. vi. dd̓ꝫ ꝙ oratio dominica nō ſolū cōtra peccata venialia dicēda ē. ſed etiā contra mortalia.D nonum ſic proceditur. Uidetur ꝙ in ſuperiori ratione nō poſſit eſſe peccatum veniale ẜm ꝙ eſt directiua inferiorum virium. i. ẜm ꝙ conſentit in actum peccati. Dicit enim Augꝰin. xij. de tri. ꝙ ratio ſuperior iuheret rationibus eternisſed peccare mortaliter eſt per auerſionem a rationibuseternis. gͦ videtur ꝙ in ſuꝑiori ratione non poſſit eſſe peccatum niſi peccatum mortale. ¶ Pre. rō ſuꝑior ſe hꝫ invitā ſpirituali tanqͣꝫ principium. ſicut ⁊ cor in vita corꝑali. ſed infirmitates cordis ſunt mortales. ergo peccata ſuꝑioris rationis ſunt mortalia. ¶ Pre. peccatum veniale fit mortale ſi fiat ex cōtēptu. ſed hoc non videtur eſſe ſine contemptu ꝙ aliquis ex deliberatione peccet etiam venialiter. cum ergo conſenſus rationis ſuꝑioris ſemper ſitcum deliberatione legis diuine. videt̉ ꝙ non poſſit eſſe ſine peccato mortali ꝓpter contēptū diuine legis. ¶ Sedcontra cōſenſus in actum peccati pertinet ad rationem ſuꝑiorem. vt ſupra dictum eſt. ſed conſenſus in actum peccati venialis eſt peccatum veniale. gͦ in ſuꝑiori ratiōe poteſt eſſe peccatum veniale. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ ſicut Augꝰ dicit in. xij. de tri. ratio ſuperior iuheret rationibus eternisconſpiciendis. aut conſulendis. Conſpiciendis quidemẜm ꝙ eorum veritatem ſpeculatur. Conſulendis autemẜm ꝙ per orationes eternas de alijs iudicat ⁊ ordīat. adquod ꝑtinet ꝙ deliberando per rationes eternas conſentit in aliquem actum vel diſſentit ab eo. Contingit auteꝫꝙ inordinatio actus in quem conſentit non contrariaturrationibus eternis. quia non eſt cum. auerſione a fine vltimo ſicut contrariat̉ actus peccati mortalis. ſed etiam p̄ter eas. ſicut actus peccati venialis. vnde quādo ratio ſuꝑior in actum peccati venialis conſentit. non auertitur arationibus eternis. vnde nō peccat mortaliter. ſed veniāliter. Et per hoc patet reſpōſio ad primum ¶ Ad. ij. dd̓ꝫꝙ duplex eſt infirmitas cordis. Una que eſt in ipſa ſubſtantia cordis. ⁊ immutat naturalem complexionem ipſiꝰ⁊ talis infirmitas ſemper eſt mortalis. Alia eſt autem īfirmitas cordis ꝓpter aliquam inordinationem vel motuseius. vel alicuius eorum que circumſtant cor. ⁊ talis infirmitas non ſemper eſt mortalis. Et ſimiliter in rationeſuꝑiori ſemper eſt peccatum mortale quando tollitur ip̄aordinatio rationis ſuꝑioris ad proprium obiectum quodeſt rationes eterne. ſed quando eſt inordinatio circa hoc n̄eſt peccatum mortale. ſed veniale. ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ deliberatus conſenſus in peccatum non ſemper pertinet adcontemptū legis diuine. ſed ſolū qn̄ pctm̄ dīne legi ꝯͣriat̉Udecimuꝫ ſic ꝓceditur. Uidetur ꝙ in ſuꝑiori ratione non poſſit eſſe peccatum veniale ẜm ſe ipſam .i. ẜm ꝙ inſpicit ratiōeseternas. Actus enim potentie nō inuenitur eſſe deficiensniſi per hoc ꝙ in ordinate ſe habet circa ſuum obiectumſed obiectum ſuperioris rationis ſunt eterne rationes. aquibus deordinari non eſt ſine peccato mortali. gͦ ī ſuꝑiori ratione non poteſt eſſe peccatum veniale ẜm ſeip̄am.Pre. cū ratio ſit vis deliberatiua actus rationis ſemper eſt cum deliberatione. ſed omnis inordinatus motꝰin bis que dei ſunt ſi ſit cum deliberatione eſt peccatuꝫ

mortale ergo in ratione ſuperiori ẜm ſeipſam nunquameſt peccatum veniale. ¶¶ Prete. contingit quandoqꝫ ꝙpeccatum ex ſurreptione eſt peccatum veniale. peccatumautem ex deliberatione eſt peccatuꝫ mortale per hoc ꝙ ratio deliberans recurrit ad aliquod maius bonum contraquod homo agens grauius peccat. ſicut cum de actu delectabili inordinato ratio deliberat quod eſt contra legeꝫdei. grauius peccat conſentiendo qͣꝫ ſi ſolum conſideraretquod eſt contra virtutem moralem. ſed ratio ſuperior nōpoteſt recurrere ad aliquod altius qͣꝫ ſit ſuum obiectum.ergo ſi motus ex ſurreptione non ſit peccatum mortale.neqꝫ etiā deliberatio ſuꝑueniēs faciet ip̄m eſſe pctm̄ mortale qd̓ patet eē falſū. nō. gͦ in rōne ſuꝑiori ẜꝫ ſeip̄am pōteē pctm̄ veniale. ¶ Sꝫ cōtra. motꝰ ſurreptitiꝰ īfidelitatiſē pctm̄ veniale. ſꝫ ꝑtinꝫ ad ſuꝑiorē rōnem ẜm ſeip̄aꝫ. ergoin ratione ſuperiori poteſt eſſe peccatū veniale ẜꝫ ſeip̄amRn̄. dd̓m ꝙ tatio ſuꝑior aliter fert̉ in ſuū obiectuꝫ. atqꝫaliter in obiecta inferioꝝ vitiū que ꝑ ipſam dirigunt̉. Inobiecta .n. īferioruꝫ viriū nō fert̉ niſi inqͣꝫtū de eis ꝯſulitrōnes eternas. vn̄ nō fert̉ ī ea niſi ꝑ modū deliberatiōisdeliberatꝰ aūt ꝯſenſꝰ in his q̄ ex genere ſuo ſūt mortalia.ē mortale peccatū. ⁊ iō rō ſuꝑior ſemꝑ mortaliter peccatſi actus īferioꝝ viriū ī quos ꝯſentit ſint pctā mortalia. ſꝫcirca ꝓpriuꝫ obiectum habet duos actꝰ .ſ. ſimplicē intuitu⁊ deliberatiōem. ẜm ꝙ etiā de ꝓprio obiecto ꝯſulit rōneſeternas. ẜm aūt ſimpliceꝫ intuitū pōt aliquā īordinatuꝫmotū hr̄e circa diuina. puta cū quis patit̉ ſubitū infidelitatis motū. ⁊ quāuis īfidelitas ẜm ſuū genꝰ ſit pctm̄ mortale. tn̄ ſubitus motꝰ īfidelitatis eſt pctm̄ veniale. qꝛ pctm̄mortale nō ē niſi cōtra legē dei. Poteſt aūt aliquod hoꝝq̄ pertinēt ad fidē. ſubito rōni occurrere ſub qͣdā alia rōnean̄qꝫ ſuꝑ hoc ꝯſulat̉ vel cōſuli poſſit rō eteina .i. lex dei.puta cū qͥs reſurrectiōem mortuoꝝ ſubito app̄hendit vtīpoſſibilē ẜm naturā ⁊ ſil̓ app̄hēdendo remittit̉ an̄qͣꝫ tēpus habeat deliberādi ꝙ hoc ē nobis traditū vt credēdūẜm legē dīnaꝫ. Si ꝟo poſt hāc deliberationē motꝰ īfidelitatis maneat. ē pctm̄ mortale. ⁊ iō circa ꝓpriū obiectū ⁊ ſiſit peccatum mortale ex genere. pōt rō ſuꝑior peccare venialiter in ſubitis motibꝰ. vl̓ etiā mortaliter ꝑ deliberatūꝯſenſum. In his aūt q̄ ꝑtinent ad īferiores vires ſē ꝑ peccat mortaliter in his q̄ ſunt pctā mortalia ex ſuo genere. n̄aūt in his q̄ ẜm ſuū genꝰ ſūt venialia pctā. ¶ Ad. i. gͦ dd̓.ꝙ pctm̄ quod ē contra rōnes eternas ⁊ ſi ſit pctm̄ mortale ex genere. pōt tn̄ eē pctm̄ veniale ꝓpter imꝑfectiōeꝫ actus ſubiti vt dictū ē. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ in oꝑatiuis ad rationē ad quā ꝑtinet deliberatio. ꝑtīet etiā ſimplex intuitꝰeoꝝ ex quibꝰ deliberatio ꝓcedit. ſicut etiā in ſpeculatiuisad rōneꝫ ꝑtinet ⁊ ſyllogizare. ⁊ ꝓpoſitōes formare. ⁊ iō etiam iō pōt habere ſubitū motū. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ vna ⁊ eadē res pōt diuerſas ꝯſideratiōes hr̄e. qͣꝝ vnā ē altera altior. ſic̄ deū eē. pōt ꝯſiderati vl̓ inqͣꝫtū ē cognoſcibile rōnehūana. vl̓ īqͣꝫtū tradit̉ reuelatiōe dīna. q̄ ē cōſideratio altior. ⁊ iō qͣꝫuis obiectū rōnis ſuꝑioris ſit qͥddaꝫ ẜm naturā rei altiſſimū. tn̄ pōt etiā reduci ī qͣndaꝫ altiorē ꝯſideratiōem. ⁊ hac ratiōe qd̓ in motu ſubito nō erat pctm̄ mortale. ꝑ deliberatiōem reducentē ī altiorē ꝯſiderationē fitpctm̄ mortale. ſic̄ ſupͣ expoſitū ē. Queſtio. LXXV.Einde conſideraduꝫē de cauſis pctōꝝ. primo in generali. ſecūdo inſpāli. Circa primū queruntur quattuor. Primo viꝝ peccatū habeat cauſā. ſecūdo vtrū habeat cauſā interiorē. tertio vtꝝ habeat cauſaꝫ exteriorē. qͣrto viꝝ pctm̄ ſit cā pctī-