QueſtioLXXIII

incurrit ip̄e qͥ peccat. Hmōi aūt nocumētū ſi ꝑ accidensſe habeat ad actū pctī. ⁊ nō ſit p̄uiſū nec ītentu. nō aggrauat pctm̄. neqꝫ ſeqͥtur maiorē grauitatē pctī. ſicut ſi aliqͥſcurrēs ad occidēdū īpingat ⁊ ledat ſibi pedē. Si vero tale nocumētū ꝑ ſe ꝯſeqͣtur ad actū pctī. licet forte nec ſit p̄uiſū nec intētū. tūc maiꝰ nocumētū nō facit grauiꝰ pctm̄ſꝫ ecōuerſo graue pctm̄ īducit grauiꝰ nocumētū. ſic̄ aliqͥsinfidelis qui nihil audiuit de penis inferni. grauioreꝫ penā in īferno patiet̉ ꝓpeccato homicidij qͣꝫ ꝓ pctō furti. qꝛn. hoc nec ītendit nec p̄uidit. nō aggrauat̉ ex hoc peccatūſicut ꝯtingit circa fidelē qͥ ex hocip̄o videtur peccare grauius ꝙ maiores penas ꝯtēnit vt īpleat volūtatē pctī. ſedgrauitas hmōi nocumēti ſolū cauſat̉ ex grauitate pctī.Ad. i. gͦ dd̓ꝫ. ꝙ ſicut etiā ſup̄ dictū ē. cū de bonitate ⁊ malicia exteriorū actuū ageret̉. euentꝰ ſequēs ſi ſit p̄uiſꝰ ⁊ intentus addit ad bonitatē vl̓ maliciā actꝰ. ¶ Ad. ij. dd̓ ꝫ. ꝙqͣꝫuis nocumētū aggrauet pctm̄. n̄ tn̄ ſeqͥtur ꝙ ex ſolo nocumēto pctm̄ aggrauet̉. qͥnimo pctm̄ ꝑe ſe ē grauiꝰ ꝓpteriordinationē. vt ſup̄ dictū ē. vn̄ ⁊ ip̄m nocumētū aggrauat pctm̄ inqͣꝫtū facit actuꝫ eē magis īordinatū. vn̄ nō ſeqͥtur ꝙ ſi nocumētū maxīe habeat locū in pctīs q̄ ſunt contra ꝓximū. ꝙ illa pctā ſint grauiſſima qꝛ multo maior inordinatio inuenitur ī pctīs q̄ ſunt contra deū. ⁊ in quibudam eoꝝ q̄ ſunt contra ipſuꝫ. ⁊ tn̄ pōt dici ꝙ ⁊ ſi deo nullus poſſit nocere qͣꝫtū ad eius ſubſtātiā. pōt tn̄ nocumentū attēptare in his q̄ dei ſūt. ſicut extirpando fidē. violādo ſacra. q̄ ſunt pctā grauiſſima. Sibi etiā aliqͥſ qn̄qꝫ ſciēter ⁊ violēter īfert nocumētū. ſic̄ patet ī his qͥ ſe īterimūtlicet finaliter hoc refrenat ad aliquid bonū apparēs. putaad hoc ꝙ liberent̉ ab ali qͣ anguſtia ¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ illarō nō ſequit̉ ꝓpter duo. Primo qͥdē qꝛ homicida ītenditdirecte nocumētū ꝓximi. fornicator aūt q̄ ꝓcurat mulierēnon ītendit nocumētū. ſed delectatiōeꝫ. Secūdo qꝛ homicida ē ꝑ ſe ⁊ ſufficiēs cauſa corporalis mortis. ſpiritualisaūt mortis nullꝰ pōt eē alteri cauſa ꝑ ſe ⁊ ſufficiens. quianullꝰ ſpiritualit̓ morit̉ niſi ꝓpria voluntate peccando.D nonum ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ ꝓpter ꝯditiōeꝫ ꝑſone in quā peccat̉ peccatū nō aggrauet̉. Si .n. hoc eēt maxīe aggraueret̉ ex hocꝙ aliqͥs peccat ī aliquē virū iuſtū ⁊ ſanctu. ſꝫ ex hoc nonaggrauat̉ pctm̄. minꝰ .n. edit̉ ex īiuria illata virtuoſus q̄eq̄nimiter tollerat qͣꝫ alij qͥ etiā īteriꝰ ſcādalizati ledūtur.gͦ ꝯditio ꝑſone in quā peccat̉ nō aggrauat pctm̄. ¶ Pre.ſi cōditio ꝑſone aggrauaret pctm̄. maxīe aggraueret̉ ex ꝓpinqͥtate. qꝛ ſicut Tulliꝰ dicit ī paradoxis. in ſeruo necando ſemel peccat̉. ī patris vita violanda multa peccātur. ſꝫꝓpinqͥtas ꝑſone ī quā peccat̉ nō videt̉ aggrauare pctm̄.vnuſqͥſqꝫ ſibijpſi maxīe ē ꝓpīquiꝰ. ⁊ tn̄ minꝰ peccat qͥ aliqd̓ damnū ſibi īfert qͣꝫ ſi inferret alteri. puta ſi occideretequū ſuū qͣꝫ ſi occideret equū alteriꝰ. vt patet ꝑ phūm inv. ethi. ergo propinquitas preſone nō aggruat peccatū.Pre. ꝯditio ꝑſone peccātis p̄cipue aggrauat pctm̄ rōnedignitatis vl̓ ſcīe. ẜꝫ illud Sap̄. vi. Potētes potenter tormēta patient̉. Et Luc. xij. Seruꝰ ſciēs volūtatē dn̄i ⁊ nōfaciēs. plagꝭ vapulabit multis. gͦ pati rōne ex ꝑte ꝑſone īquā peccat̉ magis aggrauaret pctm dignitas ant ſcīa ꝑſone ī quā peccat̉. ſꝫ nō videt̉ grauiꝰ peccare qͥ facit iniuriaꝫꝑſone ditiori vel potētiori qͣꝫ alicui pauꝑi. qꝛ n̄ ē ꝑſonaꝝacceptio apud deū. ẜm cuiꝰ iudiciū grauitas pctī pēſaturgͦ ꝯditio ꝑſone ī quā peccat̉ nō aggrauat pctm̄. ¶ Sedcontra ē ꝙ ī ſacra ſcriptuxa ſpecialiter vituꝑat̉ pctm̄ qd̓

cōtra ſeruos dei ꝯmittit̉. ſicut dicit̉. iij. Reg. cix. Altariatua deſtruxerūt. ⁊ ꝓphetas tuos occiderūt gladio. Uituꝑatur etiā maxīe pctm̄ cōmiſſū in ꝑſonas ꝓpinquas. ẜm illd̓Michee. vij. Filiꝰ ꝯtumeliā facit pr̄i. filia ꝯſurget aduerſus mr̄em ſuā. Uituꝑat̉ etiā ſpāliter pctm̄ qd̓ ꝯmittit̉ inꝑſonas ī dignitate ꝯſtutas. vt patet Iob. xxxiiij. Quidicit regi apoſtata. qͥ vocat duces īpios. gͦ ꝯditio ꝑſonein quā peccat̉ aggrauat pctm̄. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ꝑſona ī quaꝫpeccat̉ ē qͥdāmō obiectu pctī. Dictū ē aūt ſupͣ ꝙ primagrauitas pctī attēditur ex ꝑte obiecti. ex qͦ q̄dē tanto attendit̉ maior grauitas ī pctō qͣꝫto obiectū eiꝰ ē principalior finis. fines aūt prīcipales hūanoꝝ actuū: ſūt deus ip̄e hō ⁊proximus. Quicquid enim facimus propter aliqd̓ horūfacimus. quāuis etiam horum trium vnum ſub alteroordinetur. poteſt git̉ ex parte hoꝝ triū ꝯſiderari maior velminor grauitas in pctō ẜm ꝯditiōeꝫ ꝑſone in quā peccat̉.primo qͥdē ex ꝑte dei. cui tanto magis ali qͦs hō ꝯiūgit̉ qͣꝫto ē virtuoſior vel deo ſāctior. ⁊ iō ī iuria tali ꝑſone illatamagis redūdat ī deū. ẜm illud Zach. ij. Qui vos tetigerit tāgit pupillaꝫ oculi mei. Un̄ pctm̄ ſit grauiꝰ ex hoc ꝙpeccat̉ ī ꝑſonā magis deo ꝯiūctā vl̓ rōne virtutis vl̓ rōneofficij. Ex parte etiā ſuijpſius manifeſtum eſt ꝙ tantoaliquis grauius peccat quanto aliquis magis in coniuntam ꝑſonaꝫ ſeu naturali ncc̄itudine. ſeu beneficijs. ſeu qͣcūqꝫ ꝯiūctiōe peccauerit. qꝛ videt̉ in ſei p̄m magis peccare. ⁊ ꝓtāto grauiꝰ peccat. ẜꝫ illud Eccl̓. xiiij. Qui ſibi neqͣꝫē cui bonꝰ erit. Ex ꝑte ꝟo ꝓximi tāto grauiꝰ peccat̉ qͣntopctm̄ plures tāgit. ⁊ iō pctm̄ qd̓ fit ī ꝑſonaꝫ publicā. putaregē vl̓ prīcipē qͥ gerit ꝑſonā totiꝰ multitudinis ē grauiꝰqͣꝫ pctm̄ qd̓ ꝯmittit̉ cōtra vnā ꝑſonā priuatā. vn̄ ſpēaliterdr̄ Exo. xxij. principi populi tui nō maledices. Et ſil̓r īiuria q̄ fit alicui famoſe ꝑſone videt̉ eē grauior ex hoc ꝙ inſcandalū ⁊ ī turbatiōeꝫ plurimoꝝ redūdat. ¶ Ad. i. gͦ dd̓ꝙ ille q̄ īfert īiuriā virtuoſo qͣꝫtū ē in ſe turbat euꝫ ⁊ interiꝰ ⁊ exteriꝰ. ſꝫ ꝙ iſte īteriꝰ nō turbet̉. ꝯtingit ex eiꝰ bonitate q̄ nō diminnit pctm̄ īiuriātis. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ nocumētū qd̓ qͥs ſibijip̄i infert ī his q̄ ſubſūt dn̄io ꝓprie volūtatꝭſicut ī rebꝰ poſſeſſis. hꝫ minꝰ de pctō qͣꝫ ſi alteri īferat̉ qꝛꝓpria volūtate hoc agit. ſꝫ ī his q̇ nō ſuodunt̉ dn̄io volūtatis. ſic̄ ſunt naturalia ⁊ ſpūalia bona. ē grauiꝰ pctm̄ nocumētū ſibijp̄i īferre. grauiꝰ .n. peccat q̄ occidit ſeip̄m qͣꝫ q̇occidit alterū. Sꝫ qꝛ res ꝓpinquoꝝ nr̄oꝝ nō ſubdunt̉ volūtatis noſtre dn̄io. nō ꝓcedit rō qͣꝫtū ad nocumēta rebꝰilloꝝ illata. ꝙ circa ea minꝰ peccet̉. niſi forte velint vel ratū habeāt. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ n̄ ē acceptio ꝑſonaꝝ ſi deꝰ grauiꝰ punit peccātē cōtra excellētiores ꝑſonas. hoc .n. ſit ꝓpt̓hoc ꝙ hoc redundat in plurium nocumentum. MLIO decimū ſic procediA tur. Uidet̉ ꝙ magnitudo ꝑſone peccātis nonaggrauet peccatum. Homo .n. maxime reddit̉ magnusex hoc ꝙ deo adherei. ẜm illd̓ Eccl̓. xxv. qͣꝫ magnꝰ ē qͥ īuenit ſapiētiā ⁊ ſcīaꝫ. ſꝫ nō ē ſuꝑ timentē deuꝫ. ſꝫ qͣꝫto aliqͥsmagis deo ad heret. tāto minus īputat̉ ei aliqͥd ad pctm̄.Dicit̉ .n. ij. Paral̓. xxx. Dn̄s bonꝰ ꝓiciabit̉ cūctis q̇ in toto corde reqͥrūt dn̄m deū pr̄em ſuoꝝ. ⁊ nō īputabit̉ eis ꝙminꝰ ſanctificati ſūt. gͦ pctm̄ nō aggrauat̉ ex magnitudīeꝑſone peccātis. ¶ Pre. nō ē ꝑſonaꝝ acceptio apud deuꝫvt dr̄ Ro. ij. gͦ nō magis punit ꝓ vno ⁊ eodē pctō. vnū qͣꝫalium. nō gͦ aggrauat̉ pctm̄ ex magnitudīe ꝑſone peccātꝭPrē. nullꝰ dꝫ ex bono īcomodū reportare. reportaretaūt ſi id qḋ agit magis ei īputaret̉ ad culpā. gͦ ꝓpier mag

IM 2