QueſtioLXIX

ri deo quadam filiatione adoptiua ꝑtinet ad donū ſapiētie. ¶ Ad. ij. dd̓m ꝙ in his que pertinēt ad actiuā vitācognitio nō queritur ꝓpter ſe ip̄aꝫ. ſed ꝓpter oꝑationeꝫ. vtetiam phūs dicit in. .ij. ethicoꝝ. Et ideo qꝛ beatitudo aliquid vltimū importat. non computantur inter beatitudines actus donorum dirigentium in vita actiua. quos .ſ.eliciunt. ſicut conſiliari eſt actus conſilij. ⁊ iudicare eſt actus ſcientie ſed magis attribuuntur eis actus oꝑatiui inquibus dirigunt. ſicut ſcientie lugere. ⁊ conſilio miſereri.¶ Ad. iij. dd̓m ꝙ in attributione beatitudinum ad donapoſſunt duo conſiderari. Quoꝝ vnuꝫ eſt cōformitas materie. ⁊ ẜm hoc prime omnes quinqꝫ beatitudines poſſūtattribui ſcientie ⁊ conſilio tanqͣꝫ dirigentibus. ſed interdonaⁱ exequentia diſtribuunt̉. ita ſcꝫ ꝙ eſuries ⁊ ſitis iuſticie. ⁊ etiam miſericordia pertineant ad pietatem queꝑficit hominem in his que ſunt ad alterum. mititas autēad fortitudinem. Dicit eniꝫ Ambroſius ſuper Lucaꝫ. ꝙfortitudinis eſt iram vincere indignationem cohibere. effenim fortitudo circa paſſiones iraſcibilisº. pauꝑtas vero⁊ luctus pertineant ad donum timoris. quo homo ſe retrahit a cupiditatibus ⁊ delectationibus mundi. Alio mōpoſſumus in his beatitudinibus conſiderare motiua ipſarum. ⁊ ſic qͣꝫtum ad aliqua eorum oportet aliter attribuere. precipue enim ad manſuetudinem mouet reuerentiaad deum. que pertinet ad pietatem. ad lugendum auteꝫmouet precipue ſcientia. per quam homo cognoſcit defectus ſuos ⁊ rerum mundanarum. ẜm illud Eccleſiaſtes.Qui addit ſcientiam addit ⁊ dolorem. Ad eſuriendumautem iuſticie oꝑa p̄cipue mouet animi lortitudo. ad miſerendum vero precipue mouet cōſiliū dei. ẜm illud Daniel̓. iiij. Conſiliuꝫ meum regi placeat. peccata tua elemoſinis redime. ⁊ iniqͥtates tuas miſeri cordijs pauperum.Et hunc modum attr butionis ſequit̉ Auguſtinus. in libro de ſermone domini in monte. ¶ Ad. iiij. dd̓m ꝙ neceſſe eſt beatitudines omnes que in ſacra ſcriptura ponūtur ad has reduci. vel quantū ad merita. vel quantuꝫ adpremia. quia neceſſe eſt ꝙ omnes pertineāt aliquo modoad vitam actiuam. vel ad vitam contemplatiuam. vndeꝙ dicitur. Beatus vir qui corripitur a domino. pertinetad beatitudinem luctus. ꝙ vero dicitur. beatus vir quinon abijt in conſilio impiorum. pertinet ad munditiamcordis. ꝙ vero dicitur beatus vir qui inuenit ſapientiam.pertinet ad premium ſeptime beatitudinis. Et idem patet de omnibus alijs que poſſunt induci. ¶ Ad. v. dd̓mꝙ. octaua beatitudo eſt quedam confirmatio ⁊ manifeſtatio omnium precedentium. ex hoc enim ꝙ aliquis eſt cōfirmatus in paupertate ſpiritus ⁊ mititate ⁊ alijs ſequētibus. prouenit ꝙ ab his bonis propter aliquam perſecutionem non recedit. vnde octaua beatitudo quodāmodoad ſeptem precedentes ꝑtinet. ¶ Ad. vi. dd̓m ꝙ Lucasnarrat ſermonem domini factum eſſe ad turbas. vnde beatitudines numerantur ab eo ẜm capacitatem turbaruꝫque ſolam voluptuoſam ⁊ temperalem ⁊ terrenam beatitudinem nouerunt vnde dominus per quattuor beatitudīes quattuor excludit que ad predictam beatitudinempertinere videntur. Quorum primum eſt abundātia bonorum exteriorum. ꝙ excludit per hoc ꝙ dicit. Beati pauperes. Secundum eſt ꝙ ſit bene homini quantuꝫ ad corpus in cibis ⁊ potibus. ⁊ alijs hmōi. ⁊ hoc excludit per ſecundum qd̓ ponit. Beati qui eſuritis. Tertium eſt ꝙ ſithomini bene quantum ad cordis iocunditateꝫ. ⁊ hoc excludit. tertio dicens. Beati qui nunc fietis. Quartum eſt ex-

terior hominum fauor. ⁊ hoc excludit quarto dicens. Beati eritis cū vos oderint homines Et ſicut ambroſius dicit. paupertas pertinet ad temperantiam. que illecebroſa non querit. eſuries ad iuſticiam. quia qui eſurit ꝯpatitur. ⁊ compatiendo largitur. fletus ad prudentiam. cuiuseſt flere occidua. pati odium hominum ad fortitudinempertinet.¶O quartum ſic proceditur. Uidetur ꝙ premia beatitudinum inconuenienter enumerentur. In regno enim celorum qd̓ eſtvita eterna bona omnia continentur. poſito enim regnocelorum non oportuit alia premia ponere. ¶ Pre. regnum celorum ponitur pro premio ⁊ in prima beatitudine ⁊ in octaua. ergo eadem ratione debuit poni in omnibus. ¶ Pre. in beatitudi nibus proceditur aſcendēdoſicut Auguſtinus dicit in premijs autem videtur procedideſcendende. nā poſſeſſio terre eſt minus qͣꝫ regnum celorum. rgo incōuenienter hmōi premia aſſignant̉. ¶ Sꝫ ꝯeſt auctoritas ipſius domini premia hmōi modi proponētis. ¶ Rn̄. dd̓m ꝙ p̄mia iſta cōueniētiſſime aſſignanturconſiderata cōditione beatitudinū ẜm tres beatitudinesſupra aſſignatas. tres enim prime beatitudines accipiūtur per retractationem ab his in quibꝰ volūptuoſa beatitudo conſiſtit. quā hō deſiderat querēs id qd̓ naturaliterdeſiderat̉. nō vbi querere debet .ſ. in deo. ſed in rebꝰ temꝑalibus ⁊ caducis. ⁊ ideo p̄mia triuꝫ primaꝝ beatitudinum accipiūtur ẜm ea que in beatitudine terrena aliquiquerūt. querūt enim homines in rebꝰ exterioribꝰ .ſ. diuitijs ⁊ honoribus excellentiā quandā ⁊ abūdantiaꝫ. quorum vtrūqꝫ importat regnuꝫ celoꝝ. ꝑ qd̓ homo cōſequit̉excellentiam et abundantiā bonoꝝ in deo. ⁊ ideo regnuꝫcelorum dominus pauꝑibus ſpiritu repromiſit. Querunt autem homines feroces ⁊ īmites per litigia ⁊ bellaſecuritatem ſibi acquirere inimicos ſuos deſtruendo. vn̄dominus repromiſit mitibus ſecurā ⁊ quietaꝫ poſteſſionem terre viuentiū. per quaꝫ ſignificatur ſoliditas eternorum bonorum. Querunt aūt homines in cōcupiſcētijs⁊ delectationibus mundi habere cōſolatiōem cōtra preſentis vite lahores. et ideo dominꝰ cōſolationē vite lugētibꝰ repromittit. Alie vero due beatitudīes pertinent adopera actiue beatitudinis. que ſunt opera virtutū ordinānum hominem ad proximū. a quibus operibꝰ aliqui retrahuntur ꝓpter inordina tum amorem proprij boni. etideo dominus attribuit illa premia his beatitudinibuspropter que homines ab eis diſcēdūt. Diſcendunt eumaliqui ab operibus iuſticie. nō reddentes debitum. ſꝫ potius aliena rapientes. vt bonis temꝑalibus impleanturet ideo dominus eſurientibus iuſticiam ſaturitatem reꝓmiſit. Diſcedunt etiaꝫ aliqui ab eperibus miſericordie.ne ſe immiſccāt miſerijs alienis. ⁊ iō dn̄s miſericordibꝰreꝓmittit miſericordiā. ꝑ quā ab oī miſericordia liberēt̉Alie vero due vltimē beatitudines pertinēt ad ꝯtēplatiuā felicitatem ſeu beatitudinē. ⁊ ideo ẜm conuenientiaꝫdiſpoſitionum que ponuntur in merito premia reddunt̉nam munditia oculi diſponit ad clare videndum. vndemundis corde diuina viſio repromittitur. Conſtituerevero pacem. vel in ſeipſo. vl̓ inter alios. manifeſtat hominem eſſe dei imitatorem. qui eſt deus vnitatis ⁊ pacisⁱ⁊ ideo pro premijs redditur ei gloria diuine filiationis q̄eſt imperfecta cōiunctione ad deū per ſapientiaꝫ conſum