Druckschrift 
2,1 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

QueſtioLXIX

Sed cōtra ē dona dant̉ in adiutoriū virtutū cōtra defectus. vt pꝫ ī auctoritate īducta. ſic videt̉ ꝑficiāt qd̓virtutes ꝑficere pn̄t. ſūt ergo dona potiora virtutibus Rn̄. dd̓m ſicut ex ſupͣ dictis patet. virtutes in triagenera diſtinguūt̉. ſūt .n. q̄daꝫ virtutes theologice. q̄dāintellectuales. q̄dam morales. Uirtutes q̄dē iheologiceſūt quibꝰ mēs hūana deo ꝯiungit̉. Uirtutes aūt intellectuales ſūt quibꝰ ip̄a ꝑficit̉. Uirtutes aūt morales ſūtquibꝰ vires appetitiue ꝑficiunt̉ ad obediēdū rōni. Donaaūt ſpūſſancti ſunt qͥbus oēs vires anime diſponūt̉ ad ſubdant̉ motiōi diuine. Sic eadeꝫ videt̉ eſſe ꝯꝑatiodonoꝝ ad virtutes theologicas qͣs vnit̉ ſpūiſanctomouenti. ſicut virtutū moraliū ad virtutes intellectualeſ quas ꝑficit̉. que eſt virtutū moraliū motiua. Un̄ ſic̄virtutes intellectuales p̄ferūtur virtutibꝰ moralibꝰ regulāt eas. ita virtates theologice p̄ferunt̉ donis ſpūſſancti regulant ea. Un̄ Gregꝰ. dicit in. i. moral̓. neqꝫ addenarij ꝑfectiōem ſeptē filij .i. ſeptē dona ꝑueniunt niſi īfide ſpe charitate fuerit omne qd̓ agūt. Sed ſi ꝯꝑemusdona ad alias virtutes intellectuales vel morales donaferunt̉ virtutibꝰ. qꝛ dona ꝑficiūt vires anime in ꝯꝑatiōead ſpūſſanctū mouētē. virtutes aūt ꝑficiūt vel ip̄aꝫ rationem. vl̓ alias vires in ordine ad rōnem. Mam feſtū ē aūt ad altioreꝫ motorē oꝑtet maiori ꝑfectiōe mobile ēe diſpoſitū. Un̄ ꝑfectiora ſūt dona virtutibꝰ. Ad. i. dd̓m charitas eſt virtꝰ theologica de cōcedimꝰ ſit potiora donis. Ad. ij. dd̓m aliquid ē priꝰ altero dupliciter.Uno ordine ꝑfectiōis dignitatis. ſicut dilectio deieſt prior dilectiōe ꝓxīmi. hoc dona ſūt priora virtutibꝰ intellectualibꝰ moralibꝰ. poſteriora vero virtutibꝰtheologicis. Alio ordīe generatiōis ſeu diſpoſitionisſicut dilectio ꝓximi p̄cedit dilectionē dei qͣntuꝫ ad actuꝫ ſic virtutes morales intellectuales p̄cedūt dona. quiaper hoc bene ſe hꝫ circa rōneꝫ ꝓpriā diſponit̉ ad hoc ſe bn̄ hēat ī ordine ad deū. Ad. iij. dd̓m. ſapīa intellectꝰ alia hmōi ſūt dona ſpūſſancti ẜm charitate informāt̉. agit ꝑperam vt dr̄. i. ad Coꝝ xiij. ſapientia et intellectu alijs hmōi nullo male vtitur ẜꝫſunt dona ſpūſſancti. ſꝫ ad hoc a charitatis ꝑfectiōe norecedant vnū ab altero adiuuat̉. hoc ē qd̓ Gregꝰ intendit dicere. Queſtio. LXIXEinde cōſiderādumeſt de beatitudinibꝰ. Et circa hoc q̄runt̉ quattuor. Primo vtꝝ beatitudīes aldonis virtutibus diſtinguāt̉. ſecūdo de premijs beatitudinū vtꝝ ꝑtineant ad hanc vitā. tertio de numero beatitudinū. quartode conueniētia p̄mioꝝ que eis attribuūtur.D primuꝫ ſic proceditur. Uidet̉ beatitudines a virtutibꝰ donisⁱdiſtinguātur. Augꝰ .n. ī. li. de ſer. dn̄i in monte atribuitbeatitudines ī Matheo enūeratas donis ſpūſſancti Ambroſius aūt ſuꝑ Lucā attribuit beatitudines ibi enumeratas quattuor virtutibꝰ cardinalibꝰ. beatitudinesdiſtinguūtur a virtutibꝰ et donis. Pre. hūa ne voluntatis non ē niſi duplex regula .ſ. lex eterna. vt ſu dictum ē. ſꝫ virtutes ꝑficiūt hoīeꝫ in ordine ad rōnem. donaaūt in ordīe ad legē eternā ſpūſſancti. vt ex dictis patet. p̄t aliqͥd alid̓ ꝑtinēs ad rectitudinē volūtatꝭ hūanep̄ter virtutes dona. beatitudines ab eis diſtinguūtur. Pre. in enumeratione beatitudinū ponit̉ mititas

iuſticia miſericordia. que dicūtur quedā virtutos. beatitudines diſtinguūtur a donis et virtutibꝰ. Sꝫ ſcōtra ē q̄daꝫ enumerātur inter beatitudines nec ſūtvirtutes nec dona. ſicut pauꝑtas luctꝰ pax. differūtbeatitudines a virtutibus a donis. Rn̄. dd̓m ſic̄ ſupͣdic ē beatitudo ē vltimus finis hūane vite. dr̄ .n. aliquisiam finem hr̄e ꝓpter ſpem finis obtinendi. vn̄ phūs dic̄in .i. ethicoꝝ pueri dicunt̉ beati ꝓpter ſpem. Et Apl̓usdicit Ro. viij. Spe ſalui facti ſumꝰ. Spes aūt de fineſequendo inſurgit ex hoc aliqͥd ꝯueniēter mouet̉ ad finem appropinquat ad ip̄m. qd̓ quidē fit aliquā actionem. Ad finem aūt beatitudinis mouet̉ aliqͥs et appropīquat oꝑatiōes virtutuꝫ. p̄cipue oꝑationes donorūſi loquimur de beatitudīe eterna. ad quā ſufficit. ſꝫin eam inducit ſpirituſſanctꝰ. ad cuiꝰ obedientiā ſequelaꝫ dona ꝑficimur. ideo beatitudines diſtinguūturdem a viriutibꝰ et donis. ſicut habitꝰ ab eis diſtinctiſed ſicut actus diſtinguūt̉ ab habitibꝰ. Ad. i.. dd̓m.Augꝰ. Ambroſiꝰ attribuūt beatitudines donis et virtutibꝰ ſicut actꝰ attribuūt̉ habitibꝰ. dona aūt ſūt eminētiora virtutibꝰ cardinalibꝰ. vt ſupͣ dictū ē. ideo Ambroſiꝰexponens beatitudines turbis propoſitas. attribuit easvirtutibꝰ cardinalibꝰ. Aug. aūt exponēs beatitudines diſcipulis ꝓpoſitas in monte tāqͣꝫ ꝑfectioribꝰ. attribuit easdonis ſpūſſancti. Ad. ij. dd̓m illa ꝓbat ſuntalij habitꝰ rectificantes hūanaꝫ vitā p̄ter virtutes dona Ad. iij. dd̓m mititas accipit̉ actu māſuetudinisEt ſimiliter dd̓m. eſt de iuſticia miſericordia. quāuiſhec videant̉ virtutes. attribuūt̉ tn̄ donis. qꝛ etiā donaficiūt hoīeꝫ circa oīa circa perficiūt virtutes vt dn̄i ē.D ſecundū ſic ꝓcedit̉ Uidet̉ p̄mia que attribuūtur beatitudinibꝰꝑtineant ad hāc vitā. Dicunt̉ .n. aliqͥ beati ꝓpter ſpē premioꝝ. vt dictū ē. ſed obiectū ſpei ē beatitudo futura. premia iſta ꝑtinēt ad vitam futuraꝫ. Pre. Luc. vi. ponuntur q̄daꝫ pene per oppoſituꝫ ad beatitudines. dr̄ Uevobis qui eſtis ſaturati. qꝛ eſurietis. ve vobis qui ridetisnunc. quia lugebitis flebitis. ſed iſte pene non intelliguntur in hac vita quia frequenter homines in hac vitanon puniuntur. ſecundum illud Iob. xxi. Ducunt ī bonis dies ſuos: nec premia beatitudinū p̄t inēt ad hāc vitam. ¶Pre. regnū celoꝝ qd̓ ponit̉ premiū pauꝑtatis eſtbeatitudo celeſtis. vt Augꝰ. dicit. xix. de ciuita. dei. plenaetiam ſaturitas niſi in futura vita habet̉. ẜꝫ illud pͣs.Satiabor apparuerit gloria tua. viſio etiā dei manifeſtatio filiatiōis dīne ad vitam futuraꝫ ꝑtinent. ẜm illd̓i. Io. iij. Nūc filij dei ſumꝰ et nōdū apparuerit qͥd erimꝰſcimus quoniā apparuerit. ſimiles ei erimus. qm̄ videbimus ſicuti ē. pͥmia illa ꝑtinent ad vitā futuraꝫ.Sed cōtra ē qḋ Augꝰ. dicit in li. de ſermone dn̄i ī monteIſta quidē ī hac vita ꝯpleri pn̄t ſicut ꝯpleta in apl̓iscredimus. illa oīmoda ī angelicā formā mutatio quepoſt hanc vitā ꝓmittitur. nullis verbis exponi poteſt.Rn̄ dd̓m circa iſta p̄mia expoſitores ſacre ſcripture diuerſimode ſunt locuti. Quidaꝫ n. oīa iſta p̄mia ad futuraꝫ beatitudinē pertinere dicunt. ſicut Ambroſius ſuperLuc. Auguſtinus vero dicit ea ad p̄ſentem vitā peri inereChryſoſtomꝰ aūt in ſuis omelijs q̄daꝫ eorum dicit pertinere ad futuram vitam. Quedam autem ad p̄ſentem.Ad cuius euidentiā conſiderādū eſt ſpes future beatitudinis poteſt eſſe in nobis ꝓpter duo. Primo quidem