QueſtioLXVIII

qui ē principaliter mouēs. non auteꝫ ad hoīes que ſuntquedā organa eius. dū ab eo mouent̉. tꝑantie aūt rn̄detquodammō donū timoris. ſicut enī ad ꝟtutē tꝑantie ꝑtinet ẜm eius ꝓpriā rōneꝫ vt aliquis recedat a delectationibꝰ prauis ꝓpter bonū rōnis. ita ad donuꝫ rōnis ꝑtinetꝙ aliquis tecedat a delectationibꝰ prauis ꝓpter dei timorē. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ nomē iuſticie īponit̉ a rectitudinerōnis. ⁊ iō nomē ꝟtutis ē ꝯueniētius qͣꝫ nomē doni ſednomē pietatis īportat reuerentiā quā habemꝰ ad pr̄eꝫ ⁊ad pr̄iaꝫ. Et qꝛ pr̄ oīm deus ē. etiā cultꝰ dei pietas noīatur. vt Aug. dicit. x. de ciui. dei. ⁊ iō ꝯuenienter donū qͦaliquis ꝓpter reuerentiā dei bonum oꝑat̉ ad oēs. pie tasnoīat̉. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ animus hoīs nō mouet̉ a ſpūſanctoniſi eī ẜm aliquē modū vniat̉ ſicut inſtrumētuꝫ nonmouet̉ ab artifice niſi ꝑ contactū aut ꝑ aliquā aliā vnionē. Prima aūt vnio hoīs eſt ꝑ fidē ⁊ ſpem ⁊ charitateꝫ.vn̄ iſte ꝟtutes p̄ſupponunt̉ ad dona. ſic̄ radices quedaꝫdonoꝝ. vn̄ oīa dona ꝑtinent ad has tres ꝟtutes. ſicut q̄dā deriuationes p̄dictaꝝ v̓tutū. ¶ Ad. iiij. dd̓. ꝙ amorſpes ⁊ delectatio hn̄t bonū ꝓ obiecto. ſummū aut bonūdeꝰ ē. vn̄ noīa haꝝ paſſionū tranſferunt̉ ad ꝟtutes theologicas. quibꝰ aīa ꝯiungit̉ deo. timoris aūt obiectū ē malum. qd̓ deo nullo mō ꝯpetit. vn̄ nō importat ꝯiunctionē ad deū. ſꝫ magis receſſum ab aliquibꝰ rebꝰ ꝓpter reuerentiā dei. ⁊ iō nō eſt nomē ꝟtutis theologice. ſꝫ doni.qd̓ eminētius retrahit a mal̓ qͣꝫ ꝟtꝰ moral̓. ¶ Ad. v. dd̓ꝙ ꝑ ſapīaꝫ dirigit̉ ⁊ hoīs intellectꝰ ⁊ hoīs affectus. et iōponunt̉ duo corrn̄dentia ſapīe tanqͣꝫ directiuo. ex partequidē intellectus donū intellectꝰ. ex ꝑte aūt affectus donū timoris. rō enim timendi deū p̄cipue ſumit̉ ex ꝯſideratione excellentie diuine quam ꝯſiderat ſapientia.Ad quintū ſic procediturUidet̉ ꝙ dona n̄ ſint ꝯnexa. Dicit enī Apl̓s. i. ad Coꝝ.xij. Alij dat̉ ꝑ ſpm̄ ẜmo ſapīe. alij ẜmo ſcīe ẜm eundemſpm̄. ſed ſapīa et ſcīa inter dona ſpūſſancti computant̉.gͦ dona ſpūſſancti dant̉ diuerẜ. ⁊ nō cōnectunt̉ ſibi inuicē in eodē. ¶ Pre. Aug. dicit in. xiiij. de ci. dei. ꝙ ſcīanō pollēt fideles plurimi. qͣꝫuis polleant ipſa fide. ſed fidem cōcomitat̉ aliqd̓ de donis ad minꝰ donū timoris. gͦvidet̉ ꝙ dona nō ſint de neceſſitate cōnexa ī vno ⁊ eodēPre. Gre. in primo moral̓. dicit. ꝙ minor eſt ſapīa ſiintellectu careat. ⁊ valde inutil̓ ē intellectus ſi ex ſapīa n̄ſubſiſtat. vile ē conſiliū cui opus fortitudīs deeſt. ⁊ valde fortitudo deſtituit̉ niſi ꝑ conſiliū fulciat̉. nulla ē ſcīa ſivtilitatē pietatis non hꝫ. ⁊ valde inutil̓ eſt pietas ſi ſciētie diſcretione caret. timor quoqꝫ ip̄e ſi non has ꝟtuteshabuerit. ad nullū opꝰ bone actionis ſurgit. ex quibꝰ videt̉ ꝙ vnū donū poſſit ſine alio haberi. nō gͦ dona ſpūſſancti ſunt cōnexa. Sed ꝯͣ eſt qḋ ibideꝫ Grego. p̄mittitdicens. Illud Iob filioꝝ conuiuio ꝑſcrutandū videt̉. ꝙſemetipſos inuicē paſcūt. ꝑ filios aūt Iob de quibꝰ loquit̉. ſignificant̉ dona ſpūſſancti. gͦ dona ſpūſſancti ſuntcōnexa ꝑ hoc ꝙ ſe inuicem reficiūt. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ huiꝰ q̄ſtionis ꝟitas de facili ex p̄miſſis pōt haberi. dictū ē enī ſupra ꝙ ſicur vires appetitiue diſponunt̉ ꝑ ꝟtutes morales ī cōꝑatione ad regimē rōnis. ita oēs vires aīe diſponunt̉ ꝑ dona in comꝑatione ad ſpm̄ ſctm̄ mouentē. ſpūſaūt ſctūs habitat in nobis ꝑ charitateꝫ. ẜm illud Ro. v.Charitas dei diffuſa ē in cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpm̄ ſctm̄ qui datus ē nobis. ſicut ⁊ rō nr̄a ꝑficit̉ ꝑ prudentiā. vn̄ ſic̄ ꝟtutes morales connectunt̉ ſibi inuice in prudentia. ita do

na ſpūſſancti cōnectunt̉ ſibi inuiceꝫ in charitate. ita .ſ. ꝙqui charitatē hꝫ omnia dona ſpūſſancti hꝫ. quoꝝ nulluſine charitate haberi pōt. ¶ Ad. i. gͦ dd̓. ꝙ ſapīa ⁊ ſcientia vno mō pn̄t conſiderari ẜm ꝙ ſunt gr̄e gratis date.prout .ſ. aliquis abundat intm̄ in cognitione reꝝ diuīarū ⁊ hūanaꝝ. vt poſſit etiā fideles inſtruere ⁊ aduerſarios cōfundere. ⁊ ſic loquit̉ ibi Apl̓s de ſapīa ⁊ ſcīa. vn̄ ſignanter fit mētio de ẜmone ſapīe ⁊ ſcīe. Alio mō pn̄t accipi ꝓut ſunt dona ſpūſſancti. ⁊ ſic ſapīa ⁊ ſcīa nihil aliud ſunt qͣꝫ quedā ꝑfectiones hūane mentis ẜm quas diſponit̉ ad ſequendū in ſtinctū ſpūſſancti in cognitiōe diuinoꝝ vel hūanoꝝ. ⁊ ſic patet ꝙ hmōi dona ſunt in oībꝰhabentibꝰ charitatē. ¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ Aug. loquit̉ de ſcīaexponens p̄dictaꝫ auctoritatē Apl̓i. vn̄ loquit̉ de ſcīa p̄dicto mō accepta ẜm ꝙ eſt gr̄a gratis data. qd̓ patet exhoc qd̓ ſubdit. Aliud enī ē ſcire tm̄ modo quid hō credere debeat ꝓpter adipiſcendā vitā btām. q̄ nō niſi eternaeſt. Aliud aūt eſt ſcire quēadmodū hoc ip̄m ⁊ pijs opitulet̉. ⁊ ꝯͣ impios defendat̉. quā ꝓprio appellare vocabuloſcīam videt̉ Apl̓s. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ ſicut vno mō connexio ꝟtutū cardinaliū ꝓbat̉ ꝑ hoc ꝙ vna eaꝝ ꝑficit̉ quodammō ꝑ aliā. vt ſupra dictū eſt. ita Grego. eodē modovult ꝓbare cōnexionē donoꝝ ꝑ hoc ꝙ vnū ſine alio nōpōt eſſe ꝑfectū. Un̄ p̄mittit dicens. Ualde ſingula quelibet deſtituit̉. ſi nō vna ꝟiꝰ alij ꝟtuti ſuffraget̉. nō gͦ datur intelligi ꝙ vnū donū poſſit eē ſine alio. ſed qꝛ intellectus ſi eſſet ſine ſapīa nō poſſet eē donuꝫ. ſicut tꝑantia ſieſſet ſine iuſticia non eſſet ꝟtus.Ad ſextum ſic procedit̉.Uidet̉ ꝙ dona ſpūſſancti nō maneant in pr̄ia. Dic̄ enīGrego in. ij. Moral̓. ꝙ ſpūſſanctꝰ ꝯͣ ſingula tēptamenta ſeptē donis erudit mentē. ſꝫ in pr̄ia nō erunt aliqͣ temptamenta ẜm illud Eſa. xi. Nō occident ⁊ nō nocebuntin mōte ſancto meo. gͦ dona ſpūſſancti nō erunt in pr̄iaPre. Dona ſpūſſancti ſunt habitꝰ quidā. vt ſupradictū eſt. fruſtra aūt eſſent habitus vbi actus eē nō pn̄t.actus aūt quorundā donoꝝ in pr̄ia eē non pn̄t. Dic̄ eniꝫGrego. in primo moral̓. ꝙ intellectus facit audita penetrare. ⁊ conſiliū ꝓhibet eē p̄cipiteꝫ. ⁊ fortitudo facit nonmetuere aduerſa. ⁊ pietas replet cordis viſcera operibꝰmiſericordie. hec aūt nō cōpetunt ſtatui pr̄ie. gͦ hmōi dona nō erunt in ſtatu gl̓e. ¶ Pre. Douoꝝ quedā ꝑficiūthoīeꝫ in vita cōtemplatiua. vt ſapīa ⁊ intellectus. quedāin vita actiua. vt pietas ⁊ fortitudo. ſed actiua vita cumhac vita terminat̉. vt Grego. dicit in. vi. moral̓. gͦ in ſtatu glorie non erunt omnia dona ſpūſſancti. Sed contra ē qd̓ Ambro. dicit in li. de ſpiritu ſancto. Ciuitas deiilla hieruſalem celeſtis non meatu alicuius fluuij terreſtris abluit̉. ſed ex vite fonte procedens ſpirituſſanctuscuius nos breui ſatiamur hauſtu. in illis celeſtibus ſpiritibꝰ redundantius videt̉ affluere pleno ſeptem virtutum ſpiritualium feruens meatu. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ de donis dupliciter poſſumus loqui. Uno modo qͣꝫtuꝫ ad eſſentiam donorū. et ſic perfectiſſime erunt in patria. ſicutpatet per auctoritatem Ambroſij inductam. cuius ratōeſt. qꝛ dona ſpirituſſancti ꝑficiunt mentem humanā adſequendum motionem ſpirituſſancti. qd̓ precipue erit inpatria quando deus erit omnia in omnibꝰ. vt dicitur.ad Coꝝ. xv. ⁊ quando homo erit totaliter ſubditus deo.Alio modo poſſunt conſiderari quantum ad materiamcirca quam operantur. ⁊ ſic in pn̄ti habent operationem