QueſtioLXVII
ad cōmutationes ⁊ diſtributiones. de fortitudine qͣꝫtuꝫad terribilia ⁊ ꝑicl̓a. de tꝑantia qͣꝫtuꝫ ad cōcupiſcentiasprauās. Et ſil̓r dicendū eſt ad ſecundū. ea enī q̄ ſūt actiue vite materialiter ſe hn̄t ad virtutes. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙſtatus poſt hāc vitam ē duplex. Unꝰ quidem an̄ reſurrectionē. qn̄ aīe erūt a corꝑibꝰ ſeꝑate. Alius aūt poſt reſurrectionē. qn̄ aīe iterato corꝑibꝰ ſuis vnient̉. In illo gͦ reſurrectionis ſtatu erunt vires irrōnales in organis corporis ſicut ⁊ nūc ſunt. vn̄ ⁊ poterit in iraſcibili eē fortitudo. ⁊ in ꝯcupiſcibili tꝑantia. inqͣꝫtū vtraqꝫ vis perfecteerit diſpoſita ad obediendū rōni. ſed in ſtatu an̄ reſurrectionē ꝑtes irrōnales nō erunt actu in aīa. ſed ſolū radicaliter ī eſſentia ipſius. vt in primo dictū ē. vn̄ nec hmōiꝟtutes erūt in actu niſi in radice .ſ. in rōne ⁊ volūtate. inquibꝰ ſūt ſemīalia q̄dā haꝝ ꝟtutū vt dictū ē. ſꝫ iuſticia q̄eſt in voluntate etiā actu remanebit. vn̄ ſpecialiter de eadictū eſt ꝙ eſt ꝑpetua ⁊ īmortalis. tū rōne ſubiecti quiavolūtas incorruptibilis ē. tum etiam ꝓpter ſimilitudinēactus. vt prius dictum eſt.Ad ſecundū ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ ꝟtutes intellectuales nō maneant poſt hāc vitam. Dicit enim Apl̓s. i. ad Coꝝ. xiij. ꝙ ſcīa deſtruet̉. ⁊rō eſt. qꝛ ex ꝑte cognoſcimꝰ. ſꝫ ſicut cognitio ſcīe ē ex ꝑteid ē imꝑfecta. ita etiā cognitio aliaꝝ ꝟtutū intellectualiūqͣꝫdiu hec vita durat. gͦ oēs virtutes intellectuales poſthanc vitā ceſſabūt. ¶ Pre. Phūs dicit in p̄dicamētis.ꝙ ſcīa cū ſit habitus. ē qualitas difficile mobil̓. nō enimde facili amittit̉ niſi ex aliqͣ forti tranſmutatione vl̓ egritndine. ſed nulla ē tanta tranſmutatio corꝑis hūani. ſic̄ꝑ mortē. gͦ ſcīa ⁊ alie ꝟtutes ītellectuales nō manēt poſthanc vitā. ¶ Pre. Uirtutes intellectuales ꝑficiūt intellectū ad bn̄ oꝑanduꝫ ꝓpriuꝫ actū. ſed actus intellectꝰ nonvidet̉ eē poſt hanc vitā. eo ꝙ nihil intelligit aīa ſine fantaſmate. vt dr̄ in. iij. de aīa. fantaſmata aut poſt hanc vitam non manēt. cum non ſint niſi in organis corꝑeis. gͦꝟtutes intellectuales nō manent poſt hāc vitaꝫ. Sꝫ ꝯͣ ēꝙ firmior ē cognitio vniuerſaliū ⁊ neceſſarioꝝ qͣꝫ ꝑticl̓ariū ⁊ ꝯtingentiū. ſꝫ in hoīe remanet poſt hāc vitā cognitio ꝑticulariū ⁊ contingentiū. puta eorū qͥ quis fecit. velpaſſus eſt. ẜm illud Luc̄. xvi. Recordate qꝛ recepiſti bona in vita tua ⁊ Lazarus ſil̓r mala. gͦ multo magis remanet cognitio vniuerſaliū ⁊ neceſſarioꝝ q̄ ꝑtinet ad ſcīam⁊ ad alias ꝟtutes intellectuales. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ ſic̄ in primo dictū ē. quidā poſuerūt ꝙ ſpēs intelligibiles nō permanēt in intellectu poſſibili niſi qͣꝫdiu actu intelligit. necē aliqͣ cōſeruatio ſpēꝝ ceſſante cōſideratione actuali niſin viribꝰ ſenſitiuis. q̄ ſūt actus corꝑaliū organoꝝ .ſ. imaginatiua ⁊ memoratiua. hmōi aūt vires corrūpunt̉ corrupto corꝑe. ⁊ iō ẜm hoc ſcīa mullo mō poſt hanc vitā remanebit corꝑe corrupto. neqꝫ aliqͣ alia intellectuaᶠ ꝟtusSꝫ hec opinio ē ꝯͣ ſententiā. Aꝝ. qui in. iij. de aīa dic̄ ꝙintellectus poſſibil̓ eſt ī actu cū ſcit ſingula ſicut ſciēs. cūtn̄ ſit in potētia ad conſiderandū in actu. Eſt etiā ꝯͣ ratōnē. qꝛ ſpēs intelligibiles recipiunt̉ in intellectu poſſibiliimmobiliter ẜm modū recipiētis. vn̄ ⁊ intellectus poſſibilis dr̄ locus ſpēꝝ. quaſi ſpēs intelligibiles conſeruansſed fantaſmata ad qͦⁱ reſpiciēdo hō intelligit in hac vitaapplicando ad ip̄as ſpēs intelligibiles. vt in primo dictūeſt. corrupto corꝑe corrūpunt̉. vn̄ qͣꝫtuꝫ ad ipſa fantaſmata q̄ ſunt qͣſi materialia ī ꝟtutibꝰ intellectualibꝰ. virtutesī tellectuales deſtruunt̉ deſtructo corꝑe. Sꝫ qͣꝫtuꝫ
ad ſpēs intelligibiles qͣ ſunt in intellectu poſſibili virtutes intellectuales manēt. ſpēs aūt ſe hn̄t in ꝟtutibus intellectualibꝰ ſicut formales. vn̄ intellectuales virtutesmanent poſt hanc vitā qͣꝫtuꝫ ad id qd̓ eſt formale in eisnon aūt qͣꝫtuꝫ ad id qd̓ eſt materiale. ſicut ⁊ de moralibꝰdictū eſt. ¶ Ad. i. gͦ dd̓. ꝙ ꝟbum Apl̓i eſt intelligendūqͣꝫtuꝫ ad id qd̓ eſt materiale in ſcīa. ⁊ qͣꝫtuꝫ ad modū intelligendi. qꝛ .ſ. neqꝫ ſantaſmata remanebunt deſtructocorꝑe. neqꝫ erit vſus ſcīe ꝑ ꝯuerſionem ad fantaſmata.¶ Ad. ij. dd̓. ꝙ ꝑ egritudine corrumpit̉ habitus ſcientieqͣꝫtuꝫ ad id qd̓ eſt materiale. in eo .ſ. qͣꝫtuꝫ ad fantaſmatanon aūt qͣꝫtum ad ſpēs intelligibiles q̄ ſunt in intellectupoſſibili. ¶ Ad. iij. dd̓. ꝙ aīa ſeꝑata poſt mortem hꝫ alium modū intelligendi qͣꝫ per ꝯuerſionē ad fantaſmata.vt in primo dictū eſt. ⁊ ſic ſcīa manet. non tn̄ ẜm eundeꝫmodū operandi. ſic̄ ⁊ de ꝟtutibꝰ moralibꝰ dictum ē.Ad tertium ſic procedit̉Uidet̉ ꝙ fides maneat poſt hāc vitaꝫ. Nobilior enim ēfides qͣꝫ ſcīa. ſed ſcīa manet poſt hanc vitā. vt dictū eſt. gͦ⁊ fides. ¶ Pre. i. ad Coꝝ. iij. dr̄ Fundamentum aliudnemo pōt ponere p̄ter id qd̓ poſitū ē. qd̓ eſt xp̄s Ieſusid ē fides xp̄i Ieſu. ſed ſublato fundamēto non remanetid qd̓ ſuperedificat̉. gͦ ſi fides non remanet poſt hanc vitam nulla alia ꝟtus remaneret. ¶ Pre. Cognitio fidei⁊ cognitio glorie differunt ẜm ꝑfectuꝫ et imꝑfectum. ſꝫcognitio imꝑfecta pōt eſſe ſil̓ cuꝫ cognitione ꝑfecta. ſicutin angelo ſimul pōt eſſe cognitio veſpertina cū cognitiōematutina. ⁊ aliquis hō poteſt ſil̓ habere de eadē concluſione ſcīam ꝑ ſyllogiſmū demonſtratiuū. ⁊ opinioneꝫ ꝑſyllogiſmū dialeticū gͦ etiā fides ſil̓ eſſe pōt poſt hāc vitam cū cognitione glorie. ¶ Sꝫ ꝯtra eſt qd̓ Apl̓s dic̄. ij.ad Coꝝ. v. qͣꝫdiu ſumꝰ in corꝑe ꝑegrinamur a dn̄o. ꝑ fidem enī ambulamꝰ et nō ꝑ ſpeꝫ. ſꝫ illi qui ſunt in gl̓a nōꝑegrenant̉ a dn̄o. ſꝫ ſunt ei pn̄tes. gͦ fides nō manet poſthanc vitā in gl̓a. ¶ Rn̄. dd̓. ꝙ oppoſitio eſt ꝑ ſe ⁊ ꝓpriacā ꝙ vnū excludat̉ ab alio. inqͣꝫtū .ſ. in oībꝰ oppoſitis includit̉ oppoſitio affirmationis ⁊ negatōnis. Inuenit̉ aūtin quibuſdā oppoſitio ẜm ꝯtrarias formas. ſic̄ ī coloribꝰalbū ⁊ nigꝝ. in quibuſdā aūt ẜm ꝑfectū ⁊ imꝑfectū. vn̄in alterationibꝰ magis ⁊ minꝰ accipiunt̉ vt cōtraria. vtcū de minꝰ calido fit magis calidū vt dr̄ in. v. phiſi. Etqꝛ ꝑfectū ⁊ imꝑfectū opponunt̉. impoſſibile ē ꝙ ſil̓ ẜmidē ſit ꝑfectio ⁊ imꝑfectio. Eſt aūt ꝯſiderandū ꝙ īperfectio quidē qn̄qꝫ eſt de rōne rei. ⁊ ꝑtinet ad ſpēm ipſius. ſicut defectꝰ rōnis ꝑtinet ad rōneꝫ ſpēi equi vel bouis Etqꝛ vnū ⁊ idem numero manēs nō. pōt tranſferri de vnaſpecie in aliā. inde ē ꝙ tali imꝑfectione ſublata tollit̉ ſpecies rei. ſicut iā nō eſſet bos vel equꝰ ſi eſſꝫ rōnalis. qn̄qꝫꝟo īꝑfectio nō ꝑtinet ad rōneꝫ ſpēi. ſꝫ accidit indiuiduoẜm aliquid aliud. ſic̄ alicui hōī qn̄qꝫ accidit defectus rōnis inqͣꝫtū īpedit̉ in eo rōnis vſus ꝓpter ſomnū vl̓ ebrietatē vel aliquid hmōi. Patet aūt ꝙ tali imꝑfectione remota nihilominꝰ ſubſtātia rei remanet. Manifeſtuꝫ eſtaūt ꝙ imꝑfectio cognitionis ē de rōne fidei. ponit̉ enī ineius diffinitione. fides enī ē ſubſtātia. ſperādaꝝ reꝝ argumentū nō apparentiū. vt dr̄ ad Hebre. xi. Et Aug. dicitQuid ē fides ⁊ credere qd̓ nō vides. ꝙ aūt cognitio ſit ſine apparitione vel viſione. hoc ad imꝑfectione cognitionis ꝑtinet. ⁊ ſic imꝑfectio ꝯgnitionis ē de rōne fidei. vn̄māifeſtū ē ꝙ fides nō pōt ex ꝑfecta cognitio eadē numero manēs. Sꝫ vlterius ꝯſiderandum ē vtꝝ ſil̓ poſſit eſſe